Anne in Suriname

Zeven weken later

2011-02-09T23:27:00.003+01:00

Ondertussen zijn we een eindje verder en ben ik al weer even terug in België. De laatste week in Suriname was nog even volop gas geven om alles af te kunnen ronden. Thuiskomen was leuk en niet leuk tegelijk. Leuk om iedereen terug te zien, niet leuk omdat er examens en een tussentijdse jury voor de deur stonden. De jury was een dag na terugkomst, maar gelukkig was er van een jetlag geen sprake (uiteindelijk is er maar vier uur tijdsverschil met Suriname). Al was het best wel lastig om op een kwartier met twee te zeggen wat we nu juist drie maanden gedaan hadden. In Suriname hadden we een eindpresentatie gehouden, maar daar kregen we een uur de tijd om ons verhaal te doen. Met andere woorden er moest drastisch geschrapt worden. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Vervolgens moesten er nog twee taken gemaakt worden voor ik pas echt kon beginnen blokken. Elf (!) vakken (verdeeld over vijf clusters) lagen op mij te wachten, dus ik was al content als ik elke cursus eens bekeken had (en dan nog), met de nodige paniekaanvallen erbij. Hoewel ik besefte dat de kans op een tweede zit zeer groot was, wilde ik dat natuurlijk zo hard mogelijk vermijden. Alle vakken werden erdoor gejaagd op drie weken, telkens op dinsdag of donderdag, met andere woorden 2 examens op een dag was doodnormaal.

Na een paar dagen niksen besloot ik om eens terug op verkenning te gaan naar het Nationaal Archief in Den Haag, waar heel veel archiefmateriaal op mij ligt te wachten. Dat was snel duidelijk. Daarna zijn Koen en ik er even tussenuit geknepen, kwestie van achter vier maanden eens iets samen te doen. Op dit moment heb ik er terug twee dagen archief op zitten, morgen nog een derde dag en daarna zal het wat tussen de soep en de patatten door zijn aangezien ik vanaf volgende week terug les heb. En ondertussen zijn mijn punten ook bekend (wel alleen van de clusters, niet van de afzonderlijke vakken) en kan ik trots zeggen dat ik voor alles geslaagd ben : 12, 13, 14, 14, 15 en 16 heb ik bijeen geraapt, wat ik nooit had durven dromen. Komend semester wachten er nog 6 vakken op mij... en nog die thesis. Maar het komt allemaal goed !

Voltzberg en Raleighvallen

2010-12-21T15:37:00.003+01:00

Met wat vertraging, omdat het terug nogal druk was de afgelopen dagen, een verslag van ons tripje naar de Raleighvallen en de Voltzberg.

Dag 1 : Vertrek

Iets over 7 worden we opgepikt met een mini-busje om naar Witagron te gaan, een dorpje aan de Coppenamerivier op vier uur rijden van Paramaribo. Eerst gaat het richting Zanderij voor een korte tussenstop met ontbijt om dan via de bauxietwegen naar Witagron te gaan. Daar stapten we over op een koriaal die ons na 2u30 varen bracht tot op ons eiland aan een stroomversnelling. Onze locatie was super. Een gigantische hut met twee verdiepen waar wij een plekje mochten zoeken om onze hangmat op te hangen, met zicht op de rivier. In de bomen rond het kamp zitten schattige doodskopaapjes. Nadat we geïnstalleerd waren gingen we een wandeling rond het eiland doen waarbij we al te weten kwamen dat het regenwoud echt wel een supermarkt is. De douche in de rivier deed daarna meer dan deugd en de avond werd afgesloten met een optreden van de Raleigh Boyz.

Dag 2 : de Voltzberg

Na een stevig ontbijt vertrokken we richting Voltzberg. Eerst vijf minuutjes met de boot en daarna alles te voet. Om bij de Voltzberg te geraken moesten we eerst ongeveer zeven km door de jungle stappen, wat traag vooruit ging. Veel dieren hebben we helaas niet gezien : een slang en een hoop parasolmieren. Daarna begon de klim van deze granieten bult. Het was best wel vermoeiend, maar het uitzicht op de top maakte alles goed. Na een goede picnic keerden we terug naar het kamp om een plonsje in de rivier te nemen. Bij iedereen was tegen dan de pijp wel uit.

Dag 3 : Moedervallen

Voor de derde dag stond er een kleine wandeling geprogrammeerd naar de moedervallen. Eerst weer vijf minuten met de boot om dan een uurtje te stappen en een prachtig zicht te hebben op de watervallen. Bij het terugkeren werd ik aangeduid tot gids dus daar stond ik dan mooi met een machete te zwaaien. :) De namiddag kon kort samengevat worden : chillen in de stroomversnelling.

Dag 4 : Terug naar de stad

Na het ontbijt was het dan helaas tijd om terug naar huis te gaan met de boot en de bus. 's Avonds zijn we wel nog naar de film geweest : Unstoppable.

Het was een tripje dat echt wel de moeite waard was. Foto's volgen later.

Even rust

2010-12-10T19:05:00.003+01:00

De voorbije week was weer ongelofelijk druk. Zaterdag kwamen er nog twee promotoren uit België aan voor begeleiding met het oog op onze eindpresentatie. Zondag hebben we dan eerst de toer van Commewijne gedaan, zodat onze promotoren een beetje wisten waar het over ging. Daarna was het volle bak werken tot aan de eindpresentatie van gisteren waarbij het concept slaap soms doelbewust genegeerd werd. De opkomst was iets minder dan verwacht, maar zeker niet slecht te noemen. We hebben positieve reacties gekregen op onze presentatie en de discussie die achteraf ontstond was ook wel nuttig. Hoewel het werk er nu voor het grootste deel opzit hebben we nog wel wat dingen te doen voor we vertrekken. Morgen moeten Ann en ik uit ons appartementje, het was namelijk voor de laatste week al verhuurd voor wij besloten hadden om naar Suriname te komen. Dus dat wordt straks al onze spullen bijeen zoeken. Daarnaast moeten er nog enkele dingen afgerond worden en moeten we onze presentatie van gisteren nog wat aanpassen voor onze jury als we terug in België zijn. Zondag vertrekken we dan voor vier dagen naar de jungle. Juij !

Nog een weekje gas geven

2010-12-02T21:33:00.004+01:00

Onze workshop vrijdag was best wel een succes en Kai, Ann en ik heb hier positieve commentaar over gekregen wat wel leuk was en we hebben onszelf dat weekend beloond met een dagje Colakreek. Toch staat er ons nog een drukke week te wachten en de afgelopen dagen ware ook goed gevuld. Dit alles met onze laatste presentatie in Suriname in het vooruitzicht over exact een week. Kwestie van iedereen hier op de hoogte te houden hoe ons onderzoek hier verlopen is en waar we nu staan. Met andere woorden : werken afgewisseld met afspraken voor nog meer informatie. Maar er staan ons ook leuke dingen te wachten : we hebben namelijk net een tripje gepland naar het binnenland, de Raleighvallen en de Voltzberg zullen we met onze eigen ogen kunnen aanschouwen. Soit, nog een weekje volle bak gas geven en dan nog genieten van de laatste dagen die ons hier nog resten voor we terugkeren naar een diepvries. :)

Werk²

2010-11-25T04:49:00.004+01:00

Sinds mijn vorige post is het serieus druk geweest met onze workshop vrijdag in het vooruitzicht en twee weken later onze laatste presentatie hier. Met de regelmaat van de klok hebben we nog afspraken met mensen en af en toe zitten er eens echt zotte dagen tussen. Vrijdag zijn onze projectcoördinatoren Bram en Sigrid hier aangekomen en samen met hen zijn we zaterdag op uitstap geweest naar de plantage Rust en Werk : hier wordt vooral aan veeteelt gedaan maar ook aquacultuur (garnalen). Dit alles onder leiding van dhr. Van Alen. Een kwikke zeventiger die de plantage uitoefent als hobby, want hij heeft een betonbedrijf in de stad. In een aanhangwagen van de tractor hebben we een fractie van zijn plantage gezien en daarna daar een lekkere maaltijd genuttigd. Ergens vorige week ben ik er in geslaagd op zowel photoshop als indesign op mijn mini-laptopje te installeren en tot mijn grote verbazing lukt dat wel aardig. Hoewel photoshoppen op een 10-inch scherm allesbehalve comfortabel is, ben ik er wel in geslaagd om er iets deftigs van te maken : een inplantingsplan overtekenen. En sinds een kwartier is de presentatie voor de workshop min of meer af in indesign. JUIJ.

Maandag was zo één van die zotte dagen. 's Morgens hadden we een afspraak op Mariënburg met een bioloog. Op Mariënburg staan namelijk redelijk wat oude bomen die mee bij het geheel horen, maar onze kennis van tropische bomen is nihil. Dus wat hulp was meer dan welkom. Daarna kwam Kai op het lumineuze idee om onze uitnodiging voor de workshop als een advertentie in de krant te zetten. Iets wat in België niet echt indenkbaar is, niet in het minste om wille van het kostenplaatje, maar voor een goeie 20 euro (nog te delen door zes mensen) staat er een advertentie in de krant. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna wilden we nog langs een andere journalist gaan, om hem uit te nodigen voor de workshop, kwestie van Artesis hier nog wat meer naambekendheid te geven. Maar die had het erg druk en stelde voor dat we een paar uur later zouden terugkomen. Dan was er een liveshow (waar we niet op zouden komen) op tv en had hij wat meer tijd. Ondertussen zijn we dan ook iets gaan eten. En dat was ver het beste van wat ik tot nu toe in Suriname heb gegeten : hotpot ofwel fondu op z'n Chinees. Men stelle zich voor een klein gasbekken met daarop een kom met een pikante en een gewone bouillon. Daarrond : rauw vlees, tofu, noedels, champignons, ... Het is de bedoeling dat je die allemaal in de bouillon gooit, even laat koken en dan opeet. Hemels gewoon. Na ons buikje rond gegeten te hebben zijn we dan terug naar het tvstation gekeerd om in het publiek van een nogal amateurisische liveshow terecht te komen : Monday Live op STVS. Daarna was het tijd om huiswaarts te keren.

Ook dinsdag was een zotte dag. 's Morgens zijn we naar SAB geweest : het bedrijf dat hier rum produceert om hun mening eens te horen over ons idee om terug een rumdistilleerderij op Mariënburg neer te zetten. En hun mening was positief, wat wel fijn was. Ze zouden er zelfs met de directeur over praten. Stel je voor. Daarna zijn we nog naar het openluchtmuseum op Nieuw-Amsterdam geweest om daar eens met de directeur te praten. Ik stelde me een man van rond de vijftig voor, maar niets was minder waar. Voor mij stond een jonge kerel, ik schat hem hoogstens dertig. Echt een zalige mens, die uiteindelijk ook wel achter onze ideeën staat. Dus met een smile tot achter onze oren keerden we naar huis terug.

Vandaag was het echt werken geblazen. Er moet nog vanalles in orde gebracht worden tegen vrijdag en aangezien morgen een feestdag (Srefidensi of onafhankelijkheidsdag, 35 jaar zijn ze onafhankelijk) is, vergde het wel wat planning (en bij mij de nodige stress, ja ik ben soms een stresskip) om alles geregeld te krijgen. Vooral als dan de printer in de printshop dan ook nog eens "out of order" is. Maar gelukkig is alles in orde gekomen en zal morgen een knutseldag worden voor mij : kaartjes maken, plannen aan elkaar plakken, ... En over exact vier weken sta ik terug op Belgische bodem. De tijd gaat écht snel voorbij, maar ik val in herhaling. 't Is dan ook wel tijd om in mijn nest te kruipen. Slaapwel !

Productiviteit

2010-11-17T03:11:00.004+01:00

De laatste dagen ben ik best wel productief geweest, al zeg ik het zelf. :) De verschillende gebouwen die we moeten beschrijven hebben we onder ons drieën verdeeld, wat ongeveer neerkomt op vijf gebouwen per persoon. Die beschrijvingen zijn nu af (allé nu nog doorsturen naar de promotoren en hopen op positieve commentaar), maar ik moet wel zeggen dat ik het geluk had dat ze allemaal min of meer bij elkaar lagen waardoor we ze al allemaal gezien hebben. Kai en Ann moeten nog een gebouw gaan bezoeken. Nu ben ik volop bezig met het archiefmateriaal dat ik voor het vertrek in Nederland opgezocht, te analyseren en te verwerken. Lees : paleografie à volonté, met af en toe het nodige gelach erbij. Het zijn namelijk vrij gedetailleerde inventarissen van de oudste plantage op Mariënburg met de nodige 'spellingsfouten'. Te beginnen met de beschrijving van het land : een stuk, groot 15 akkers beplant met 6303 coffyboomen oud 10 jaar.

Vervolgens wordt er een gebouw beschreven : Een woonhuys van twee verdiepingen, lang 40 en breet met zijn beide galderijen 30 voeten, staande op een suffisante steenen voed, de balken van vierkant mangrohoud beneffens de koppels aan de geevelende en de balken aan de tweede verdieping, beneffens de andere vierkant houd van matagnie, omslagen met copyplanken, de deuren en vensters van waanen. (Mangro, matagnie, waanen en copy zijn houtsoorten, en ja hout word geschreven als "houd")

Daarna komt de volledige inhoud van de woning aan bod genre : 1 tinne waaterkan, een kist met daarin eenige medicamenten : 1 crom en 1 regte chirurgijns schaar, 1 crom en 1 regte insisie messie (=incisiemesje), 1 kast van waanehoud, ...

En tot slot komen de slaven aan bod : nr. 9. Cimba met een houten been - fl. 50, nr. 10. Goliath oud - fl. 100, nr. 19. Jemes - fl. 500, nr. 26. Aero ongeneeselijk - fl. 000, ...

Met andere woorden soms nog wel grappig om te lezen en natuurlijk een schat aan informatie voor mij. Juij, al moet ik een andere schat aan info (in een ander archief) aan mijn neus voorbij laten gaan omdat het niet voor het publiek toegankelijk is wegens de lamentabele fysische toestand waarin het materiaal zich bevindt. Pas als de welbepaalde instelling alles gedigitaliseerd heeft (binnen een jaar of 5??) is het terug voor het publiek toegankelijk. Helaas heb ik via een artikel wel de inventaris gezien en weet ik dat het dus nuttig had geweest. Gelukkig is het correspondentie en hoop ik dat de antwoorden op de brieven wel nog in Nederland voor mij in het archief zullen zitten. Maar dat weet ik pas als ik terugkom.

Mijn verjaardag

2010-11-11T17:15:00.003+01:00

En dit hebben mijn kotgenoten in elkaar gestoken voor mijn verjaardag. :)

Coronie in foto's

2010-11-11T16:43:00.006+01:00

De foto's staan eigenlijk in omgekeerde volgorde, niet dat het zoveel uitmaakt. De meeste foto's zijn van Stijn zijn hand, aangezien mijn fototoestel het begeven heeft na zijn eerste en laatste zwemles in zeewater. Nog twee dingen die mij zijn bijgebleven : het horizontale verschil tussen eb en vloed is erg groot : 3 à 4 km (ik denk dat dat aan de Belgische kust hoogstens 300 à 500m zal zijn?) en een machtige sterrenhemel. Nog nooit zoveel sterren bij elkaar gezien, maar helaas onmogelijk om op beeld vast te leggen.

Zonsondergang (denk ik)

Zonsopgang vanuit het kamp

Slapen in de hangmat :)

Vanaf het kamp getrokken

Vertrekkensklaar

Het kamp met vloed

Het kamp wanneer het vloed is

Bij schemering in de boot

Hanne is gaan moddersleeën

Een vissersboot met een blauwe bash als zeil

Het "zeewaardige" bootje

Rare krab met 1 schaar

Het strand bij eb

Hondje gaat ook mee naar Coronie :)

Ontspanning en avontuur

2010-11-10T17:15:00.004+01:00

We zijn net terug van twee dagen Coronie, wat een groot avontuur was. Maar ervoor hebben we uitgebreid mijn verjaardag gevierd. Zaterdagavond waren we naar 't Vat geweest, een café in de stad, waar vaak live muziek wordt gespeeld. Natuurlijk kon Stijn het niet laten om een nummer aan te vragen en jawel hoor, om middernacht schalde "Happy Birthday en a di mi yere yu friyari" door de boxen. Best wel lachen :). Zondag moesten Ann en ik er vroeg uit want we gingen weer op uitstap met Philip Dikland, onze promotor hier, om wat foto's te trekken van de gebouwen die we moeten beschrijven. Toen we terug kwamen was het hele appartement versierd en stond er en leuk zelfgemaakt filmpje op mij te wachten met Hondje in de hoofdrol. Daarna hebben we nog lekker gegeten in de Chinees.

Maandag zijn we dan vertrokken naar Coronie, een district in het westen van Suriname, waar twee jongens (Frédéric en Edo) van de KULeuven (Burgelijk Ingenieur) onderzoek doen voor hun thesis : iets met metingen van een modderbank voor de kust. Normaal werden we tussen 9 en 10 opgehaald aan de universiteit, uiteindelijk was het 11u15... We zitten in Suriname zullen we maar denken. We waren met 5, maar we dachten dat met vier op de achterbank wel zou lukken. Dat was buiten de rijkunsten van onze chauffeur gerekend, ik heb toch een aantal keer mooi met mijn hoofd tegen het plafond gezeten, want ik zat op iemand zijn schoot. Achter een half uur bleek dat er nog een tweede ac hterbank kon uitgeklapt worden, waardoor Stijn en ik uit ons lijden verlost werden. Eens aangekomen in het kamp werden Goele, Joost en ik naar Edo gestuurd die de boot aan het bewaken was. Op de boot moesten een paar kabels van de apparatuur vervangen worden en eer dat alles geïnstalleerd en in orde was, was het tijd om uit te varen. Dat kon alleen wanneer het vloed was. Maar tegen dan was het al pikkedonker. Toen we net buitengevaren waren, bleek dat de GPS het niet meer deed, we besloten om terug te varen, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. We waren op de kust af aan het varen en te hard in de branding gekomen met als gevolg dat we water langs achter binnen kregen door de golven. Opeens stonden we tot aan onze knieën in het water in de boot. Dan maar het anker uitgegooid en eerst alle apparatuur proberen zo droog mogelijk te krijgen en dan beginnen pompen, met wat voor handen was. Lees : een kapotte emmer en een lege frigobox waar we eerst de inhoud hebben uitgehaald. Toen de boot leeg was gemaakt realiseerden we ons dat het water al zo hard was teruggetrokken (het was eb), dat we vast zaten op de modderbank. Met andere woorden, we moesten wachten tot het terug vloed was, zijnde zes uur later. Toch werd er vanuit het kamp een "reddingsactie" op poten gezet om ons te komen halen en tegen half 1 's nachts stonden er 3 mensen op een modderslee voor ons. Daarop hebben Goele en ik besloten om terug naar het kamp te keren langs het mangrovebos. Helaas voor ons zaten daar wel duizend muggen. Om naar het kamp terug te keren moesten we nog wel door de modderige kreek waar de boot in lag. Door de kreek gewaad, maar de modder kwam toch wel tot aan mijn middel, was wel even stress. De "douche" in het kamp (lees : een emmer water die je over je kan gieten) deed wel meer dan deugd, net zoals het dutje in de hangmat erna. De volgende dag zouden we gaan moddersleeën. Het strand aan het kamp is geen zandstrand maar een modderbank van klei. Dit betekent dat je daar niet op kan staan want anders zak je tot je middel in de modder. De enige manier om je te verplaatsen is ofwel op handen en knieën of op en houten plank, waarbij je je dan voortbeweegt met je handen (=modderslee). Zo moesten we een aantal apparaten gaan halen, de gegevens ervan overzetten op de computer en terug brengen. En wanneer je terugkomt, zie je er nogal slijkerig uit. Ook hierna was de douche weer zaligmakend. Nog een lekkere maaltijd en dan was het tijd om terug naar Paramaribo te keren. En nu is het terug werken geblazen !

Foto's volgen nog.

De tijd vliegt voorbij

2010-11-05T21:25:00.003+01:00

Ondertussen zijn we weeral een week verder, maar zoveel spannende dingen zijn er eigenlijk niet gebeurd. Ann en ik hebben terug scooters gehuurd zodat we vlot naar Mariënburg geraken. Daar zijn we begonnen met het opmeten van een oud magazijn en het beschrijven van de voormalige directeurswoning, maar daar kruipt veel tijd in. Verder heb ik nog een bezoek gebracht aan het archief en de bibliotheek van de Stichting Surinaams Museum. Literatuur krijgen was geen probleem, maar het archief (wat dus broodnodig is voor mijn thesis), dat was niet toegankelijk voor het publiek. Maar in een artikel van hun tijdschrift stond in het lang en het breed uitgelegd wat er allemaal over Mariënburg in hun archief zit. Best wel frustrerend, maar waarschijnlijk heb ik wel een oplossing. Verder zijn we nog de workshop van Hanne en Goele, twee andere studenten uit onze groep die op de binnenstad werken, gaan opvrolijken.
Maar de tijd vliegt hier wel voorbij. Nog exact vijf weken en dan moeten we onze laatste presentatie geven.

De dagelijkse bezigheden

2010-10-29T20:44:00.001+02:00

Ondertussen zijn we weer een kleine week verder. En om eerlijk te zijn, de tijd vliegt hier voorbij. Deze week werd vooral benut om veel mensen te zien en te horen om zo allerhande informatie te verzamelen, vooral met betrekking tot de herbestemming van Mariënburg. Het leuke, maar ook wel het moeilijke hier is dat er veel meer bij komt kijken dan als we gewoon een thesis in België zouden doen. Ik zie ons namelijk niet naar het ministerie van landbouw ofzo gaan om informatie in te winnen. Hier is dat blijkbaar vanzelfsprekend. Met onze herbestemming zijn we op zoek naar een functie die werkgelegenheid met toerisme kan combineren. Maar dat is blijkbaar nog niet zo eenvoudig, met dank aan de bodemgesteldheid (zware klei, waardoor het onmogelijk is om dingen machinaal te oogsten). Om te weten wat mogelijk was hebben we deze week verschillende mensen ontmoet, waaronder een bodemdeskundige, mensen van het ministerie Landbouw Visserij en Veeteelt en nog een plantage-eigenaar die er wel in geslaagd is om van een aantal oude plantages terug een bloeiend bedrijf te maken. Stuk voor stuk interessante mensen die ons veel informatie gegeven hebben, waardoor we nu ook weten waar we naar toe willen. Maar het wordt dringend tijd om ons eens terug op het veld te begeven. Dat wordt iets voor volgende week, nu is het weekend. :)

ICOMOS

2010-10-24T22:50:00.001+02:00

De voorbije week was ongelofelijk druk, maar wel heel interessant. We hadden namelijk de kans om deel te nemen aan het ICOMOS-congres waarvan het thema "The Cultural Landscape of the Plantation" Towards a New Future for the Commewijne Region was. ICOMOS staat voor International Council on Monuments and Sites. Dit is een NGO die advies verleent aan UNESCO met betrekking tot het werelderfgoed. Met andere woorden een bijeenkomst met experts en belangrijke mensen in de wondere wereld die Monumentenzorg heet. Een kans die we dus niet mochten laten liggen. Bovendien was er ons gevraagd of we een presentatie (in het Engels) wilden geven over ons onderzoek, aangezien het helemaal in het thema van het congres past. Die twee dagen met lezingen en presentaties waren voor ons heel erg nuttig. Niet alleen voor de informatie die gegeven werd, maar ook voor de mensen die er waren. We hebben veel nieuwe mensen leren kennen die ons raad kunnen geven, feedback willen geven maar ook een schat aan informatie hebben. De voorbereiding van onze presentatie heeft wat voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. We hebben veel positieve feedback gekregen over ons onderzoek en verschillende mensen hebben ons gevraagd of ze het eindresultaat zouden kunnen krijgen. Met andere woorden er wordt best wel wat van ons verwacht.

Gisteren zijn we met de hele groep (die uiteindelijk niet erg groot was, nog geen 30 man) naar Jodensavanne geweest. Dit is een voormalige nederzetting (17de eeuw) van Sefardische joden die vooral vanuit Brazilië naar Suriname zijn gekomen. Zij waren één van de eerste mensen die zich met plantagecultuur en dan vooral suikerriet bezig hielden en hadden daar een bloeiende nederzetting. Hiervan schiet op dit moment niet veel meer over, buiten de fundamenten van de eerste stenen synagoge in Suriname en een aantal begraafplaatsen. Tijdens de 19de eeuw werd Jodensavanne verlaten omdat er in een ander gebied in Suriname vruchtbaardere gronden waren voor de plantages. Daarnaast heeft een brand ook een groot deel verwoest. Na de middag zijn we naar Cassipora geweest. De eerste joodse begraafplaats die momenteel in een savannebos staat. Het is raar om te weten dat dit bos ooit suikerrietplantages waren. Op weg naar Jodensavanne moesten we de Surinamerivier oversteken. Aanvankelijk was er een houten brug, die is lange tijd terug aangevaren. Men heeft er dan een stenen brug gezet, maar die is drie jaar geleden ook aangevaren en nog steeds niet hersteld. In de plaats is er een gammele mini-ferry gekomen. Hieronder wat foto's van de hele uitstap.

De kapotte brug

Onze groep aan het wachten op de ferry

De ferry op de achtergrond (en mijn promotor op de voorgrond)

Zicht vanop de ferry

De brug

Rare vogelnesten

Creoolse/Afrikaanse begraafplaats

Creools/Afrikaans graf

Joodse (sefardische) begraafplaats

Symbool op graf

symbool op graf : omgehakte boom door hand van god : voor iemand die jong gestorven is

restanten van de synagoge

fundering van synagoge

medicinale bron

Ananasplantage (wist niet dat dat op struiken groeide)

Opweg naar Cassipora door het savannebos. Dit was 200jaar geleden een suikerrietplantage

Cassipora

Speciale graven (prisma's) op Cassipora

Onze enthousiaste gids

Surinaams vervoer

2010-10-19T04:17:00.001+02:00

Zich verplaatsen in Suriname is soms toch een hele uitdaging. Eerst en vooral is het wennen aan het links rijden. Voetpaden zijn er nauwelijks, stoepen daarentegen wel (stenen onderbouw van een gebouw). En als je de straat wil oversteken moet je opletten dat je niet van je sokken geblazen wordt. Of daar nu een zebrapad is of niet, maakt eigenlijk niet uit. Dan is het nog wennen aan het getoeter. Dat is hier een communicatiemiddel. Maar er zou eens een woordenboek claxoneren moeten uit geschreven worden, genre : tuut-ik steek voorbij, tuut tuut-doe voort, tuuuuuuuuuuuuuut - ge zijt ambetant, tut -ge moogt invoegen... Als voetganger of fietser moet je ook nog rekeninghouden met een regelmatig zoengeluid van mensen die passeren (nafluiten kennen ze hier blijkbaar niet). Fietsen is alleen voor toeristen of stageaires. Surinamers zie je nooit op de fiets, enkel op de bromfiets of de auto. Het gaat zelfs zo ver dat er een gigantische parking is aangelegd aan de universiteit. Bij ons is dat dus een fietsenstalling. Zelfs voor 200m gebruiken ze een auto. Ah ja, en in rakelings voorbijsteken zijn ze ook énorm goed. Op de bromfiets gaat het al beter. Hoewel rechts afslagen een nachtmerrie blijft, vooral aan drukke kruispunten waar er geen verkeerslichten zijn. Die lichten staan soms zoals bij ons, of soms hangen ze in het midden van een kruispunt.

Het openbaar vervoer nemen is ook een belevenis op zich. Busjes zijn er in alle kleuren van de regenboog, maar in slechts 1 formaat. Ik schat dat er 25 man in kan.

De bus vertrekt pas aan de beginhalte als hij helemaal vol zit. Dat kan soms dus even duren. Zoals in de standaardbus bij ons zijn er aan weerskanten van de gang twee keer twee stoeltjes. Hier heb je nog op elke rij klapstoeltjes voor in het gangpad. Als jij daar zit, en iemand die achter je zit moet er voor jou uit mag je uitstappen om die door te laten, er is maar één in- en uitgang. Er zijn wel bushaltes, maar waarom is mij een raadsel. Als je je hand duidelijk opsteekt, zelfs al sta je niet aan een halte, dan kan je opstappen (als er nog plaats is). Hetzelfde geldt voor het uitstappen. Twee seconden nadat je gebeld hebt, stopt de bus en kan je uitstappen. Betalen doe je net voor je uitstapt. Maar een dienstregeling is er dus niet, net zoals een overzicht van de verschillende lijnen en hoe ze rijden. Busjes rijden met de deur open, anders zou het écht wel te warm worden. Afhankelijk van de buschauffer staan de boxen dan nog lekker luid met een heel scala aan (Surinaamse) muziek. Goedkoop is het wel, 1,25SRD (omgerekend €0,30), maar geen optie als je gehaast bent of ergens op tijd moet zijn. Dan pak je beter de taxi. "Taximaatschappijen" zijn er in overvloed. Maar de taxi's vallen niet op in het straatbeeld, er staat geen bordje op ofzo. Meters zijn er niet, maar er zijn vaste tarieven voor de afstanden. Van bij ons tot het centrum betaal je 10SRD (€2,5), te delen door het aantal mensen waarmee je in de taxi zit. Dus zeker wel goedkoop, en soms de enige oplossing om ergens te (op tijd) te geraken.

Mariënburg : foto's

2010-10-14T04:04:00.000+02:00

Vandaag zijn we nog eens naar Mariënburg geweest (met de brommer, het is iets te ver voor de fiets en de taxi is een tikkeltje te duur op termijn), om de site wat beter en grondiger te bekijken. We zijn begonnen met het mini-museum in de directeurswoning. Maar heel erg veel viel er niet te zien, wat wel een tegenvaller was. De mevrouw die toezicht hield in het museum kon ons wel wat informatie geven. De directeurswoning is "gerestaureerd" : de voorkant ziet er mooi uit, maar dat is volgens ons slechts schijn, niet meer dan een likje verf. Vanaf het moment dat je rond het gebouw loopt, krijg je een heel ander beeld..Daarnaast hebben we nog wat rond gelopen en foto's getrokken. Aangezien de zon aardig scheen, was een mooie bruine kleur een aangenaam resultaat van de dag. Naast nog nuttige info natuurlijk.

Het is uiteindelijk de bedoeling dat we voor onderstaande gebouwen een grondige herbestemming uitwerken.

Maquette van de distilleertoren zoals het vroeger was

"gerenoveerde" directeurswoning

"gerenoveerde" directeurwoning

Oude trein met distilleertoren op de achtergrond

Onderdirecteurswoning

Rond de loodsen

In de loods

Overwoekerde loods

Kranen

Overwoekerde loods

In de distilleertoren

Plantages in foto's

2010-10-11T18:02:00.000+02:00

Gerestaureerde directeurswoning op plantage Peperpot (nu vakantiehuis)

vervallen onderdirecteurswoning

Paviljoen in de tuin

Directeurswoning Peperpot

Koffieloods Peperpot

Loods/magazijn Peperpot

In de koffieloods

Koffieloods Peperpot

Peperpot

Aan Fort Nieuw-Amsterdam : samenvloeiing Commewijne en Suriname in zee

Fort Nieuw-Amsterdam

Uitkijktoren aan Fort Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam

Twee Surinaamse medestudenten

Watertank op Plantage Frederiksdorp

Voormalige gevangenis op Frederiksdorp

Gerestaureerde plantagewoning op Frederiksdorp. Nu hotelletje

Plantage Rust en Werk : nu veeteelt

Plantage Mariënburg : distilleertoren (rum) in zeer vervallen toestand. Deel van mijn project

Mariënburg : distilleertoren

Distilleertoren langs buiten

Een wasje hier, een wasje daar

2010-10-10T23:58:00.000+02:00

De was doen in Suriname is een heel aparte en uitgebreide bedoeling. Ja, man. We hebben hier namelijk een half-automatische wasmachine zonder wateraansluiting. Met andere woorden, als je de was wil doen, moet je je wasgoed in de machine doen. Vervolgens ga je ZES emmers water halen om die er in te kappen, samen met wat wasmiddel en je zet de timer op 15 minuten (het maximum). Dan begint de wasmachine te "draaien" : een halve draai naar links, een halve draai naar rechts. Dat 15 minuten aan een stuk. Maar het water warmt niet op. Dus, het is hier sowieso een koude was (25°). Warm water moet hier letterlijk nog uitgevonden worden. Als je een warme was zou willen doen, mag je zelf water opzetten of in de waterkoker doen en daar je emmer mee vullen. Na 15 minuten laat je de machine leeglopen, haal je terug zes emmers water om te spoelen en doe je de wasverzachter erbij. Dan laat je hem 15 minuten spoelen. Je laat het water weer weglopen en de helft van je wasgoed doe je in het centrifugegedeelte en laat je 5 minuten zwieren. Daarna doe je hetzelfde met de andere helft. En klaar is de was. Maar hardnekkige vlekken gaan er dus wel niet uit, wel een beetje lastig voor iemand die wel eens durft morsen bij het eten.

De eerste plantagekennismaking

2010-10-06T21:58:00.002+02:00

Vandaag hebben we een boottocht gedaan langs de plantages. Om 07u45 kwam de taxi ons ophalen, aangezien er geen openbaar vervoer naar ons vertrekpunt reed. Maar de taxi is echt supergoedkoop. Voor een rit van 45km betaal je 55 SRD of €13,50 (te delen door het aantal personen in de auto, in ons geval 3). Na een uur rijden waren we er. Dan op een boot gestapt om een uur te varen naar de eerste plantage : Alliance. Op dit moment is dat een staatsbedrijf met citrusvruchten. Op de plantage wonen er nog steeds mensen in kleine huisjes Verder is er ook een winkeltje, een kerk, een voetbalveld en een recreatiehuis, naast alle statige maar vervallen woningen van de voormalige directeur, boekhouder, dokter,... Ook op de tweede plantage Bakkie was dit zo. Daar was er ook een schooltje waar er een jongensklas en een meisjesklas was. Maar blijkbaar niet alle kinderen van de plantage gaan naar die school, want even later kwam de schoolboot aan die een aantal kinderen afzette op de plantage. Best wel grappig om te zien. Daarnaast waren er veel kokospalmen en heb ik vandaag iets bijgeleerd. Dat bruin, harig ding dat wij kennen als kokosnoot zit nog in een andere schil. Dus ik had in het begin totaal niet door dat het kokosnoten waren. Het was wel fijn als eerste kennismaking met de plantages en Commewijne. Zaterdag en zondag volgt er een uitgebreidere terreinverkenning. Foto's zullen voor een andere keer zijn, want het uploaden lukt niet echt.

Zicht vanop de brug

Vanuit de boot

Joost op de boot

Kampong (woningen van de arbeiders) op de plantage

Kampong

Kindje aan het spelen

Sluisgebouw

Kreek in de plantage

Evangelische kerk op de plantage

Deel van voetbalveld en rare boom

Stijn op brug en plantagewoning op achtergrond

architecturale stijlbreuk

vervallen directeurswoning

Plantage Alliance heet u welkom

Kreek

Porseleinen (!) toilet in "the middle of nowhere"

vervallen plantagewoningen

Kerkhof op plantage

Kreek op plantage

Wijdenboschbrug over de Surinamerivier. Het bordje zegt 6% stijgen, maar ik denk dat het meer is.

Wennen

2010-10-05T02:51:00.000+02:00

Ondertussen zijn we weer een paar dagen verder. En sommige dingen zijn écht wel wennen. Hoewel we erg ons best doen, druipt het er volgens mij wel af dat we "bakra's" zijn. Da's Surinaams voor blanke mensen, Hollanders die niet hier geboren/opgegroeid zijn (ben er nog niet helemaal uit of het nu een negatieve bijklank heeft of niet). We worden heel vaak nageroepen en bekeken, maar niet op een echt irritante manier zoals soms in België gebeurt. Of het gebeurt regelmatig dat er naar ons getoeterd wordt als we aan het wandelen zijn. Een ander iets waar ik nu een beetje aan begin te wennen is het links rijden. Da's nog een erfenis van de hele korte periode dat Suriname onder Engels bewind viel. Maar daarnaast zijn het ook wel redelijk roekeloze rijders die alles doen waar ik mij in België ongelofelijk aan zou ergeren : bumperplakken en pinkers niet gebruiken. Middenvaksrijders is hier onbestaande aangezien ik tot nu toe nog geen weg gezien heb die meer dan twee rijvakken heeft. En boodschappen doen is hier toch ook een stiel apart. Je kan de winkels onderverdelen in twee grote categorieën. Ofwel is er de Chinese goedkope supermarkt, zowat een kruidenier/buurtsupermarkt (om de 200m). De ene al wat properder dan de andere en met al wat meer spullen dan de rest. Opmerkelijk is dat je er dingen van het kruidvat, spar en colruyt ziet staan, zonder dat deze winkelketens er zijn. Die Chinezen zijn goed voor dingen genre wasproducten, water, blikvoer, ... En dan is er nog de Choi's, een duurdere Amerikaanse supermarkt, vergelijkbaar met een Delhaize bij ons. Maar op en top Amerikaans : met iemand aan de kassa die je spullen op de band legt en iemand die ze in zakken doet. Daar vind je alles van de bekende merken en is er ook gewoon meer keuze. Het enige wat tot nu toe een probleem is, is groenten en fruit. Bij de Chinees vind je niets, tenzij overrijpe bananen of schandalig dure appels (4SRD of €1 voor een mini-appel). Bij Choi's komt er 1keer per week een groenten-en fruitcontainer. Kom je tegen het einde van de week (zoals wij zaterdag), dan vind je al salade die niet meer zo vers is en tomaten en komkommer is dan al helemaal onvindbaar. :( Exotisch fruit, waarvan ik dacht dat het wel makkelijk zou zijn om te vinden is dus een dikke noppes. We zijn ook nog eens naar de centrale markt geweest, maar dat bleek ook niets te zijn. Het stonk er enorm en het zag er nogal vuil uit. Dus ja. Naar het schijnt is er wel een goede markt niet zo ver van ons op woensdag- en zondagochtend. Hopelijk meer soeps.

Nog wat foto's van ons appartement

Onze appartementen gezien vanaf de poort

Mijn kamer

Onze gigantische living

Welkom in Suriname

2010-10-02T15:24:00.000+02:00

Eindelijk aangekomen in Suriname. De vlucht viel heel goed mee. Alle lof voor KLM : persoonlijke videoschermen waar je heel veel films en series op kon zien, muziek en spelletjes op kon spelen, lekker eten en vriendelijk personeel. Negen uur na vertrek stonden we op Surinaamse bodem. De warmte overviel ons echt : het lijkt wel alsof ik in in een permanente sauna zit die redelijk vochtig is. Ik denk dat het hier toch zeker 30° is. Op weg van de luchthaven naar de stad viel ons vooral één ding op : qua bebouwing spreekt men hier in uitersten. Ofwel is het spliksplinternieuw en modern ofwel is het een bouwvallig bouwpakket dat je bij wijze van spreke in Ikea kan halen.

Onze appartementen zijn super. Het lot was mij trouwens gunstig gezind waardoor ik op het enige appartement met airco slaap. Foto's volgen later wel, want de internetverbinding is niet ideaal als we er met te veel tegelijk op zitten.

Gisterenavond zijn we dan nog met een vriend van één van onze projectcoördinatoren nog iets gaan eten en drinken in de stad. Maar iedereen was wel redelijk uitgeteld want het was een lange dag.

Countdown

2010-09-26T19:47:00.001+02:00

De Surinaamse avond die we vrijdag hebben georganiseerd was een succes. Waarvoor dank aan mijn collega-reizigers en het aanwezige publiek. Maar je gaat me toch niet meer zo vaak 90 ajuinen en 200 teentjes look zien schillen en snijden. Mijn vingers ruiken er nog altijd naar.

Ondertussen ben ik aan mijn laatste week hier in België begonnen, die het nodige geloop en to-do-lijstjes met zich meebrengen. Vrijdagochtend begint het grote avontuur !

Nieuw leven

2010-09-21T23:32:00.003+02:00

Nu het nieuwe academiejaar begonnen is, wordt het hoog tijd om deze blog eens terug nieuw leven in te blazen. En dan vooral om binnenkort alle geïnteresseerde mensen op de hoogte te houden van mijn Surinaams avontuur. Voor de toevallige voorbijganger die het nog niet wist : op vrijdag 1 oktober vertrek ik met vijf andere studenten voor een kleine drie maanden naar het verre Suriname in het kader van mijn masterproef. Die zal gaan over "de beheersing van het district Commewijne met specifieke aandacht voor de plantagecultuur". Suriname was vroeger belangrijk omwille van de vele plantages die er waren. Nu worden die niet meer gebruikt en zijn de meeste sterk vervallen. Het zal de bedoeling zijn dat wij enerzijds een aantal monumenten die met de plantagecultuur te maken hebben, onderzoeken en een beschermingsvoorstel uitwerken. Anderzijds focussen we ons ook op de plantage Mariënburg. Daar wordt een beheersplan, een restauratie- en een herbestemmingsvoorstel voor opgemaakt. Het grootste deel van de voorbereiding ligt al achter de rug, maar één belangrijk ding komt er nog aan : vrijdag 24 september organiseren wij een Surinaamse avond. Een avond van Surinaams culinair genot (ahum) die hopelijk wat geld in het laatje zal brengen. Daarnaast moeten er nog 1001 kleine dingen gebeuren voor ik vertrek, dus ik weet mijn dagen wel goed te vullen. Maar het aftellen kan in ieder geval beginnen. Nog 9 dagen...!

Een eeuwigheid geleden...

2010-04-09T13:41:00.002+02:00

... dat ik hier nog gepost heb. Maar zo heel veel is er eigenlijk niet veranderd sinds de laatste post. Of toch wel? Ondertussen heb ik al bijna de helft van mijn 1ste jaar Monumenten-en Landschapszorg achter de rug. En dat bevalt mij zeker : interessante vakken en een kleine (15) maar toffe klas. Alleen was de stressfactor bij de examens net iets hoger dan ik gewoon was. Veel examens op weinig tijd en de inspiratie voor mijn eerste project die maar zeer laat op gang gekomen was. Nu ben ik bezig met mijn tweede project, waar veel werk in kruipt maar het is wel interessant : bouwhistorisch onderzoek van het Dienstencentrum (oud gemeentehuis) van Ledeberg. Concreet hou ik me bezig met hoe dat gebouw er vroeger heeft uitgezien. Helaas is er bitter weinig informatie over te vinden.

Een ander ding is dat Koen en ik nu helemaal ons eigen stekje hebben, aangezien onze derde man vertrokken is om met zijn vriendin samen te wonen. De muren hebben een nieuw likje verf gekregen en nu staan onze meubels er.

Na veel wikken en wegen heb ik in januari ook besloten om mij toch ook een mountainbike aan te schaffen. Die is nu vijf weken de mijne en ik amuseer mij er wel mee. Voor de geïnteresseerden : een Canyon Yellowston 4.0 W in het wit.

En dat was het zo wat ongeveer. Nu ga ik toch terug een poging doen om dat hier iets meer up-to-date te houden.

Alive and Kicking

2009-07-08T15:24:00.004+02:00

Na een hele lange pauze ben ik er weer aan toegekomen om hier eens terug iets te posten. Sinds begin maart is er langs de ene kant veel en niet veel gebeurd. Tot 25 mei draaide mijn leven vooral rond één woord : thesis. En dan vooral om die in eerste zit af te geven, wat geen sinecure was. Vooral als je promotor al vanaf het begin van het jaar subtiel probeert te zeggen dat in tweede zit afgeven zeker geen schande is. Maar dat moet je net tegen mij zeggen... Ik zal er alles aan doen om toch maar te bewijzen dat een eerste zit wél mogelijk is. Dus op 25 mei stond ik mooi aan de Blandijn met drie exemplaren van mijn thesis onder het motto : ben ik er niet door dan is er nog niets verloren, er is namelijk nog een tweede zit voor iets én dan heb ik tenminste een deftige feed-back gehad van drie personen. Ben ik er wel door, dan is dat mooi meegenomen. Opvallend is wel dat mijn ambities wat betreffende mijn thesis stelselmatig verlaagd zijn tijdens het jaar. Eerst was het : "ik wil minstens een 14 voor mijn thesis." Nadat ik mijn uitslag van de examens van januari had, was het : "Goh ja, als ik een 12 heb voor mijn thesis, dan heb ik in totaal nog een onderscheiding." Tot "als ik enkele punten te kort kom voor een onderscheiding in eerste zit, werk ik door voor een onderscheiding in tweede zit." Maar uiteindelijk werd het : "Als ik erdoor ben voor mijn thesis (in eerste zit) ben ik al meer dan content." Pas op, ok vond mijn thesis nog leuk om te doen, allé de ene dag natuurlijk al wat leuker dan de andere, zeker omdat ik in het tweede semester alléén daar mee bezig was, maar er zijn ergens grenzen aan. En wetende dat ik geen academische ambities heb, vermoed ik dat er weinig tot geen werkgevers mij later gaan vragen : "Hoeveel had u op uw thesis?".

Op 6 juni, had ik een veel kleiner katje te geselen, namelijk examen van dat ene cumulvak dat ik nog moest doen, door mijn Spaans van het jaar ervoor. Dat vak was "Inleiding tot de culturele antropologie" van Prof. dr. H. Pinxten. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik naar de eerste drie lessen ben geweest, maar in tegenstelling tot vele andere mensen, konden de lessen mij niet echt boeien en had ik het gevoel dat ik kostbare thesis-tijd aan het verdoen was (in het achterhoofd houdende dat de leerstof enkel uit de syllabus bestond). Twee weken voor het einde van het semester besloot ik mijn gezicht toch nog eens te laten tonen, maar toen stond ik voor een leeg auditorium. Later bleek dan nog dat bijna de helft van de cursus nog wegviel, dus vreugde alom bij mij. Omdat ik eigenlijk nooit naar de les was gegaan en eigenlijk helemaal niet wist waarover de cursus ging, besloot ik er op tijd aan te beginnen. Het kwam er op neer dat ik twee weken had voor dit examen. Maar zelfs al moet je maar 20 pagina's op een dag blokken, dan nog zul je er een volledige dag over doen, terwijl daar normaal slechts enkele uren over gedaan worden. Het examen bestond gewoon uit de titel van twee hoofdstukken en dan maar pennen. Wat wel raar was, per vraag kregen we maar een voor-en achterkant van een A4-blad. Wat me nogal weinig lijkt om een hoofdstuk van 20 pagina's op neer te pennen, zeker in mijn geschrift. Anyhow, ben dus een paar keer papier gaan bijvragen. En daarna... Vakantie (en spannend afwachten tot 25 juni, de dag dat ik zou weten of ik erdoor was voor mijn thesis of niet). Dankzij het interimbureau was ik voor een dag suppoost in het Museum voor Schone Kunsten in Gent. En het weekend werd met vrienden doorgebracht in de Ardennen.

18 juni stond het vliegtuig naar Bologna op mij te wachten. Op bezoek bij Dani, iemand die ik vorig jaar in Sevilla had leren kennen en daar nu op Erasmus zat. Zes dagen ben ik er geweest. In een notendop : dag 1 (avond) en dag 2 : Bologna. Dag 3 : Pisa en Firenze, maar eigenlijk meer op de trein gezeten en in de rij gestaan. Dag 4 : Venetië en dag 5 : de Ducati-fabriek in Bologna.

Twee dagen in België geweest, wat net genoeg was om de was te doen en naar de infomiddag van Monumenten-en landschapszorg in Antwerpen te gaan. De 25ste vertrok ik om 7u 's morgens terug op reis : deze keer trok ik met de VGK naar Normandië : De landingsstranden van D-Day, Étretat, Mont-Saint-Michel, Caen, Cotentin, La Suisse Normande, een calvados-distilleerderij en Rouen stonden op het programma. And it was fun... Opweg naar Normandië mocht ik bellen voor de lettercodes van mijn thesis. Dat waren denk ik toch de twee spannendste uren uit mijn leven tot nu toe. Waarom, enkele weken voor het indienen had ik niet al te positieve commentaar gekregen van mijn promotor, terug met de subtiele hint, tweede zit is geen schande. Maar toch bleef ik eigenwijs voortdoen. De opluchting was toen ook groot toen ik aan de andere kant van de lijn hoorde : Een B, nog een B en ... momentje... nog een B. Proficiat u bent geslaagd !

Drie juli was het dan proclamatie, en volgens mijn telling zijn er in totaal 44 mensen afgestudeerd zijn. Ik weet het exacte aantal master-studenten niet. Er zijn zo'n 150 mensen ingeschreven in het enige gemeenschappelijke vak van de Master geschiedenis, maar een deel hiervan zijn mensen die vakken uit het Master-jaar doen, maar hun thesis pas volgend jaar doen. Ik heb 650/1000 en dat is dus 25 punten tekort om een onderscheiding te hebben, maar hé ik ben vooral blij dat ik erdoor ben en dat ik van die thesis vanaf ben.

Het feit dat ik nu een historica ben, liet mij dan ook toe om mij maandag definitief te gaan inschrijven voor de Master Monumenten-en landschapszorg in Antwerpen. Daar zal ik dus volgend jaar drie dagen in de week mijn broek slijten.

Nu zijn we enkele dagen verder en lig ik nogal grieperig in de zetel. Hoofdpijn, rugpijn, stramme spieren, keelpijn maken zich sinds gisteren meester van mijn lichaam. Gezien ik de koortsthermometer niet afgeslagen krijg, weet ik niet echt of ik koorts heb, maar gisteren leek het toch alleszins zo. Straks maar langs de dokter gaan.

Edit : ondertussen blijkt dat ik toch met een goeie keelontsteking zit...

Voor de rest ga ik deze vakantie nog wat werken (zowel zeilles geven als bij papa werken) en met Koen nog twee weken naar Noorwegen van 18/8-2/9. Jihaa !

Skiën

2009-03-02T21:49:00.004+01:00

Zaterdag zijn Koen en ik een dagje gaan skiën in Landgraaf ter gelegenheid van de twee jaar die we al samen zijn en de verjaardag van Koen die eigenlijk pas vrijdag is. De wekker ging vroeg af, want Landgraaf ligt op twee uur rijden van Gent en we konden een les volgen om 10u. Ik zou het stuk tot aan de grens met Nederland rijden en Koen dan verder aangezien ik niet in Nederland mag rijden met een voorlopig rijbewijs. Maar we hadden een beetje te laat gezien dat we in Nederland waren, dus pakten we de eerste afrit, daar wisselen maar er was geen oprit. Na even zoeken toch een oprit gevonden, maar op een andere autosnelweg. Om 9.55 staan we aan de kassa in Landgraaf. We kunnen nog net meedoen met de les. Koen gaat snowboarden, ik ga skiën, maar ondertussen was het toch al weer acht jaar geleden dat ik nog eens op de latten had gestaan. Vandaar dat ze mij bij de beginnelingen hadden gezet, maar dat was eigenlijk iets te makkelijk voor mij. Na anderhalf uur was de les gedaan, dus konden we nog 6u30 vrij skiën. De grote piste is echt cool en het skiën ging goed bij mij. Blijkbaar is het als fietsen en verleer je dat eigenlijk niet. Ook bij Koen ging het snowboarden goed en tegen het einde van de dag gingen we samen de grote piste af. Tegen 18.45 waren we allebei zo moe dat we maar besloten om er mee te stoppen. En tegen 21u stonden we weer in Gent. Het was een fijne dag in ieder geval !

Happy happy

2009-02-07T23:59:00.004+01:00

Ondertussen ben ik al een paar dagen terug van Valladolid, en het doet wel deugd om na twee weken terug thuis te zijn. En ik ben volop van mijn mini-vakantie aan't genieten. Woensdag heb ik uitgeslapen en een ganse namiddag in de keuken gestaan. Op het menu stond : sopa de ajo of sopa castellana. Een soep die ik in Valladolid heb leren kennen en bestaat uit bouillon, look en brood. Ze vult goed. Daarna een chili con carne en als dessert marmercake. 't Was in ieder geval lekker.

Vrijdag ben ik langs mijn grootouders geweest aan zee en daarna naar Dadizele wat ondertussen ook weeral lang geleden was. Nu zit ik terug in Gent, en ben net naar de film geweest. The Curious Case of Benjamin Button. Echt een mooie film, waarvan je niet zou zeggen dat die meer dan drie uur duurt. Voor morgen staat er een uitstapje naar Körperwelten op het menu. En vanaf maandag ken ik nog maar een woord : Thesis.

De reden waarom ik vooral happy happy ben, is mijn punten. Daarnet verscheen namelijk het volgende op Minerva :

Theoretische geschiedenis : 12/20
Onderzoeksseminarie Stadsgeschiedenis : 14/20
Geschiedenis van de Europese Expansie in de Vroegmoderne tijd : 16/20
Onderzoeksseminarie Vroegmoderne : 17/20

Ik ben dus meer dan tevreden. Met deze punten wil des te meer een super thesis schrijven om eindelijk toch eens te kunnen eindigen met zo'n felbegeerde onderscheiding. Maar eerst nog een dagje vakantie :)

Valladolid

2009-01-25T22:40:00.003+01:00

Woensdag ben ik aangekomen hier in Valladolid. Nadat ik mijn bagage had, moest ik nog een uur wachten op de bus naar Valladolid zelf. Gelukkig was het niet ongelofelijk koud en regende het niet. Op voorhand had ik al uitgezocht welke bus ik moest pakken om dan naar mijn hotel te gaan, dat vlak aan de kathedraal ligt. Maar dan is nog de vraag, aan welke halte moet ik afstappen. Dankzij enkele behulpzame Spanjaarden was dat zo opgelost.

Het hotel zelf is op zich wel ok (al zien de foto's er duizend keer beter uit). Je weet op voorhand ergens wel dat je voor €18 euro per nacht niet al te veel moet verwachten. Daar aangekomen bleek dat ik een grote kamer kreeg (eigenlijk tweepersoons) maar dat ze dan wel €20 per nacht vroegen. De vloer kraakt, de badkamer is piepklein en op de gang (en te delen met X-aantal andere personen) en in de straat is een café waar er in het weekend nogal luide muziek uit komt. Maar hé, daar zijn oordopjes voor. Het grote voordeel is dat er hier draadloos internet is en voor €5 euro mag ik er twee weken onbeperkt gebruik van maken. Elke dag wordt mijn kamer "gekuist", maar da's wel tussen aanhalingstekens. Ze komen mijn bed opmaken. Maar niet meer dan dat. Bewijs, mijn lange zwarte haren liggen nogal verspreid over de grond. Maar kom, op zich heb ik niet te klagen. De locatie is goed, de mensen zijn vriendelijk en het bed zelf is ook best ok :). Wat wil een mens nog meer?

Over het archiefwezen in Spanje, daar kan België serieus wat van leren. Veel ruimte, comfortabele stoelen, vriendelijke en behulpzame mensen.

Het archiefwerk zelf dan. Voorlopig heb ik nog maar twee dagen achter de rug. Aanvankelijk ging ik nogal stom te werk, maar daar is gelukkig verandering in gekomen. Op de achterkant van de meeste documenten staat in het kort waar het over gaat. Maar dat had ik pas na een tijdje door, terwijl ik al begonnen was met transcriberen. Niet goed dus, want dat gaat traag vooruit. Verandering van plan dus. De achterkant lezen, eruit halen wat interessant voor mij kan zijn en dan vragen om te kopiëren (foto's mag men niet trekken in Spanje. HELAAS). Maar dat was buiten het feit gerekend dat het archief twee maanden achter staat met kopies. ("tja, da's bij elk groot archief zo hoor). Maar omdat het allemaal uit een band komt, kunnen ze wel iets regelen voor me, zodat ik het tegen eind volgende week heb. Juij. Voor de rest zal het transcriberen worden vrees ik. We zien wel hoe ver ik geraak.

Gisteren heb ik eindelijk nog eens uitgeslapen, dat was nodig. Na de middag heb ik wat in de stad rond gelopen en het Museum van Columbus bezocht, wat eigenlijk voor een deel herhaling was van de leerstof van het vak "Geschiedenis van de Europese expansie in de vroegmoderne tijd". Vandaag terug uit geslapen en mij in de namiddag in een café gezet, met een kop koffie en een artikel.

Elke middag/avond is er bij mij de vraag : waar ga ik eten. Koken kan ik hier op mijn hotel niet. Tijdens de week is dat 's middags, gezien het archief maar open is tot 14.30 werk ik door en eet ik daarna. Nu in het weekend is dat eerder 's avonds. Op mijn tocht door de stad gisteren heb ik mijn ogen wijd open gehouden op zoek naar goedkope tapa'sbars. Met succes trouwens. Meestal heb ik gegeten en gedronken voor een bedrag rond de €8. Mij hoor je weeral niet klagen. Waar ik verbazingwekkend weinig moeite mee heb, is om alleen ergens binnen te stappen. In Gent ga ik zelfs niet graag alleen naar de Brug. Maar hier heb ik daar absoluut geen probleem mee, ik heb ook niet echt een keuze. Ik laat het allemaal zo wat op mij afkomen. En eigenlijk vind ik het hier nog best wel ok.

Blokkendoos

2009-01-13T21:15:00.000+01:00

't Is weeral lang geleden dat ik geblogd heb, maar in de examens valt er dan ook niet zoveel te vertellen. Momenteel zit ik in de helft. Twee gedaan en nog twee te gaan. Het eerste examen ging heel vlot. Dat van vandaag is onmogelijk om een oordeel over te vellen. Vrijdag en dinsdag nog examen en dan... Twee weken Spanje. Maar helaas niet genieten van de zon of van vakantie. Twee weken in het archief ploeteren. En vooral hopen dat het veel oplevert voor mijn thesis. En daarna zal het alleen maar dat zijn. Thesis, thesis en thesis, ongelofelijk spannend dus.

Twijfel

2008-12-20T00:24:00.002+01:00

De laatste tijd heb ik het gevoel dat ik nogal op een rollercoaster van emoties zit. Het ene moment gaat alles enorm goed, het andere moment zou ik voor het kleinste ding in tranen kunnen uitbarsten. Geen idee waarom, of beter geen idee hoe ik het moet verwoorden. Feit is dat ik heel veel twijfel, en aan mezelf nog het meest van al.

Aan de mensen in mijn omgeving, nu reeds een welgemeende sorry als ik wat overreageer. Maar 't is nu ook niet de meest leuke tijd van't jaar voor de gemiddelde student en ik vermoed dat dat er ook voor iets tussen zit.

Lijstje

2008-12-10T22:16:00.003+01:00

Dit lijstje onder andere gezien bij Suiadan.

1. Started your own blog. Het allereerste beginsel vind je op mijn Windows Space, daarna kwam er dit en nu deze.
2. Slept under the stars. Verschillende keren op scoutskamp
3. Played in a band. Hmmm de niet meer bestaande Pulhofband (schoolbandje van mijn middelbare school) Niet dat het een succes was.
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower. Echt waar, nog nooit gezien, zelfs geen enkele vallende ster :(
6. Given more than you can afford to charity. Of het meer is dan ik me kan veroorloven weet ik niet echt, maar ik heb me toch laten overhalen om €3 per maand aan Oxfam te geven.
7. Been to Disneyland. Yep en twee keer zelfs. De eerste keer toen ik drie was in Florida en de tweede keer in 2003 maar dan naar Parijs
8. Climbed a mountain. Bergen kan je het mss niet noemen, maar Conic Hill in Schotland was toch een serieus heuveltje en ook ooit eens een berg op de grens van Slovakije met Polen. Geen idee van de naam.
9. Held a praying mantis. Ok, ik moest eerst al opzoeken wat voor beest het was. Of het een bidsprinkhaan was, weet ik niet meer, maar ik heb in ieder geval al wel een sprinkhaan vastgehouden.
10. Sang a solo. Voor mezelf ja, maar voor een publiek, nee.
11. Visited Paris. Al noem ik het de naam bezoek niet waardig. De Eiffeltoren en de Champs Élysées gezien, maar ook niet meer dan dat.
12. Watched a lightning storm at sea. Aan zee toch een onweer op zee gezien.
13. Taught yourself an art from scratch. Hmm ik heb het niet zo voor tekenen, geef mij maar muziek.
14. Adopted a child. In het middelbaar hadden wij met de school een kindje "geadopteerd" via foster parents, en ik ben zelf geadopteerd. Maar dat telt niet zeker?
15. Bungee jumped. Nope en ik zie dat ook niet direct zitten
16. Had a food poisoning. Nog nooit gehad
17. Walked to the top of the Statue of Liberty. Ben nog nooit in NYC geweest.
18. Grown your own vegatables. Iedereen heeft toch ooit op school tuinkers gezaaid...
19. Seen the Mona Lisa in France
20. Slept on an overnight train. Ja, sneeuwklassen naar Zwitserland in het 6de leerjaar was met de nachttrein
21. Had a pillowfight. Op pyjamafuiven vroeger...
22. Hitch Hiked. Telt de oplegger of de bak van een tractor ook met de scouts?
23. Tacken a sick day when you're not ill. Ja ik heb al eens lessen gebrost.
24. Built a snow fort. Ooit eens, lang geleden
25. Held a lamb.
26. Gone skinny dipping. Als peuter wss wel eens
27. Run a marathon. Nope, wel Start to run.
28. Ridden in a gondola in Venice
29. Seen a total eclipse. Neen, waar ik was in 1999 was die maar half. :(
30. Watched a sunrise or sunset. Wie niet?
31. Hit a home run. Dankzij het afdak van de speelplaats in het lager ^^
32. Been on a cruise. Geen cruise maar wel 10 dagen weg met Tall Ships Race.
33. Seen the Niagara Falls in person
34. Visited the birthplace of your ancestors. Zuid-Korea staat wel op het verlanglijstje van te bezoeken landen.
35. Seen an amish community
36. Taught yourself a new language. Poging gedaan om te beginnen met Koreaans, maar opgegeven.
37. Had enough money to be truly satisfied
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person
39. Gone rock climbing. Muurklimmen en speleobox ja, maar echt rotsen, neen. Tenzij de rotsen deze zomer in Schotland
40. Seen Michelangelos David
41. Sung karaoke
42. Seen Old Faithful geyser erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant
44. Visited Africa
45. Walked on a beach by moonlight
46. Been transported in an ambulance. Nee, zelfs nog nooit in het ziekenhuis beland, tenzij om andere mensen te bezoeken.
47. Had your portrait painted. Allé 't was wel een karikatuur.
48. Gone deep sea fishing
49. Seen the Sistine Chapel in person
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris. Voor die vijf uur dat ik in Parijs was
51. Gone scuba diving or snorkeling. Yeps, snorkelen op Tenerife
52. Kissed in the rain
53. Played in the mud
54. Gone to a drive-in theater
55. Been in a movie
56. Visited the Great Wall of China
57. Started a business
58. Taken a martial arts class
59. Visited Russia
60. Served at a soup kitchen
61. Sold Girl Scout Cookies
62. Gone whale watching. Ook op Tenerife
63. Got flowers for no reason
64. Donated blood, platelets or plasma. Yeps, dankzij Bloedserieus
65. Gone sky diving
66. Visited a Nazi Concentration Camp Breendonk, meerder malen zelfs en Dossinkazerne in Mechelen.
67. Bounced a check
68. Flown in a helicopter
69. Saved a favorite childhood toy Ik heb nog heel wat knuffelberen.
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar
72. Peaced a quilt
73. Stood in Times Square
74. Toured the Everglades. Maar ik was toen drie, niet dat ik me er veel van herinner.
75. Been fired from a job
76. Seen the Changing of the Guards in London
77. Broken a bone.
78. Been on a speeding motorcycle
79. Seen the Grand Canyon in person
80. Published a book. Hmm, meegewerkt aan een boek, via mijn HP II oefening Nieuwste
81. Visited the Vatican (Dode paus in glazen kist is maar vreemd.)
82. Bought a brand new car
83. Walked in Jerusalem
84. Had your picture in the newspaper. Wel in een magazine
85. Read the entire Bible. Hmm niet helemaal, maar toch het grootste deel.
86. Visited the White House
87. Killed and prepared an animal for eating
88. Had chickenpox. Ja, heel lang geleden.
89. Saved someone’s life. Of het echt gered is weet ik niet, maar iemand met een hypo (suikerziekte) in de auto midden op een kruispunt van het kruispunt gehaald en de ambulance gebeld.
90. Sat on a jury
91. Met someone famous
92. Joined a book club
93. Lost a loved one. Grootouders, tante, nonkel, nichtje
94. Had a baby
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit
98. Owned a cell phone. Ik zit nu aan mijn vierde denk ik
99. Been stung by a bee Als wespen tellen
100. Read an entire book in one day. Zelfs meerdere boeken op een dag.

Fietsperikelen

2008-12-08T21:50:00.002+01:00

Mijn fiets heeft afgezien de laatste tijd. Een maand geleden had ik drie lekke banden in anderhalve week. Maar vorige week zette ik mijn fiets mooi op slot aan de Rozier. Nu de laatste tijd had ik nogal wat moeite om mijn slot open te krijgen en ik dacht 's morgens nog, ik hoop dat mijn sleutel niet afbreekt als mijn fiets nog op slot staat. Helaas, die avond was het zover. Sleutel afgebroken als fiets nog op slot zit. Maar ik heb zo'n stalen beugelslot en ik maak mijn fiets vast wiel-kader-fietsenstalling (zoals het hoort dus). Goed, het was niet de eerste keer dat dat gebeurde en mijn fiets is gegraveerd dus dacht ik, als ik tijd heb ga ik wel eens naar de politie aan de Ekkergem om te vragen of ze hem willen losmaken. Zondagnamiddag ging ik naar daar maar ik kreeg er doodleuk te horen dat ze daar het juiste materiaal niet voor hebben. Je hebt daar een slijpschijf voor nodig, je hoort beter eens bij de brandweer. Goed, vanmiddag belde ik dan naar de brandweer. Het antwoord :
- "ma meiske, da gaat u geld kosten hoor"
- "euhm, hoeveel ongeveer?"
- "da's een forfaitair bedrag van €84 omdat wij naar daar moeten komen, 't gaat goedkoper zijn als ge u fiets meeneemt naar een fietsenmaker"
- "maar ik kan mijn fiets niet verplaatsen, hij hangt vast aan de fietsenstalling"
- "ah, maar als ge wilt dat we die komen losmaken, dan moet je eerst naar de politie gaan, en die moeten dan naar ons berichten, zodat er iemand van de politie kan meegaan om vast te stellen dat dat jouw fiets is"

Wetende dat mijn fiets ooit nog een geschenk is geweest van de Sint en dus toch al zo'n 12 jaar oud is, vind ik niet dat die €84 waard is, ook al rijdt hij nog supergoed... Dus vrees ik dat ik hem beter laat voor wat hij is aan de boekentoren.

De reservesleutel heeft geen zin, want het is volgens mij onmogelijk om het restje sleutel er uit te krijgen en neen, mijn vader heeft geen slijpschijf.

Byebye fietsje ! :(

Een maand verder

2008-12-05T18:22:00.003+01:00

Ondertussen zijn we weeral meer dan een maand verder. Niet dat er zoveel speciaals gebeurd is in die maand. Dankzij mijn verjaardag liggen er wel een aantal mooie reisjes in het vooruitzicht. Een kasteelweekend en waarschijnlijk een citytrip naar Berlijn.

Er was ook nog het galabal, mijn eerste in de vier jaar dat ik geschiedenis studeer. Schaam op mij, maar het was fijn, ondanks de pijnlijke voeten die ik had.

Helaas is nu de periode van taken schrijven aangebroken. De taak voor Stadsgeschiedenis is af, staan nog op het to do-lijstje : Vroegmoderne, over de Tarantella en Europese expansie over "La incorporación de las Indias al mundo occidental en el s. XVI". En ook de examenroosters zijn bekend. Mij hoor je in ieder geval niet klagen :

Dinsdag 13/1 : Theoretische geschiedenis
Vrijdag 16/1 : OS Stadsgeschiedenis
Dinsdag 20/1 : Geschiedenis van de Europese expansie in de Vroegmoderne tijd
Woensdag 28/1 : OS Vroegmoderne. Maar deze ga ik proberen te verzetten zodat ik sneller naar Simancas kan gaan voor mijn thesis.

Daarnaast zijn er nog een aantal concerten in het vooruitzicht met Neretva :

Zaterdag 13/12 in Essen
Vrijdag 19/12 in de muziekacademie van Berchem
Zaterdag 20/12 in de Sint-Antoniuskerk te Edegem

Druk...

2008-11-02T21:22:00.002+01:00

Ja ik heb het best wel druk tegenwoordig. Mijn weekend zit erop en het was weer goed gevuld. Vrijdagavond niet zo, maar zaterdag had ik een extra-lange repetitie (14.00-18.30) met mijn orkest wegens een aantal concerten in het vooruitzicht. 's Avonds kwam Koen dan nog naar Antwerpen met de nieuwe computer voor mijn mama. Die hebben we dan nog geïnstalleerd en daarna zijn we naar de film gegaan : Loft. Ik vond het écht wel goed. Toen we terug waren, wilden we nog op zoek achter een bancontact omdat we de volgende dag naar de boekenbeurs gingen. Maar dit was wel een calvarietocht. Zeker omdat ik niet meer zoveel in Antwerpen zit en mijn eigen buurt absoluut niet ken. De ING achter de hoek was al gesloten. Dan maar richting Abdijstraat, daar was een ING en een Citibank, maar daar konden we niet in de Self-bank. Uiteindelijk dan een Fortis met buiten-bankautomaat gevonden. Zo was het toch wel 02.00 eer we thuis waren. De volgende dag dus naar de Boekenbeurs die letterlijk achter mij hoek is. Koen is teruggekeerd met een aantal strips, ik met het boek van "Voorbij de Grens" en het laatste nieuwe boek van Gerda Van Erkel. Deze laatste is een jeugdschrijfster waarvan ik alle boeken had gelezen tot nu toe, en ik was aan het twijfelen om het boek te kopen, tot Koen zei dat ze aan het signeren was. Dan dacht ik, ik ga dat boek kopen. Ondertussen zit ik nog in Antwerpen, want... ik ga morgen -eindelijk- achter mijn voorlopig rijbewijs. JUIJ. Zo is er eigenlijk dit weekend van studeren niet veel in huis gekomen. Want eigenlijk heb ik het ook nog wel druk met een heleboel taken die af moeten + er is nog altijd zoiets als mijn thesis... *zucht*

Eerste keren

2008-10-22T22:47:00.002+02:00

Gisteren was, om het met Lindsey haar woorden te zeggen, mijn cantus-ontmaagding. En om eerlijk te zijn ik heb er spijt van dat ik dat niet eerder ontdekt heb, want ik vond het echt wel fijn. Liedjes zingen en -in mijn geval- water drinken. Maar helaas moest ik na de tweede tempus wel door wilde ik vanmorgend nog fris en mon(s)ter achter het stuur zitten. Want ik ben bezig met rijles. Momenteel zit de helft van mijn lessen erop en het begint best wel te lukken op wat schoonheidsfoutjes na. Juij. 31 oktober heb ik mijn laatste les en daarna kan ik België onveilig maken. JUIJ

Pompen of verzuipen

2008-10-07T20:41:00.003+02:00

We zijn amper drie weken ver in het nieuwe academiejaar en ik heb nu al het gevoel dat het pompen of verzuipen is om met alles rond te komen. Helaas ben ik ook zo stom geweest om 2 onderzoeksseminaries te doen, wat het er niet lichter op maakt. Bovendien vallen die allebei op dinsdag, wat betekent dat ik tegen dinsdag altijd een hele hoop leeswerk heb. Schiet er nog over theoretische waarvoor een boek en een reader is. En natuurlijk de thesis.
Ik ben daarnet langs mijn promotor gegaan. Twee dingen zijn mij bijgebleven : Ja Anne, plan maar ergens een verblijf van +/- twee weken in Valladolid in. Op de vraag wanneer, ja ik vermoed dat je voor nieuwjaar weinig tijd gaat hebben en na nieuwjaar heb je examens. Intersemestervakantie ofzo? Dan zijn we wel al februari, maar da's nog niet zo erg, maar dan ga je wel 6 maanden moeten doorwerken. Waarbij ik bij mijn eigen dacht : 6 maanden? Vermoedelijk zag hij mij denken want hij zei : Eerste zit zal krap worden, ga maar uit van tweede zit. Als hij dat al zegt... pfffffffffff.

Maar voor vanavond doe ik niets meer. Ik heb er een lange dag op zitten.

Academische lijstjes

2008-09-20T23:43:00.004+02:00

Omdat het nieuwe academiejaar voor de deur staat ga ik het eens in een lijstje zetten. Wat staat er vanaf maandag op mij te wachten :

1. Theoretische geschiedenis (5ECTS)
2. Onderzoeksseminarie : Vroegmoderne geschiedenis (10 ECTS)
3. Onderzoeksseminarie : Stadsgeschiedenis (10 ECTS)
4. Geschiedenis van de Europese expansie tijdens de Vroegmoderne tijd (5 ECTS)
5. Masterproef : Het onstaan en de ontwikkeling van de functie van consul der Vlamingen in het Spanje van de 16de eeuw (30 ECTS)
6. Inleiding tot de antropologie (3 ECTS)

Eindelijk zijn mijn punten uit Spanje ook definitief in Gent aangekomen, maar het heeft wel veel moeite gekost. Waar ik bang voor was, namelijk de omzetting van mijn Spaanse punten naar Gentse punten is nog zeer goed meegevallen. Een overzicht :

1. Curso de Español nivel 2 : 4/10 - 8/20
2. Historia moderna de España : 6/10 - 12/20
3. Historia de España contemporánea : 5/10 - 12/20
4. Modelos intelectuales : del Humanismo a las Luces y pensamiento político : 7/10 - 14/20
5. Instituciones políticas españolas en la edad Moderna : 8/10 - 14/20
6. Orígenes y desarrollo de Andalucía Moderna : 9/10 - 16/20
7. Historia de las Relaciones Internacionales (ss. XIX-XX) : 9/10 - 16/20
8. Historische Praktijk II : Onderzoekspaper : 12/20

Dat mijn 9's geen 18'en gingen worden wist ik op voorhand en in de plaats van Spaans komt er nu antropologie. In totaal heb 614/1000 helaas geen onderscheiding... Nu ja, toch wel punten waar ik best tevreden over kan en mag zijn.

Hop naar mijn laatste jaar nu !

Hebbes...

2008-09-17T21:09:00.001+02:00

... dat theoretisch rijbewijs. Met 48/50, jawel !
Morgen eens gaan horen voor rijlessen. Spannend !

De tijd vliegt

2008-09-02T20:00:00.002+02:00

Sinds mijn laatste blogpost is er al weer heel wat tijd verstreken en weinig activiteit hier, maar 't was druk. Waar heb ik mij zoal mee beziggehouden? Er was de avondmarkt van't Joc, ik heb nog een week zeilles gegeven en't was een zware week. Daarna zelf een week gaan zeilen in Splash op't Veerse Meer en nu nog 2 weken werken op de Hogere Zeevaartschool in Antwerpen. En zo is de vakantie ook al weer bijna om en kan ik weer beginnen denken aan de universitaire administratieve rompslomp. Zucht...

Ondertussen ben ik ook terug ingeschreven op de muziekschool in Gent, maar mijn uren zijn toch verre van ideaal hoor : Dinsdag klarinet van 19u-20u, woensdag samenspel van 17.30-18.30 OF 18.30-19.30 en op donderdag AMT van 17u-18u of 18u-19u. Wel gelukkig allemaal op de Coupure en niet in Gentbrugge.

The Highlands

2008-08-05T19:45:00.002+02:00

Hi lads, ik ben net terug van twee weken Schotland. De persoon die tegen Koen zei dat Schotland het droogste land ter wereld is, die kan ik eigenlijk geen ongelijk geven. We hebben wel regen gehad, maar enkel als we al in de tent lagen of wanneer we op de bus zaten. Mijn regenbroek heb ik dus niet nodig gehad, maar laten we beginnen bij het begin.

Dinsdag 22 juli : Gent - Glasgow
De wekker gaat vroeg af want om 10.25 hadden we onze vlucht naar Glasgow Prestwick vanuit Charleroi. Anderhalf uur later komen we aan in Prestwick en nog eens drie kwartier later met de trein in Glasgow zelf. Eerst ons gerief gaan droppen in een hotelletje dat we gereserveerd hadden, maar niet zonder eerst kennis te maken met het Schots openbaar vervoer. Ja hallo ! Op de bussen staat logischerwijze : gelieve met het gepaste bedrag te betalen. Dat staat ook bij ons op de bussen, maar weinig mensen betalen echt gepast. In Schotland kan je niet anders, want de chauffeur geeft gewoon niet terug. Helaas hadden wij alleen briefjes, dus wij dan maar terug van de bus en op zoek naar een manier om dat geld te wisselen, maar helaas in een aantal winkels krijg ik te horen : neen, wij zijn geen bank! Uiteindelijk dan toch iets gevonden. Teruggekomen van het hotel, gewoon nog wat rondgelopen in Glasgow en naar de Necropolis gegaan, vlakbij de kathedraal

Woensdag 23 juli : Glasgow

Verdere verkenning van Glasgow, met foute bussen, te vroeg en te laat afstappen. We hebben nog het Tall Ship bezocht, de kathedraal en we zijn langs de unief geweest. Wel wat andere koek dan de Blandijn.

Donderdag 24 juli : Glasgow - Drymen

Eindelijk was het dan zover, we begonnen aan de West Highland Way. Van Milngavie (uitgesproken als Mull Guy), iets buiten Glasgow naar Fort William, 152 km verder.
Het begin gaat vrij goed, ondanks de 15 kg op mijn rug. Wanneer blijkt dat we tegen 13u al meer dan halfweg zijn, zit het zeker goed. Na het middageten vliegen we er terug in, maar de laatste kilometers zijn toch vrij zwaar. Ons tentje slaan we op in een wei even buiten het eindpunt van de dag.

Vrijdag 25 juli : Drymen - Rowardennan

Na een stevig ontbijt beginnen we opnieuw aan onze toch. Maar een beetje later hebben we de keuze, de route kan langs twee wegen bewandeld worden : langs Conic Hill of er rond. Over Conic Hill het volgende van Koen : da's 200m stijgen op een km. Waarop ik, ah dat valt precies nog mee neen? - Da's een stijging van 20%, da's zo de Koppenberg een km aan een stuk, dus neen dat valt niet zo mee. Maar helaas stond ons kaartlezen niet zo op punt, waardoor we de alternatieve route gemist hebben, en voor we het goed en wel beseften waren we aan de klim begonnen. Verkeerde keuzes enzo, en het zal niet de enige zijn. Maar achteraf gezien was het zeker de moeite waard en ben ik toch blij dat we die gedaan hebben, alleen gingen we natuurlijk trager vooruit dan we hoopten. Maar supermooie uitzichten, dat wel. Door de heuvel, stond er na het middageten nog een goede 12km op het programma tot aan de camping waar we wilden geraken langs Loch Lomond. Maar die haalden we niet, ondanks het gevoel dat we wel goed doorstapten. Wel was het super wandelen langs Loch Lomond. En we hadden ook een schitterende overnachtingsplaats, want de camping die haalden we niet meer. Aan een strandje, met een super zicht op het meer.

Zaterdag 26 juli : Rowardennan - Inversnaid - Ardlui

Vol goede moed begonnen we die ochtend weer aan onze tocht, maar een beetje verder moesten er opnieuw keuzes gemaakt worden : een route langs het water of een route iets hoger. We denken, deze keer laten we ons niet vangen en kiezen we het pad aan het water. Weeral een verkeerde keuze, zo zal later blijken. Want, de route is echt maar een smal pad, vol met rotsen en boomwortels, stronken. Geen sinecure met een rugzak van 15kg op je rug, en het was vooruitgaan aan 1.5km per uur. Veel te traag dus. Op een bepaald moment moest ik van een rots stappen, maar ik zet mijn voet niet goed, verlies mijn evenwicht en val met zak en al op mijn voet. Verstuikte voet dus, maar verder wandelen lukt nog wel, er is ook geen andere optie. We zitten in the middle of nowhere. Maar geleidelijkaan voel ik mijn voet wel dikker en dikker worden. Al een geluk dat ik stevige stapschoenen aan had, of het had wel erger geweest. Noodgedwongen nog een 6-tal km moeten verderstappen over dat pad. Later zien we op de kaart en in de gids dat het hogere pad een verharde weg was. Verkeerde keuzes. Tegen 16u komen we aan in Inversnaid, 10 km verder dan ons vertrekpunt. Een klein dorpje waar een hotel is, maar helaas volgeboekt. Van enkele Nederlanders krijgen we te horen dat er aan de overkant van het meer een dorpje is met een hotel en een camping. Dus nemen we de ferry naar de overkant en even later de bus. Het leuke aan de bus is, er zijn geen bushaltes, je moet gewoon je hand opsteken op een plaats waar het veilig is voor de bus om even te stoppen en je kan opstappen. Eindpunt van die dag is noodgedwongen Ardlui, verder stappen op mijn voet is nogal onmogelijk. Ardlui, een dorpje op de kaart, met een treinstation en winkel, dus denken we, ah daar zal wel wat zijn. Maar eigenlijk bestaat Ardlui uit dat Hotel, annex camping. Het winkeltje is zo gelijk de garage van het hotel. Dat is dus Ardlui. Helaas was er geen plaats in het hotel, maar wel op de camping.

Zondag 27 juli : Ardlui

Noodgedwongen blijven we in Ardlui, want door mijn voet kan ik weinig doen. Zo gelijk de ganse dag in de bar van het hotel doorgebracht, tv kijken, blackcurrant juice drinken, ... Letterlijk een dagje niksen.

Maandag 28 juli : Ardlui - Fort William

's Morgens ruimen we op het gemak onze tent op, om dan 's middags met de trein richting Fort William te gaan, het eindpunt van de West Highland Way, maar wel wat eerder dan voorzien. Het leuke is dat de trein voor een deel dezelfde route volgt, dus pikken we nog wel wat mee van de landschappen enzo. 's Avonds nestelen we ons op de camping van Fort William, vlak aan de Ben Nevis, de hoogste berg van Groot-Brittannië en Koen gaat zelfs nog voor een paar uur naar boven.

Dinsdag 29 juli : Fort William

Ondertussen gaat het al wat beter met mijn voet en kan ik, mits rekverband, toch al wat terug normaler stappen. Dus zien we wat Fort William ons te bieden heeft : een oud kasteel én een Whiskydistilleerderij. Die bezoeken we dus, best wel de moeite waard.

Woensdag 30 juli : Fort William - Edinburgh

Vijf uur bus staat er ons te wachten die dag om van Fort William in Edinburgh te geraken, over Glasgow. Wij waren blij dat we in de bus zaten, want het was goed aan het regenen die dag, maar daar hebben we weinig van gemerkt. Weer nestelen we ons op een camping iets buiten de stad, maar er is een goede busverbinding.

Donderdag 31 juli - Maandag 4 augustus : Edinburgh

Een gezellige drukte in Edinburgh, de stad maakt zich op voor the International Festival. Op de Royal Mile is het lachen geblazen, overal worden flyers uitgedeeld, mensen lopen verkleed rond, straattheater, kortom een Gentse Feestengevoel. We brengen nog een bezoekje aan het Schots Parlement, St-Giles Cathedral en Edinburg Castle en wandelen nog wat rond in de stad. We komen te weten dat er de Edinburgh Military Tattoo is. Maar helaas al weken op voorhand uitverkocht. Maar na veel vijven en zessen kunnen we toch aan een ticket geraken en het was ZEKER de moeite.
Voor de rest nog de Camera Obscura bezocht en een nachtelijke tour met een hilarische gids. Ook is er nog de parade die het International Festival opent

Maandag 4 augustus : Edinburgh - Prestwick

Weeral de trein op, deze keer naar Prestwick, aan de luchthaven, maar ook aan de zee. We zaten wel op de boemeltrein naar Glasgow, met als gevolg 18 stops tussen Edinburgh en Glasgow (+/- 70 km). Na ons gerief in ons hotelletje gedropt te hebben nog even naar het strand en met de voeten in het water.

Dinsdag 5 augustus : Prestwick - Gent

And back home again ! En ik heb, ondanks mijn voet, twee zalige weken achter de rug. Meer van dat ! ! !

Back home

2008-07-13T22:55:00.003+02:00

Ondertussen gaat het leven hier terug zijn gewone gangetje. De week nadat ik terug was heb ik een week in Gent gezeten, administratieve rompslomp in orde gebracht, genikst nog wat mensen terug gezien, proclamatie gehad (niet dat er al punten van Sevilla in Gent waren) en nog zo van die dingen.
Sinds deze week ben ik beginnen werken : zeilles geven. Deze keer had ik het geluk dat ik al aan gevorderde zeilers mocht lesgeven, wat gezien het weer, een luxe was. Vanaf morgen dan nog een week lesgeven en vanaf de 22ste zit ik voor twee weken in Schotland met mijn wederhelft.
Oh ja, nog iets anders, Koen en ik gaan vanaf september/oktober (wanneer 't unief terug begint) samenwonen. Allé 't is te zeggen : zijn huis wordt ook mijn kot. JUIJ !

Wat staat er voor de rest nog op het programma : van 13-17 juli ga ik met Chiro Mengelmoesh op kamp als kookploeg en deel van de leiding. De week erna ga ik nog een week zeilles geven. De laatste week van augustus ga ik eindelijk zelf nog eens een week zeilen, maar dan op het Veerse meer en de twee eerste weken van september ga ik nog werken op de Hogere Zeevaartschool en daarna begint het academiejaar al terug... met een cumul helaas (Stom Spaans)

Erasmus : the aftermath

2008-07-02T12:20:00.002+02:00

Ondertussen bevind ik mij toch al terug enkele dagen op Belgische bodem, en het is toch wel even wennen.
Mijn Erasmusjaar was misschien niet het beste jaar van mijn leven, zoals dat bij vele andere mensen was, maar toch is het zeker een ongelofelijke ervaring geweest.
Omdat ik niet zo'n uitgaansmens ben en er niet zo'n studentenleven is zoals in België met studentenclubs, had ik soms wel het gevoel dat ik opgesloten zat tussen de muren van mijn kot en de bibliotheek. Langs de andere kant, ik ben gaan roeien, heb Granada, Salamanca en Córdoba gezien, heb een hele hoop toffe mensen leren kennen, waarvan ik hoop dat het contact blijft.

Een reden waarom ik vooral blij ben dat ik op Erasmus ben gegaan is, omdat ik de kans heb gekregen om in Sevilla vakken te doen, die ik nooit in Gent had kunnen doen. Sevilla heeft mij de kans gegeven om mij verder te specialiseren in Nieuwe geschiedenis, wat nu door het bama-systeem in Gent veel moeilijker is geworden, om niet te zeggen haast onmogelijk.

Rest nu nog de vragen : wat gaat de omzetting van Spaanse punten naar Gentse punten geven, welk vak ga ik moeten meenemen volgend jaar en vooral, waar ga ik volgend jaar mijn thesis over schrijven ?

Graspop

2008-06-30T16:08:00.002+02:00

Het was GEWELDIG, de MAKS gewoon mijn dagje Graspop.
De wekker ging vroeg af, gezien ik de trein om 7.21 naar Mol moest hebben. Daar aangekomen was het even wachten op de bus, en dan een zoektocht naar de kassa waar we onze tickets voor bandjes konden omwisselen. Het enige jammere van de dag was dat Opeth had afgezegd, een van de groepen waarvoor ik toch wel naar Graspop gekomen was.
Na eerst deftig ontbeten te hebben trokken we dan richting festivalweide waar we nog een deel van Rotting Christ hebben meegepikt. Daarna was het voor mij wachten tot Apocalyptica. Ik stond redelijk hard vooraan :). Het optreden was super, alleen was het geluid niet altijd even goed. Verder ook nog Primordial meegepikt. Ontdekking van de dag voor mij was At The Gates. Superoptreden gewoon. Ook In Flames en Iron Maiden konden nog een beetje van mijn aandacht genieten. En daarmee zat mijn eerste Graspop erop. En het is voor herhaling vatbaar !

de laatste benen

2008-06-25T12:08:00.004+02:00

Zo, de examens zitten er eindelijk op, dat is ook de reden geweest waarom het hier even stil is geweest. Dit is toch wel de zwaarste examenperiode die ik tot nu toe gehad heb. Nu genieten van de laatste dagen Sevilla om dan zaterdag defintief huiswaarts te keren. Het is wel raar om te beseffen dat alles nu de laatste keer is, gisteren de laatste keer in de bib studeren, vandaag de laatste keer met de fiets naar't unief...

En nu, eindelijk vakantie : wat rondlopen in Sevilla, zaterdag naar de trouw van m'n nicht 's avonds, zondag naar Graspop en mijn wederhelft eindelijk terugzien. JUIJ.

De helft

2008-06-13T23:00:00.003+02:00

De helft van mijn examens zitten erop. Toch al iets. Spaans ging deze keer écht wel een stuk beter dan in januari. 't Zou er aan mankeren trouwens.
Van Contemporánea heb ik de uitslag al : 5/10. Minder dan verwacht, en dus eigenlijk wel een beetje teleurgesteld. Wie zei er ook al weer dat ze in Spanje met punten naar Erasmussers smijten?!!
Start to Run zit er ook op. De 5 km is binnen, ja zelfs bij 35°. What's next? De 10km? Ik zie nog.
Vandaag was het hier trouwens 40°, maar eigenlijk viel dat relatief gezien nog wel mee. Hoewel ik nu binnen wel zit te puffen. Op moment van schrijven is het volgens mijn computer nog steeds 30°C buiten, maar de praktijk leert ons (Candice en ik) dat daar nog wel wat graden bij mogen. Het is 23u gepasseerd. Dat gaat leuk worden om te slapen straks. :s

Maar nu ben ik weg, nog iets gaan drinken met wat vrienden.

Anti-citroen

2008-06-07T00:07:00.006+02:00

Tussen al het gezaag over de examens even ook eens iets leukers posten. Dit passeerde onlangs terug langs mijn oren door mijn mp-3 speler : De vragenverzamelaar van Pieter Embrechts. Deel van een theatervoorstelling : "Qu'on sert theatral", maar ondertussen ook wel al een aantal jaar geleden : Filmpje

Gisterenavond, stond ik voor mijn raam te kijken naar de wolken boven de stad. Het schemerde, maar het regende toen nog niet. Ik kan dat heel lang, zo staren naar de stad en de lucht erboven. En opeens moest ik denken, Jeroen Brouwers heeft ooit eens ergens geschreven : “Ik vind er eigenlijk helemaal niets aan, aan't leven. Nee, ik vind er gewoon eigenlijk helemaal geen zak aan”.
Hoewel ik dat ook wel eens denk, overkomt het mij toch vaker dat ik er eigenlijk juist wel wat aan vind, aan het leven. Als ik 's avonds zo een beetje half en half naar de wolken boven de stad sta te staren en ik hoor de straatgeluiden en ik zie de mensen zitten in de café's en ik heb een bomvolle agenda met allemaal leuke spaghetti-afspraken dan word ik, tja- dat klinkt nogal simpel hé- maar dan word ik eigenlijk best behoorlijk blij, dat ik eigenlijk best behoorlijk blij ben met mijn leven enzo en al die dingen, hoe het gaat met mijn vrienden en dat je je soms ook wel slecht voelt over een bepaalde periode. En dat er dan wéér iemand op de proppen komt en geregeld haar tong in jouw mond gaat steken en dat je dat dan een verhouding noemt en dat je dan plots weer blij bent. Niet zomaar blij hé, maar écht blij, echt echt blij. Zo blij dat je het zonder twijfel zou durven zeggen. Zo van euh, “ja ik ben wel blij”, zo van dat je je eigenlijk moet inhouden om je ramen niet wagenwijd open te gooien en naar argeloze omstaanders te beginnen roepen : “he argeloze omstaanders! Nee 't is niets, ik ben blij”. En dat er tussen die argeloze omstaanders ook mensen zijn die terug roepen : “Ah , wij zijn ook blij”. En dat er nog meer mensen de straat in komen die allemaal roepen : "wij zijn blij". En in de verte zie je mensen en je wijst en je roept : "hallo hé zijn jullie ook blij?" En ze roepen terug : "ja wij zijn ook blij". En overal is plots iedereen blij en we wuiven naar mekaar en omdat iedereen zo blij is, stelt er iemand voor om een club te beginnen. Een club van uitsluitend blije mensen. En in de straat begint men te juichen. “Ah ja, wat een enorm goed idee”. En die club, die wordt ter plekke opgericht en er wordt gefeest om te vieren dat de club er is en het is echt zo'n uitermate blije bedoening. Tot er een nieuw iemand de straat in komt. En de blije massa vraagt : “nieuw iemand, ben jij blij?” En die nieuw iemand zegt : “nee, nee ik ben niet blij, rot toch eens allemaal op. Ik heb kanker” Er heerst meteen ontsteltenis. Er is iemand niet blij. En de groep wacht gespannen af. Tot er iemand roept “schiet hem dood”. En de blije massa juicht : "ah ja, schiet hem dood". En de blije massa schiet hem dood. krik krik boem. En weer iemand anders roept : "de stad in" ! En de blije massa trekt de stad in. En aan iedereen die ze tegenkomen vragen ze :
- Ben jij blij?
- Ah ja, eigenlijk wel, eigenlijk wel!
- Welkom bij de club.
En zegt iemand neen, eigenlijk niet dan schieten ze hem dood...

En de lijken stapelen zich op...

En mijn examen van vandaag ging best ok. Nog 4 te gaan !

Mens sana in corpore sano

2008-06-01T23:36:00.002+02:00

Dat is vandaag gebleken bij mij. Studeren schoot echt niet goed op vandaag. Gelukkig is de bib er weer vanaf morgen ! Tegen een uur of 9 vanavond dan maar besloten om te gaan lopen. Sinds begin april ben ik begonnen met Start to Run, en momenteel heb ik les 21 erop zitten. Jaja nog 6 lesjes te gaan en die 5 km is binnen.^^
Anyhow na het lopen en de douche, ging studeren een stuk vlotter. Ik denk dat ik op dat uurtje erna bijna meer gedaan heb dan op de hele namiddag, dus dat wil wel wat zeggen.
Volgende keer als ik met een studiedipje zit weet ik wat ik ga doen !

Stokjes

2008-05-29T23:18:00.008+02:00

Ik ga ook eens meedoen met twee stokjes zie. Het eerste stokje komt van Suiadan. Mijn geschrift dus. Ik heb de indruk dat ik eindelijk een vast geschrift heb, hoewel het ook nog kan veranderen, afhankelijk van hoe ik mijn pen (ja, ik ben nog een van de zeldzame mensen die met pen schrijft) vasthou. Als je mijn schoolagenda uit het middelbaar zou bekijken, daar had bij wijze van spreken elk lesuur een ander geschrift.

Een tweede stokje komt van Linn : Zeven muziekstukjes waar ik de laatste tijd regelmatig naar luister. Laatste tijd is wel vrij ruim genomen.

1. The Unforgiven van Apocalyptica.

Ik heb het al eens eerder gepost hier en zoals eerder gezegd, het ontroert me ergens. Ik vind deze versie eigenlijk beter dan de originele versie van Metallica.

2. 9 crimes van Damien Rice en Lisa Hannigan

Eigenlijk pas voor de eerste keer gehoord met de Tijdloze op Oudjaar. *bloos* En ook hier, het weet me te ontroeren.

3. Death Whispered a Lullaby van Opeth

Naar Opeth ben ik beginnen luisteren dankzij Lindsey en Koen. En het heeft de doorslag gegeven voor mij om naar Graspop te gaan. Alleen voor Apocalyptica zou er wat over gegaan zijn, dus hebben ze mij dit aangeraden.

4. Zonder Woorden van Bart Peeters

De ontdekking voor mij op Dranouter 2007. Een van de mooiere liedjes van Het plaatje van vind ik. De cd-versie vind ik wel beter dan deze, maar ik vond niets beters. :(

5. Selig van Helium Vola

Leren kennen dankzij Micha, geen idee hoe je het moet beschrijven, misschien nog het best als een combinatie van folk en middeleeuwse muziek.

6. Omarm van Blöf

Ook al eerder hier verschenen. Een van hun betere nummers ook vind ik.

7. Dernier Combat van Manau

Leren kennen dankzij Candice, mijn kotgenote. Het refreintje heeft een melodie die blijft hangen vind ik.

Andere nominaties waardig :

The Heart Asks Pleasure First van Michael Nyman (Filmmuziek van The Piano)

Winter : Lux Aeterna van Clint Mansell (Filmmuziek Requiem for a Dream)

Canon in D van Pachelbel

Een klassieker, ik weet het, maar heb het gespeeld voor mijn openbaar examen viool en ik blijf het een mooi stuk vinden.

De Valse Zeeman van Laïs (wel filmpje van slechte kwaliteit)

Dank u Dieter hiervoor ! Voor mij is dit Laïs op hun best.

Oh ja, vangen wie vangen wil voor de stokjes, maar Micha mag van mij toch het muziekstokje doen (als je zin hebt ;))

One down five to go !

2008-05-27T15:32:00.002+02:00

Het eerste examen is achter de rug, en het ging wel. Niet ongelofelijk goed, maar ook niet superslecht. In ieder geval, ik kan toch al niet minder dan een 6/10 hebben, dus da's wel fijn.
Mijn volgende examen is pas 6 juni, dus ik heb wel even tijd nu.

Ik zit alleen met een dilemma : voor Relaciones Internacionales heb ik de keuze tussen een taak of een examen. De taak is een reflectie van maximum vijf pagina's over de verschillen en de gelijkenissen tussen de wereldorde na het Congres van Wenen en de wereldorde na WO I, daarnaast nog verslagen van alle documentaires en een schema van je lesnotities. Het examen is een thema kiezen uit twee en dan volledig uitwerken. Examen zou 16/6 zijn...

Le début de la fin

2008-05-18T14:30:00.004+02:00

Het is weer zover, de examens zijn in aantocht, het einde nadert. Maar eerst nog een dikke anderhalve maand tandenbijten. Deze keer heb ik enorm veel moeite om in de bloksfeer te geraken, hoewel mijn eerste examen reeds over een week is. Ik had gedacht om in Salamanca de batterijen volledig op te laden om er dan volop in te vliegen, maar de motor pruttelt serieus tegen. 't Is weer een diesel zeker, en bovendien zit er eigenlijk weinig druk op de ketel. Bovendien heb ik de indruk dat volgend jaar (lees : vanaf het moment dat ik terug in België ben) voor mij één groot vraagteken is, een paar dingen staan vast, maar voor de rest... Anyhow de volgende weken mag ik mij hier mee bezig houden :

26/5 : Historia Moderna de España
06/6 : Historia de España Contemporánea (maar helaas, de reden waarom ik dit vak gekozen had, zijnde de Spaanse burgeroorlog, valt weg wegens tijdsgebrek)
12/6 : Español nivel 2 schriftelijk (eigenlijk herexamen van mijn eerste semester)
16/6 : Español nivel 2 mondeling (in de veronderstelling dat ik er door ben op mijn schriftelijk en dat ik, gezien mijn achternaam met een B begint, als een van de eerste aan bod kom voor het mondeling)
Historia de las Relaciones Internacionales Siglos XIX-XX (geen examen, maar een heleboel papierwerk afgeven)
25/6 : Instituciones políticas españolas en la Edad Moderna

The Unforgiven

2008-05-11T21:33:00.003+02:00

Wanneer zei ik nu al weer dat bloggen laag op mijn prioriteitenlijstje staat? Laten we zeggen dat het er vanafhangt waarvoor. :)

Onlangs heb ik dit liedje ontdekt van Apocalyptica en op een of andere manier weet het mij te ontroeren. Geen idee waarom. Nu maar hopen dat ze het op Graspop gaan spelen

Kippenvel

2008-05-11T01:52:00.003+02:00

Ik ben helemaal geen fanatiek voetbalfan, maar toen ik donderdagochtend bij mijn ontbijt las dat Sterchele omgekomen was bij een ongeluk, schrok ik toch ook even. Toen ik dan daarnet de beelden zag die aan de match Club-Westerlo vooraf gingen, kreeg ik écht kiekenvlees zoals ze dat wel eens zeggen, en zat ik ook bijna met een krop in mijn keel. Nochtans was ik er niet eens fan van, ik kende zijn naam, maar kon er zelfs geen gezicht op plakken.

Onderwijs in Spanje

2008-05-08T21:18:00.003+02:00

Vannacht was er weer een opsluiting op't unief tegen Bologna, deze keer heb ik er vriendelijk voor bedankt. Maar ik had wel een interessante discussie over de verschillende onderwijssystemen. En om eerlijk te zijn, ik ben blij dat ik in België studeer normaal.

Het Spaans middelbaar school systeem bestaat uit twee delen. Eerst is er het ESO of Educación Secundaria Obligatoria. Wat ongeveer bij ons overeenkomt met 1ste tot en met 4de middelbaar. Dit is voor iedereen gelijk, met een aantal keuzevakken. Wil je daarna naar 't unief gaan, dan moet je Bachillerato studeren, wat bij ons overeenkomt met 5 en 6 ASO. Daarin zijn vijf richtingen : Technologie, Natuur-en gezondheidswetenschappen, Sociale wetenschappen, Humane Wetenschappen (niet hetzelfde als bij ons, is hier met Latijn en Grieks !) en Kunst. Maar wat je kiest is determinerend voor wat je later op't unief wil doen. Vergeet het dus om iets wetenschappelijks te doen als je Humane Wetenschappen hebt gedaan. Als je filologie wil doen op't unief, moet je Latijn gedaan hebben. Kleine opmerking, hier kan je maar twee jaar Latijn doen. Dus als ik zeg dat ik dat zes jaar gedaan heb, vallen hun ogen uit hun kassen. :)

Wanneer je je Bachillerato gedaan hebt kan je dus naar 't unief. MAAR, grote maar, eerst mag je nog een centraal examen doen of "selectividad". De uitslag hiervan (eigenlijk een gemiddelde van de punten van Bachillerato en Selectividad met verhouding 60-40) bepaalt naar welke universiteit jij mag. Elke universteit bepaalt voor zich hoeveel jij moet halen om aan een bepaalde opleiding te mogen beginnen. Voor de sociale wetenschappen valt dat over het algemeen wel mee, maar voor bepaalde wetenschappelijke richtingen vragen ze soms zelfs 9,25/10. :s

Inschrijvingsgeld is hier ook afhankelijk van unief tot unief. Je betaalt een bepaald bedrag per studiepunt. Hier in Sevilla ligt dat op €11. Bij de Compultense in Madrid kan dat oplopen tot €18. Bij de kleinere en minder prestigieuze universiteiten kan dat zelfs €6 zijn. Ook eigenaardig is, dat je korting krijgt het volgend academiejaar per 10 (op 10 wel te verstaan) die je haalt.

Ik ben precies toch meer voorstander van het Belgische systeem, langs de andere kant met dit systeem verklein je wel de kans op de eeuwige student. Maar toch, once more : Rare jongens die spanjolen !

Salamanca

2008-05-07T23:02:00.004+02:00

Vorig weekend ben ik samen met Dani naar Salamanca gegaan, die woont daar namelijk. Woensdag om 14u de bus in Sevilla genomen om acht uur later aan te komen. 's Avonds nog even in de stad rond gelopen, helaas heb ik er geen foto's van. Salamanca is echt een gezellige stad, veel gezelliger en kleiner dan Sevilla. Na nog even iets gedronken keerden we huiswaarts.

De volgende dag hebben we onder andere de kathedraal bezocht, die eigenlijk uit twee kerken bestaat, een oude in romaanse stijl en een nieuwe in gotische stijl. Grappig detail, in de gevel zit een astronaut.

Ander mooi gebouw was het dominicanenklooster van San Esteban. 's Avonds heb ik het Salamantijnse nachtleven verkend samen met Dani en zijn vrienden. Eerst gingen we naar een bar waar we uit een porrón dronken. Geen idee hoe je dat moet vertalen, maar de foto zegt genoeg denk ik :)

En ik heb een nieuw lekker drankje ontdekt : calimocho. Als ik ga zeggen wat erin zit gaat je eerste reactie zijn : bweurk, maar ik vind het lekker (nu ja, wat vind ik niet lekker :p). Het recept : je neemt een glas en doet daar ijsblokjes in. Daarna vul je een bodempje met frambozenlikeur, grenadine kan ook en ik vraag me af of het in België ook met frambozenjenever -als dat bestaat- zou lukken. Leng aan met rode wijn tot de helft van je glas. Vul de rest aan met cola. Salud ! Daarna zijn we van bar naar bar getrokken en tegen een uur of vier hielden we het voor bekeken.

Vrijdag hebben we het redelijk rustig gehouden omdat zowel Dani als ik vrij moe waren. Wel hebben we een clarissenklooster en de universiteit bezocht. In de gevel van de universiteit zijn drie schedels gebeeldhouwd, waarvan er één een kikker op heeft. Wanneer je die vindt zonder hulp, zou dat geluk moeten brengen.

Zaterdag hebben we nog wat rondgelopen in de stad en 's avonds een mini-botellón gehouden : je verzamelt met wat vrienden op een plaats en iedereen neemt iets mee om te drinken.
Zondag was het dan terug 8u bus richting Sevilla. 't Was een gezellig weekend. Nu vliegen we erin met de blok :(

Pauze

2008-05-05T23:28:00.002+02:00

Even deze post met de melding dat ik nog leef ;). Een uitgebreid verslag van mijn tripje naar Salamanca volgt een dezer. 't Was in ieder geval superleuk. Momenteel heb ik het gevoel dat ik even niet toekom met 24u op een dag :s. Dus bloggen staat ver weg op de prioriteitenlijst. En mijn bachelorproef is ook definitief binnen. :)

De laatste maand...

2008-04-25T15:44:00.002+02:00

Vorige week ben ik dankzij Candice, een van mijn kotgenotes, naar Parque Nacional Doñana geweest. Een natuurpark op een uurtje rijden van Sevilla. Hoewel het weer niet echt mee zat, was het toch wel de moeite, maar volgens Candice zag het er net zo uit als de Camargue in Frankrijk.

Deze week was het een week van verjaardagen, gisteren een verjaardagsfeestje van een vriend van me, zaterdag staat het volgende op het programma.

Bovendien is het ook duidelijk dat de zomer in aantocht is : gisterenochtend toen ik tegen 8uur naar 't unief fietste, wezen de thermometers al 18° aan. Overdag klimmen de temperaturen zonder probleem naar de 35°. En we zijn nog maar (eind) april. Daarnaast ben ik tot de vaststelling gekomen dat mijn laatste maand Erasmus nu ingaat, 26 mei heb ik mijn eerste examen. Maar voor volgend (lang) weekend staat er nog een tripje op het programma : Salamanca. Een vriend van mij woont daar, en vroeg me of ik geen zin had om af te komen voor het lang weekend. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Helaas ligt Salamanca wel op 6-7uur bus van Sevilla.

Gisteren heb ik eindelijk ook Mission Impossible volbracht : schoenen kopen. Als er één iets is, waaraan ik een grondige hekel heb, dan is het dat wel. Vooral gezien de omstandigheden van mijn voeten : maat 34, en een rechtervoet die ongeveer een halve maat groter is dan mijn linkervoet. Wat zocht ik : elegantere schoenen voor onder een rok, genre ballerina's of sandaaltjes. Hoewel ze in Spanje kleinere voeten hebben dan bij ons in België, beginnen de vrouwenschoenen vanaf een 35, frustraties alom, want dat is te groot voor mij, zeker bij ballerina's. Schoenen met een hak vinden is voor mij dan weer geen probleem, dankzij de flamencoschoenen, maar nu, 't was gewoon een ramp. De vrouwenschoenen waren ofwel te groot, ofwel stond er een hak van 5cm onder, wat nu ook niet direct m'n ding is. De kinderschoenen waren of wel in alle mogelijke kleuren van de regenboog, ofwel geraakte ik er niet in. Uiteindelijk na lang zoeken toch mijn ding gevonden. Oef, maar voorlopig heb ik het wel even gehad. Ik vermoed dat stapschoenen vinden voor Schotland iets makkelijker gaat zijn...

Graspop?

2008-04-13T16:43:00.003+02:00

Omdat ik naar Schotland ga, moet ik dit jaar Dranouter missen (en net dit jaar hebben ze een zalige affiche : Laïs, Boudewijn de Groot, Eva de Roovere, ...). Maar ik wil dolgraag toch een festival doen deze zomer. Uit nieuwsgierigheid ging ik eens kijken op de website van Graspop, mijn lief gaat daar naar toe, en ja onder zijn invloed begin ik ook wel naar metal te luisteren. Groot was mijn vreugde ook toen ik zag dat Apocalyptica op zondag kwam. Maar helaas 75 euro voor alleen hen, gaat er een beetje over.

Maar vandaag zag ik dit op het VGK-forum :

"Nieuwe muziek leren kennen door mijn broertje verdomme. Comeback kid en In flames zijn zooooooooooooooooo zalig!! GMM here I come!" (Lindsey)

Hmmm, dat verandert de zaak al... Ondertussen ben ik begonnen met MySpaces af te schuimen om te zien of er nog andere groepen zijn die mij kunnen bekoren. Kort samengevat :
"...ik naar GMM ga als Anneke ook gaat. Twee kleine fragiele meisjes tussen als die geblokte metalheads. Feestje! :D " (Lindsey again)

Dus momenteel ben ik zwaar aan't overwegen om naar Graspop te gaan. Stel je voor ;)

EDIT : 26/04 : ik heb mijn ticket voor zondag !

Feria de Abril

2008-04-12T21:44:00.002+02:00

Mijn weekje vakantie, ter gelegenheid van de Feria de Abril, zit er ook al weer bijna op. Van de Feria zelf heb ik eigenlijk weinig gezien/gedaan. Ik heb vooral aan mijn bachelorproef gewerkt, en dat loonde de moeite, want hij staat zo goed als op punt. Hiep hiep hoera. Verder nog wat dingen zitten uitzoeken voor ons Schotlandreisje van deze zomer. En ik ben ook begonnen met Start to Run, momenteel drie lessen achter de rug, en dat gaat wel vlot.

De Feria dan... Gisteren ben ik eigenlijk maar pas voor de eerste keer naar de Feria gegaan, toen ik ging lopen zag ik wel overal vrouwen in flamencokleren (maar die jurken kunnen écht wel lelijk zijn) maar voor de rest wist ik eigenlijk niet wat het was. De Feria is op een groot terrein in de wijk "Los remedios". Daar staat elk jaar een grote poort maar blijkbaar wordt er elk jaar een andere gebouwd. Op het terrein zelf staan allemaal kleine huisjes, die overiges privé zijn, dus je geraakt er niet zomaar binnen, waar Sevillana's gedanst worden (een dans die op flamenco lijkt), waar je iets kan drinken en tapa's kan eten. Daarnaast is er ook nog een kermis. Aanvankelijk denk je, wow die is groot, maar na wat rondkijken kom je tot de vaststelling dat elke attractie er drie keer staat. Wel opmerkelijk is dat het een pak goedkoper is dan in België, ik denk dat 3,50 het duurste is dat we betaald hebben en je zit er opmerkelijk lang op. Maar geef mij toch maar liever de Gentse feesten !

Vandaag ben ik dan nog eens naar zee gegaan, 't was weer zalig mooi weer, en euhm, ik ben echt wel heel goed gebruind. Dus wees maar allemaal jaloers :p

De hemel is de aarde

2008-04-06T20:06:00.003+02:00

Iedere dag verbaas ik me weer
Over hoeveel manieren er zijn
Om naar je te kijken
En aan je te denken
Het houdt maar niet op
Ik wil meer...
Het is als de zon hier
Rivieren van licht
Die steeds breder en voller
Mijn hart overstromen
Tot ik tenslotte m'n ogen stijf dichtknijp
En steeds verder weg droom

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens

Iedere dag verbaas ik me weer
Over hoeveel miljoenen sterren er zijn
Om lang naar te staren
En dan te bedenken:
Ik zie ze wel staan
Maar ze zijn er niet meer

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens
En de hemel is de aarde
Je kunt er lopen, je kunt er staan
En de hemel is de aarde
Er komt geen einde aan

En de hemel is de aarde
Ze vallen samen zonder grens
En de hemel is de aarde
En een engel is een mens
En de hemel is de aarde
Je kunt er lopen, je kunt er staan
En de hemel is de aarde
Er komt geen einde aan

© BLØF

Het leven kabbelt rustig verder

2008-04-04T19:40:00.003+02:00

Het leven gaat hier z'n gewone gangetje, op't gemak wat genieten en wat aan mijn bachelorproef werken. Vorig weekend ben ik met Kenneth en Maaike naar Córdoba gegaan, 't was zeker de moeite. Ik vind Córdoba eigenlijk een veel gezelligere stad dan Sevilla, waarschijnlijk ook wel omdat ze kleiner is. Natuurlijk de mezquita, het alcazar en de synagoge gedaan. De mezquita is eigenlijk een enorm absurd gebouw. Het is een moskee, maar in het midden staat er een kathedraal.

Daarnaast was het vooral genieten van de zon. 't Is hier al schitterend weer. (Is het ooit anders geweest hier in Sevilla?)

Deze week weer een schitterende prof gehad. 't Is een prof die ik vorig semester ook al gehad heb, en waarbij mijn examen redelijk goed was, maar ik had het zware vermoeden dat dat wel komt omdat ik Erasmusser ben. En eigenlijk wordt dat bij deze bevestigt. De les die ik er dit semester bij volg : Instituciones políticas españolas en la edad moderna, is interessant (ondanks het vroege uur). Maar bij deze prof is het enorm lastig om notities te nemen. Vorig semester kon ik op iemand terugvallen voor notities, dit semester zie ik gelijk iedere week nieuwe gezichten, dus ja. Dan had ik uiteindelijk wel iemand gevonden, maar dan was dat een onleesbaar geschrift. Helaas. Nu bij elk vak krijg je een bibliografielijst, en ik was al naar de prof gegaan om te vragen welke boeken het beste waren. Hij had twee titels gezegd, maar bij een zei hij zelf : "dat boek is eigenlijk enorm slecht geschreven". Dus ging ik op zoek naar dat ander boek, maar dat ging eigenlijk maar tot het einde van de Middeleeuwen, en daar kan ik dus niets mee doen. Dus onlangs ging ik terug naar de prof om hem dat te zeggen, en ik zeg er ook bij dat ik het moeilijk heb om notities te nemen en niet echt iemand vind om van te kopiëren. Waarop hij, maak je geen zorgen, leer de instellingen uit dit boek en 't is goed. Daar stond ik : ok dan. Maar in mijn eigen dacht ik GE-NI-AAL ! ! !

Normaal heb ik vanaf dinsdag vakantie, 't is Feria de Abril, maar de mijne is eigenlijk gisteren al begonnen. Alle proffen van vakken die ik maandag heb vroegen aan de klas : komen jullie maandag? Nee? Ah dan kom ik ook niet ! Zoiets zou ik me in Gent niet kunnen voorstellen, maar daar maken we wel automatisch de brug. Het geeft me wel de tijd om nog goed door te kunnen werken aan mijn bachelorproef, ik vind hem eigenlijk écht leuk om hem te schrijven, maar ik vrees dat ik volgend jaar toch anders ga piepen. Zo moest ik onlangs voor een prof in Gent iets gaan opzoeken hier in het archief. Maar hij had mij terloops is gezegd dat de notariaatsprotocollen in Sevilla een goede bron zouden kunnen zijn voor mijn thesis volgend jaar. Nu wat ik voor hem moest opzoeken zat in de notariaatsprotocollen. Het was weliswaar 18de eeuw, waartegen het bij mij volgend jaar 16de eeuw zal zijn, maar dat handschrift, en dat Spaans... Ik ga een klein beetje afzien volgend jaar... maar 't is wel superinteressant.

En ik heb mijn eigen zover gekregen dat ik ga beginnen lopen. Roeien heb ik wat afgebouwd, omdat ik meer tijd wil voor mijn bachelorproef en andere dingen en vier keer in de week is wel veel. Maar 'k wil het wel op een of andere manier compenseren. Dus ga ik ook eens met de hype van Start to Run beginnen. Kwestie van mijn conditie tegen half juli volledig op peil te hebben voor Schotland. Het voordeel van lopen is dat ik het kan doen wanneer ik wil, in tegenstelling tot roeien.

Ow ja, geen idee of ik het hier al gepost heb, maar ik heb een terugkeerdatum : 28/6 kom ik definitief terug naar België ! !

Wijvenweek : mannen

2008-03-26T21:12:00.008+01:00

Ik zal ook eens mijn bijdrage leveren tot de wijvenweek die er deze week is in weblogland. Niet dat ik zo'n fanatiek blogger ben, maar het onderwerp van vandaag spreekt me wel aan.
Voor mij zijn er op dit moment twee mannen ongelofelijk belangrijk in mijn leven, twee mannen die alles voor mij betekenen. Neem ze weg, en gegarandeerd, mijn wereld stort in.

Te beginnen met mijn Papa. Hij zal er altijd staan voor me, en al het mogelijke voor mij doen, ook al moet hij daar hemel en aarde voor verzetten (of bijna zijn vlucht missen zoals vandaag bleek). Papa en ik, dat zijn twee handen op een buik, soms hebben we maar een half woord nodig om elkaar te verstaan. En m'n passie voor alles wat met water en boten te maken heeft, moet toch ook van ergens komen. Ik mag dan wel een jaartje in't buitenland zitten, maar we bellen regelmatig. We hebben volgens sommigen zelfs fysiek wat van elkaar weg (zie ook foto), hoewel dat in theorie onmogelijk zou zijn. Zo zei m'n nichtje ooit eens tegen mij : jij lijkt wel meer op je papa dan op je mama hé! Waarop ik in een schaterlach uitbarste.

De tweede man in mijn leven is Koen, ofwel mijn Grote Peer. Zoals deze t-shirt bewijst :) Als je me zou vragen om hem in vijf woorden te beschrijven : grappig, attent, lief, knap, zo zot gelijk een achterdeur.

We leerden elkaar vorig jaar op VGK-reis in Portugal kennen, en er is iets moois uit gegroeid, ondertussen al meer dan een jaar. Again, het feit dat ik een jaar op Erasmus zit, maakt het er niet makkelijk op, maar we overleven dit zeker. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. [Melig] Meer nog, ik voel me echt thuis bij hem en ik ben er zeker van dat dit nog lang gaat duren. [/Melig]

Met volle teugen genieten

2008-03-17T23:49:00.005+01:00

Ik heb net een zalig weekend achter de rug. Zaterdag ben ik met Candice, mijn kotgenote naar het strand gegaan. Meerbepaald naar Matalascañas, op een uurtje bus van Sevilla. Prachtig weer, een stralend blauwe hemel, meer moet dat niet zijn. Ik ben zelfs gaan zwemmen in de zee en heb een mooi kleurtje opgelopen.

Gisteren, zondag, is de Semana Santa of goede week hier begonnen. Traditiegetrouw met veel processies, waarvan ik er een gezien heb. Een zotte bedoening, da's 't minste wat je ervan kan zeggen. Mensen die rondlopen met mutsen à la Ku Klux clan, kleine kindjes van een jaar of 3 die in misdienaarsachtige kostuums rondlopen. Iedereen die zijn beste kleren aan heeft. Al had ik wel de indruk dat een groot deel mensen eerder kwam om gezien te worden dan om zelf naar de processie te kijken. Dikke rijen om naar de processie te kijken. En het duurde dus meer dan 2u eer de ganse stoet voorbij was. De kinderen die in de processie rondlopen hebben een mandje met snoepjes, en als je je hand dan uitsteekt, dan krijg je een snoepje. Enkele foto's...

En plots was er licht !

2008-03-14T01:03:00.002+01:00

...Mia heeft het licht gezien, ze zegt niemand gaat verloren...

Ik heb het licht gezien, en dan voornamelijk wat betreft mijn bachelorproef. Juij!

En dan nu genieten van een dikke week vakantie. De paasvakantie valt hier vroeger dan in België, omdat het eigenlijk de Semana Santa (goede week) is. Bijgevolg heb ik ook maar een week vakantie, maar dit wordt nog gecompenseerd in april met de "Feria de Abril". Maar naast genieten (van het goede weer, 't is hier al terug 30°) zal er ook nog gewerkt moeten worden, zo voornamelijk aan die bachelorproef. De deadline begint precies wat te naderen. 5 mei is dichtbij en veraf tegelijk.

Nieuwtjes

2008-03-07T20:02:00.003+01:00

Eindelijk heb ik de punten van mijn laatste vak, en ik ben blij verrast. Ik heb de prof ook nog voor een ander vak dit semester, en in de eerste week kwam hij op mij af : "ja ik zal je wel iets laten weten wanneer de feedback is, momenteel heb ik het nogal druk". Waarvan ik dan maakte : hmm als die dat speciaal tegen mij komt zeggen, vrees ik dat mijn examen er niet al te best uit gaat zien. Groot was mijn verrassing dan ook toen bleek dat ik een mooie 7/10 heb. Juij !

Sinds eergisteren heb ik ook een nieuwe kotgenote : Denise, een Mexicaanse die communicatiewetenschappen studeert. Het zou wel maar tijdelijk zijn, omdat ze vriendin heeft die later komt en dan zouden ze iets voor hun 2 willen zoeken. 't Gaat in ieder geval goed zijn voor mijn Spaans. :)

Studenten op straat

2008-03-06T19:45:00.003+01:00

Eerst even een woordje uitleg over de studentenvertegenwoordiging hier in Sevilla. Je hebt hier de "Delegación de alumnos" of studentenraad en de "asamblea" die eens om de zoveel tijd samenkomt met als bedoeling vanalles aan de studenten bekend te maken. De lessen worden er zelfs voor geschorst, maar de opkomst is vaak zeer laag omdat het eerder gezien wordt als een dag vrijaf dan iets belangrijks.

Dan is er ook nog de Bologna-hervorming, waartegen in gans Spanje fel geprotesteerd wordt. Men vreest een privatisering van de universiteiten, verhoogde inschrijvingsgelden, minder waardevolle diploma's, ...

Vandaag 6 maart is een nationale actiedag, met betogingen en acties over heel Spanje : Barcelona, Madrid, Valencia, Valladolid, heel Andalucía...
Maar in Sevilla was er meer dan de betoging alleen. Vanaf gisteren 12u zou er een asamblea permanente y huelga (staking) zijn : debatten over Bologna en andere onderwijshervormingen in Spanje, una comida (maaltijd) popular, optredens, film en als kers op de taart de encierro ('opsluiting') in de oude tabaksfabriek. Om 21u ten laatste moesten we er zijn, iedereen natuurlijk vergezeld van de nodige drank en sneukelgerief. Eerst waren er een aantal optredens, terwijl ze het eten aan't maken waren. Maar dat liet even op zich wachten : tegen 01.45 konden we aan tafel. Daarna werd er nog een film geprojecteerd. Tegen 03.30 besloten we een poging te doen om te gaan slapen. Maar ik was van mijn vrienden de enige met een slaapzak, dus hebben we met 3 onder mijn slaapzak geslapen op de grond in een auditorium, comfortabel is iets anders, maar ja, dat wisten we op voorhand. Om 6.45 klonk de melodie van Star Wars plots in het auditorium... ik was namelijk mijn wekker vergeten afzetten (waar hebben we dat nog gehoord hé Micha ;)). Nu ja, tegen 8u vlogen we toch buiten. Aanvankelijk werd gezegd dat de lessen in la facultad Geografía e Historia niet waren geschorst vandaag, maar toen ik om 8.10 aan het auditorium stond waren er noch studenten, noch een prof te bespeuren. Ben ik maar met wat andere mensen gaan ontbijten. Daarna besluiten we om een koffie te gaan drinken in de Starbrucks, in afwachting van de betoging die om 12u begint. Die werd in Sevilla door de 2 universiteiten samen georganiseerd, wat in totaal ongeveer een studentenpopulatie van +/- 80 000 mensen geeft (ter vergelijking Gent : Unief + hogescholen is +/- 57 000). Maar relatief gezien vond ik de opkomst maar mager, niet alleen bij de betoging, maar bij de actie in het algemeen. Het kon zeker niet tippen aan de betoging tegen VDB in april 2006 in Gent. Qua mobilisatie van studenten kunnen ze nog iets leren van Gent.

Het probleem bij mij is een beetje dat ik slechts vaag weet wat de hervormingen hier in Spanje inhouden en wat de impact gaat zijn. Dat het veranderingen teweeg gaat brengen, dat staat vast, maar of dat die noodzakelijk slecht zijn, da's een andere vraag, maar er ook wel even bij vermelden dat ik misschien teveel vergelijk met Gent. Hoewel ik eigenlijk ook geen al te groot recht van spreken heb, gezien ik zelf van de 'nieuwe generatie' ben, en het oude systeem dus niet ken.

Momenteel zijn de opleidingen hier in Spanje 5 jaar (op enkele uitzonderingen na). De meesten zullen worden teruggeschroefd tot 4 jaar, en men zou - naar ik begrepen heb - eerst een algemenere vorming willen geven (in 3 jaar) en dat specialisatie pas mogelijk zou zijn in de Master, maar dat deze laatste wel een kostelijke bedoeling zou zijn. Bovendien zijn ze ook tegen de invoering van het ECTS-systeem, omdat dit meer uren zelfstudie met zich mee zou brengen.
Even vermelden dat er hier in de geschiedenis geen thesis geschreven wordt. Ik was hier onlangs met een prof over aan het babbelen, en toen ik hem zei dat in Gent de thesis op 30 ECTS staan, vielen zijn ogen bijna uit zijn kassen. 'Ja, we willen wel een thesis invoeren, maar die zal dan op 6 ECTS staan'.

Je kan je bij dit alles afvragen, waarom ik (als Erasmusstudent) meedoe met al deze dingen. Eerst en vooral is er iets als "la solidaridad estudiantil" en er is - toegegeven - ook wel wat peer-pressure van vrienden. Maar natuurlijk is het ook leuk om te kunnen zeggen dat ik op't unief heb overnacht. ;)

Het leven zoals het is

2008-02-22T23:34:00.002+01:00

Nu het bezoek weg is, valt alles terug in zijn oude plooi : naar de les gaan, kijken of er nog punten zijn, gaan roeien, voor mijn bachelorproef lezen, ...

De stelling dat ze in Spanje met punten smijten naar Erasmussers, kan ik bij deze toch ook wel ontkrachten. Allé of toch op z'n minst voor Sevilla. Voorlopig wacht ik nog op de uitslag van een vak, maar de prof kennende, kan dat nog wel even duren. Maar voorlopig is het dit :

1. Historia moderna de España : 5,5/10 (hier had ik wel wat meer van verwacht, helaas)
2. Historia de España Contemporánea : 5,5/10 (had aanvankelijk ook meer verwacht, maar, wetende dat 33/65 mensen gebuisd zijn voor dit vak, ben ik toch wel content)
3. Orígenes y desarrollo de Andalucía moderna : 7/10
4. Español nivel 2 : 4,3/10 (er zijn nog geen potten gebroken, ik kan in juni opnieuw
meedoen met het examen, geen stress!)
5. Modelos intelectuales : nog steeds geen punten...

Over het algemeen ben ik een tevreden mens, hoewel ik voor sommige dingen meer had verwacht. Maar dat valt nog wel op te halen in juni. En het belangrijkste is toch dat ik erdoor ben.

En volgende week hou ik een korte pitstop in België : 27/2-3/3

Bezoek

2008-02-15T16:17:00.005+01:00

De afgelopen tijd is het hier stilletjes geweest, maar dat heeft met één ding te maken : bezoek. Vorige donderdag kwamen Kris en Micha hier toe, die avond niet echt iets gedaan, vooral bijgebabbeld. De volgende dag had ik namelijk nog mijn laatste examen. 's Avonds zijn we tapa's gaan eten en daarna naar de Carboneria gegaan. Daar ben ik lichtelijk 'gedwongen' om mee te doen met de Corona en de shotjes tequila. Later op de avond kreeg ik een berichtje van Marta, om te zeggen dat ze aan het Alameda zaten en of we zin hadden om achter te komen. Dat hebben we gedaan en ik heb me echt beestig goed geamuseerd die avond.
De volgende dag kwamen Sven, Wikkes, Dries en Hanke toe. Helemaal met de auto vanuit België, dus het was hier wel bakje vol. 's Avonds heeft Micha mijn haar met henna gekleurd, heel veel effect heeft het niet, alleen in het zonlicht. Daarna zijn we terug tapa's gaan eten.
Zondag hebben we met z'n allen het Real Alcazar bezocht en van de zon genoten aan het water. Iets na de middag zijn Micha en Kris ook doorgegaan naar Granada.
Maandag begon ik helaas terug met de les (om 8u 's morgens). Helaas stond er ons 's avonds een beetje een onaangename verrassing te wachten. De kotbaas was langs geweest met een meisje, die naar mijn kamer kwam kijken. Nu 't was een ongelofelijke rommel op kot, en daardoor heeft dat meisje nee gezegd. De kotbaas zou de volgende dag terugkomen en we moesten zien dat alles piekfijn in orde zou zijn. Zogezegd zo gedaan. 's Avonds zijn we terug naar de Carboneria gegaan. We zijn daar tot vrij laat blijven plakken, maar ik zat wel om 8u in de les de volgende dag (na een paar tassen koffie wel te verstaan). Voor de rest nog in de stad rondgedwaald en op een terrasje belanden. Woensdag zouden ze doorrijden naar Alicante, maar dat was buiten de kotbaas gerekend. We hebben hier een garage op kot, maar om de deur te openen heb je een speciale sleutel nodig. Met dat Sven en co met de auto waren had ik gezegd dat ze hun auto in de garage konden deponeren. Toen ze wilden vertrekken wou ik die sleutel nemen, maar die lag er niet meer. Blijkbaar was de kotbaas langsgeweest, en had die de sleutel meegenomen. Dan maar heel het gebouw af gegaan naar buren die de sleutel hebben, maar ofwel was er niemand thuis, ofwel had de man de sleutel, maar was die gaan werken, ofwel had men geen auto. Dan maar de kotbaas (beetje met hangende pootjes gebeld) om te vragen of we de sleutel konden krijgen. Die uiteindelijk bij hem thuis kunnen gaan halen, en met twee uur vertraging zijn ze dan toch kunnen vertrekken. :)

Vandaag heb ik eindelijk nog eens kunnen uitslapen, en dat deed zo'n deugd. Helaas begint het werk zich al weer op te stapelen. Ik heb net boeken ontleend voor mijn bachelorproef ... Het vooruitzicht me door 2000 pagina's te moeten doorworstelen doet me ook niet echt juichen. Gelukkig is het in het Frans en niet in het Spaans.

Moeilijk gaat ook...

2008-02-04T14:55:00.000+01:00

... maar niet aan't unief. Ik moet dringend stoppen met dat te denken. Het heeft mij vorig jaar een tweede zit opgeleverd (had een 1ste semester van 43 studiepunten) en dit jaar la même chose.

Allé 't is te zeggen, ik zit in niveau 2 (B1 in Europese referentie) voor Spaans, maar ik wist dat dat niet makkelijk zou zijn. Even kijken op de website van het UCT in Gent leert mij ook dat B1 overeen komt met Spaans 3. En dus heb ik zomaar eventjes Spaans 2 overgeslagen. Ik heb vorig jaar in het tweede semester Spaans 1 gedaan en verder niets.

Had ik niet geleerd voor mijn niveautest in september had ik in niveau 1 gezeten. En dan ik zou nu vlotjes door het examen van niveau 1 geraakt zijn, maar niets hebben bijgeleerd, dit in tegenstelling tot niveau 2.

Vandaag had ik mijn resultaat voor Spaans : 4,3/10. Mijn geluk is nog dat ik het in juni opnieuw kan doen, en niet in augustus/september moet terugkomen.

Het frustrerende is dat ik er mooi door ben voor mijn grammatica en woordenschat (13/20), mijn dictee ok was (5.75/10). Wat heeft mij de das omgedaan? De verplichte lectuur. Ik had mijn boek 2 weken voor mijn examen gelezen, en dacht dat moet wel lukken tegen dan. Er zaten namelijk nog geen 24u tussen contemporánea en Spaans en ik wou mij vooral concentreren op grammatica en woordenschat. Dat was even fout gedacht. Ik kon écht niets schrijven bij mijn lectuurvraag. Gevolg : 0/10, mijn opstel was blijkbaar ook een kleine ramp, dus ja...

Ben wel een beetje teleurgesteld, in die zin dat ik er alles heb uitgehaald wat ik kon in de tijd dat ik had om mijn examen te leren. Langs de andere kant, als je weet dat ik exact een jaar geleden GEEN woord Spaans sprak en nu nipt gebuisd ben voor niveau 2 vind ik van mezelf dat ik toch wel vooruitgang heb gemaakt.

Ik zit alleen met het dilemma : volg ik terug lessen Spaans of niet volgend semester? Weet niet of het veel zin gaat hebben...

Over een week

2008-02-02T20:05:00.001+01:00

... heb ik eindelijk gedaan met de examens
... kan ik uitslapen
... zijn Micha en Kris hier
... kan ik eindelijk terug genieten van de Sevillaanse zon
... ga ik nieuwe kotgenoten hebben

Nog een weekje doorbijten dus.

Le bon bonbon Napoleon

2008-01-27T21:06:00.001+01:00

Ik hou van de snoepjes, maar ik begin een grondige hekel te krijgen aan de persoon zelf, en misschien nog meer aan de liberalen. Ik spreek over het Spanje van de 19de eeuw : een gemiddelde van 3 'regeringen' op een jaar. Seffens begin ik nog voorstander te worden van het vorstelijk absolutisme, al was het maar omdat dat makkelijker leert...
Na dinsdag zit het zwaarste erop en na woensdag is het gedaan met het 8-22 regime. Hoera, hoera.

Et c'est partie!

2008-01-25T22:20:00.000+01:00

Absurditeit ten top. De weken voor je examens zelden klaar zijn voor 22u. De avond voor je examen de boeken dicht doen om 19.30. En gezien mijn examen pas om 11u begon kon ik zo eens uitslapen. Het zalige verschil tussen 9.30 of 6.45. Ja man dat deed DEUGD. Tegen 10.45 kom ik aan aan't lokaal, blijkbaar mochten we al binnen voor de prof er was. Zakken en dergelijke mag je gewoon bij je houden. Geen studentenkaart moeten tonen bij afgeven. GSM van de prof die afgaat, en hij neemt nog op ook.
Ik was wel blij dat ik een woordenboek mocht gebruiken. Eerste vraag : kiezen uit 2 thema's, 1 ervan volledig uitwerken (keuze tussen joden, bekeerde joden en Inquisitie in Spanje tijdens de periode van de Katholieke Koningen of De economische gevolgen van de ontdekking van Amerika en de invoer van zilver en goud). Ik ben voor het eerste gegaan. Best wel leuk dat je uit verschillende vragen kan kiezen, maar langs de andere kant, 't kan zo uitgebreid zijn, je zal altijd wel iets vergeten. Vraag 2 waren 5 termen die je moest verklaren. Maar waarom is er een Santa Liga en een Liga Santa. Tedju toch. Anyhow, over het algemeen ging het vrij vlot. Het examen had zo een pak moeilijker kunnen zijn (Pakweg : de buitenlandse politiek van Karel V of Filips II, allé ik had dan een gat in de lucht gesprongen, maar toe ik dat zei, kreeg ik van de rest een rare blik toegeworpen). Daarna op't gemak een tijdje in de zon gezeten (ja 't is hier 23° 's middags) en tegen een uur of 4 terug in gang geschoten. Dinsdag heb ik het volgende : Historia Contemporánea de España. Trouwens de dikste cursus hebben we al achter de kiezen. Allé dik, 87 pagina's (zelfgeschreven dan nog) kan je moeilijk dik noemen vind ik.
Over exact 2 weken ben ik er vanaf. JUIJ!

Naïviteit

2008-01-24T07:25:00.000+01:00

Een idee hebben
twijfel
er toch voor gaan, proberen gaat mee
naïeve hoop en verwachtingen
het antwoord
de manier waarop, een mokerslag
pijn en teleurstelling
tranen
weer een desillusie rijker.

*Zucht*

... en gejuich

2008-01-19T22:54:00.000+01:00

't Zijn niet alleen frustraties, er zijn ook dingen om naar uit te kijken...

Eerst en vooral : het einde van mijn examens (8/2, helaas wel pas om 19u). Enkele dagen later Micha die mij hier komt bezoeken. Eind februari kom ik nog eens naar België voor een aantal dagen (27/2-3/3) en met Pasen zit ik in Bretagne. Hoe dat komt? Wel Koen heeft een vriend die dierenarts is en niet zo ver van Mont-Saint-Michel woont. En die houdt een feestje bij hem met Pasen en had daarvoor een mail naar Koen gestuurd. En hij had die dan naar mij doorgestuurd, 't is dat Bretagne toch zo dichter bij Sevilla ligt dan Gent hé. :) Ik was aan't twijfelen in't begin, omdat ik het eigenlijk nogal zot vind om daar speciaal voor te komen, maar goed, de prijzen voor een vliegtuigticket vielen goed mee. Het absurde is dat het goedkoper is om naar Brussel te vliegen en dan met de auto te gaan dan naar Parijs te vliegen en dat de TGV te nemen (die is f*cking duur, niet normaal).
Ik heb ook al vakantieplannen voor de grote vakantie. Koen en ik gaan namelijk 2 weken naar Schotland, rondtrekken met de rugzak. Juij !

Iets anders, waarvan ik niet weet of ik het onder frustraties of gejuich moet zetten. Natacha (kotgenote die bij mij op de kamer slaapt) gaat weg in februari in plaats van op't einde van't jaar. Ze mist haar vriend te veel (ok, dat lag er wel vingerdik boven op. Als je elke dag een uur belt ofzo, en dat werkte mij een beetje op de zenuwen) Maar langs de andere kant, ik kwam wel goed met haar overeen, en ik ben benieuwd wie de 2 nieuwe kotgenoten gaan worden. We zien wel...

Frustraties...

2008-01-18T00:29:00.000+01:00

Eindelijk heb ik nog eens een gaatje gevonden om hier iets neer te pennen. De voorbije weken zijn druk geweest. Er moet namelijk gestudeerd worden. Vrijdag heb ik mijn eerste examen, maar tot nu toe heeft het de nodige frustraties opgeleverd, hoewel er zeker nog geen potten gebroken zijn en ik nog steeds mooi op schema zit. Normaal gezien moeten al mijn vakken morgen blokklaar zijn, maar dat heeft bloed, zweet en tranen gekost. 't Is te zeggen : tijdens het jaar heb ik mooi zitten noteren in de les, of beter gezegd, genoteerd wat ik kon. Op sommige momenten lijken mijn notities meer op gatenkaas dan op wat anders. Dus vraag ik vriendelijk aan een aantal Spanjaarden of ik hun notities mag kopiëren. Maar dan... Eerst en vooral is dat een doorlopende tekst, die langs geen kanten gestructureerd is. Gewoon volzinnen. Zelfs in het Nederlands kan ik niet in volzinnen noteren. En dan mag ik ook nog eens mijn paleografische kennis bovenhalen : onleesbare geschriften, afkortingen (waarom een x = por is mij een compleet raadsel) en mijn gebrek aan woordenschat om woorden te kunnen 'raden'. Goed, waar heb ik mij tijdens het jaar mee bezig gehouden? Vragen om notities te kopiëren, ze lezen, woorden vragen die ik niet kan lezen en ze op de computer zetten. Toen ik ze aan't overtijpen was had ik wel de indruk dat ik het meeste begreep, allé of toch alle woorden. Maar de voorbije weken heb ik mogen ondervinden dat woorden begrijpen nog niet hetzelfde betekent als een volledige zin.
Waar heb ik mij de afgelopen 2 weken mee bezig gehouden? Die notities omvormen tot iets gestructureerd. Nu, het grootste document dat ik op de computer had staan waren 40 pagina's. Dus ik dacht, oh dat moet wel lukken. Ware het niet dat ik soms een half uur op een paragraaf kon staren om het te begrijpen, en ik verzeker je, vooruit gaan aan 3 pagina's per uur is FRUSTREREND. Ik ben vooral blij dat de hoeveelheden hier zo wat de helft of minder zijn dan in Gent, want ik doe er even lang over als in Gent.
Het absurde was, de vakken waarvan ik dacht dat ze traag zouden gaan, gingen vlot en omgekeerd. Zo voor Historia Moderna de España. Voor een deel hetzelfde als Vroegmoderne in Gent. We hebben gezien van de Reyes Católicos tot en met Filips II (wat dus de helft is van een semester in Gent). Zeker omdat Karel V en Filips II de periode is die mij het meest interesseert, dacht ik dat dat vlot zou moeten gaan. Maar helaas, ik heb de cursus van vroegmoderne hier op de computer staan, en sommige dingen ging ik dan daar in zoeken. Ik was ook verontwaardigd dat de Opstand van de Nederlanden amper anderhalve pagina in beslag nam, dus wou ik daar meer over opzoeken. En ja dan gaat dat traag... Het feit dat ik ook nog les had de afgelopen 2 weken maakte het er ook niet gemakkelijker op. Ja ok, ik heb maar 3 uur les per dag, maar in de blok zijn dat er 3 te veel. Het voordeel is wel, ik begin om 8u, dus ik zat vroeg in de bib. Maar het is echt niet leuk om dagen van 8-23u te kloppen.
Ik vraag mij trouwens af of blok een Belgisch concept is. Sinds na de kerstvakantie ben ik bezig met blokken, maar mijn kotgenoten zijn nog mooi van't leven aan't genieten. Even concreet, in het weekend zit ik nu om 8u15 achter mijn bureau. Tot 12u is het hier gewoon muisstil, want ze slapen nog. 's Middags kijken ze nog naar een filmpje en daarna gaan ze naar't stad. En ik, ik zit te blokken. Hetzelfde met de Spanjaarden. Maandag na de les vroeg ik aan Marta wat ze ging doen (in de hoop dat het studeren in de bib zou zijn). Ah, we gaan eerst naar't stad, en daarna bij mij thuis eten. Kom je niet mee? Ik moet studeren! Ach kom mee. Uiteindelijk zijn ze niet naar 't stad gegaan en ben ik wel meegegaan. We hebben chinees gegeten :) Na het eten heb ik mij daar achter mijn boeken gezet, terwijl zij en Dani filmpjes op youtube aan't kijken waren...
Het concept hoeveelheid is hier ook duidelijk verschillend. Mijn "dikste" cursus (herwerkte lesnotities dus) zijn 87 pagina's. Vanmorgend ik tegen Amandine : Whaa, mijn dikste cursus heeft 87 pagina's (maar met de intentie, zo weinig). Een beetje later komt er een vriendin van haar, en Amandine stelt me voor : Da's Anne, die is nu aan't studeren omdat ze een cursus van zoveel pagina's heeft. Voor hen is dat dus veel. Voor mij is dat, euhm, weinig.
Op dit moment mis ik Gent best wel : met z'n allen gezellig in de bib zitten blokken, samen pauze nemen, naar de Brug gaan, ... Nooit gedacht trouwens dat ik zou zeggen dat ik de Brug zou missen. Aanschuiven, kiezen, je voeten onder tafel schuiven, eten en je plateau wegzetten. Wat een luxe.'t Is niet zo leuk om om 23u nog te moeten beginnen koken. Het dichtstbijzijnde studentenresto is op een half uur fietsen van hier, dus ja.
Oh ja, nog iets anders. Mijn taak, waar ik zoveel tijd en moeite in heb gestoken, staat niet eens op punten. *zucht*
Maar gelukkig zijn er ook dingen om naar uit te kijken :)

Kluizenaar

2008-01-07T18:46:00.000+01:00

De eenzaamheid en het kluizenaarsbestaan dat hier sinds woensdag aan de gang was heeft me dan toch iets opgeleverd. Mijn taak, voor "Orígenes y desarrollo de Andalucía Moderna" is AF. Juij ! De opdracht was een paper van 10-15 pagina's over een onderwerp naar keuze dat met het vak te maken heeft. In mijn geval Vlamingen in Sevilla in de 16de en 17de eeuw. Ik heb 12 pagina's oftewel 5000 woorden. Hoeveel woorden moet mijn bachelorproef zijn? 10 000. De helft hebben we al achter de kiezen.

Vanaf morgen is het blokken geblazen, hoewel ik nog 2 weken les heb. Mijn examenrooster ziet er zo uit :

25/1 Historia moderna de España
29/1 Historia contemporánea de España
30/1 Español nivel 2
4/2 Modelos Intelectuales : del Humanismo a las Luces y pensamiento político en la edad moderna
8/2 Orígenes y desarrollo de Andalucía moderna

Mägo de Oz

2008-01-05T21:49:00.000+01:00

Ik heb een nieuwe groep ontdekt - Dank je Koen- : Mägo de Oz. Spaanse folkmetal of wat had u gedacht?!
2 songteksten volgen, de vertaling zal ooit wel eens komen, nu ben ik een beetje te moe.

Sin ti sería silencio

Desde que no estás
el escenario duerme
sólo con tu voz despertará

Si pudieras ver
lo mucho que me faltas
mi guitarra se ha muerto de pie

Cada noche es un acto de amor
y el concierto se hace una cama
pero faltas tú, tu respiración
es la nana que me calma

Sin ti sería silencio
sin ti se muere mi voz
sin ti tiritan de frío
los sueños de cada canción

Porque si no estás
quien me va a curar
de mi soledad
porque sin tu voz
no me curaré, hoy quiero cantar

Desde que no estás
los minutos se hacen horas
la derrota silba una canción

Dime dónde estás
necesito que tus manos
maten mis miedos al aplaudir

Cada noche yo te imagino aquí
regalándome tu mirada
abrazándome con brazos de luz
tu sonrisa era mi almohada

Dile a las estrellas
ahora que eres eternidad
que te busque un buen sitio
una buena localidad

Necesito oírte
necesito que tu voz
nunca se borre de mi ser

Sin ti sería silencio
sin ti se muere mi voz
sin ti tiritan de frío
los sueños de cada canción

Porque si no estás
quien me va a curar
de mi soledad
porque sin tu voz
no podré escuchar a un ángel cantar

El espíritu del bosque

Soy la magia, soy la luz
un instante de eternidad
la puerta abierta al más allá
si duermes me verás

Si has llegado hasta aquí
cuídate de morir sin antes dejar
terminados todos tus sueños
la vida es para luchar

Daarheen en weer terug

2008-01-02T21:43:00.000+01:00

Mijn week in België was super, achteraf gezien mss een beetje te kort, maar goed. Het deed deugd om mensen terug te zien. Zondag in de koekenstad rondgelopen met Koen (en mij geërgerd aan het algemeen Antwerps). Maandag met papa naar't stad gegaan en ook ff langs de zeevaartschool gepasseerd. 's Avonds nog bij Kenneth en Maaike binnengesprongen. Dinsdag met mama naar't stad gegaan en 's avonds gaan kolonisten met Micha, Kris en Kevin. Woensdag aangezet naar Gent tot vrijdag. Iedereen terugzien in Gent deed zó ongelofelijk veel deugd, je kan het niet geloven. Vrijdag heb ik West-Vlaanderen doorkruist met het openbaar vervoer om naar mijn grootouders te gaan (Nieuwpoort) en daarna naar Dadizele. Een werkje van lange adem : Gent-Oostende (trein), Oostende-Nieuwpoort (tram), Nieuwpoort-Oostende (tram), Oostende-Kortrijk (trein), Kortrijk-Dadizele (auto). Ook hier was't super om iedereen terug te zien.

Maandag (24/12) vertrokken Koen en ik dan met ons tweetjes naar Sevilla. We hadden het kot voor ons alleen gezien Natacha en Amandine allebei in Frankrijk zitten tot en met de 8ste. Wanneer we aankomen zien we dat ze op de hoek van de straat een buurtfeestje aan het houden zijn. Wanneer we boodschappen willen doen roepen ze naar ons : "he moet je een pintje hebben" ze mij blijkbaar herkend (ok zo moeilijk ben ik nu ook niet te herkennen ;)). En ze nodigden ons uit om mee te eten : koteletjes, paella, ... Zoiets zou ik me niet in België kunnen voorstellen. Daar even gebleven en dan boodschappen gedaan. 's Avonds hebben we lekker gekookt: lamskoteletjes met bloemkool, broccoli en gratin en chocolademousse als dessert. Dit vergezeld met een paar afleveringen van "Buiten de Zone". Meer moet dat niet zijn voor een gezellige avond.

's Anderendaags zijn we naar Granada vertrokken. Na 3u op de bus kwamen we aan, maar we hadden geen plan (ja, het 'plannetje' van mijn reisgids) en we wisten niet goed waar ons hotelletje lag. We wisten dat het in het centrum lag, en dat we bus 3 moesten nemen om in het centrum te geraken. Op de bus werden we aangesproken door een hippie-achtig iemand die zijn wiet aan ons wou proberen kwijt te geraken. Maar gelukkig voor ons wist hij waar het was, al zijn we dat achteraf pas teweten gekomen, want we vertrouwden het niet zo, en hebben eerst nog wat in't centrum rondgelopen. Daarna hebben we iets gegeten in't stad. De volgende dag stond het Alhambra op het programma. Ik had tickets op voorhand gekocht via internet en dat papier afgeprint, maar ineens realiseerde ik mij dat mijn bankkaart nog in Sevilla lag (ik dacht dat ik die niet nodig zou hebben),op dat papier stond dat die kaart nodig was om de tickets af te halen. Stress dus. Maar goed, we zouden wel zien. We hadden namiddagtickets dus gingen we eerst nog wat rondlopen in de stad. We komen buiten : shit het regent, en niet lichtjes. Nu ja, Granada in de regen, het heeft wel iets. We zijn door het Albaycin gestapt. De oude Moorse wijk, met theehuisjes, pita-zaken dat het geen naam heeft en van die leuke snuisterwinkeltjes. Maar het gaat er vrij steil naar boven, bij sommige stukken is de koppenberg er niets bij volgens Koen. Op een bepaald punt kwamen we op een pleintje, waar we een schitterend uitzicht hadden op het Alhambra. Helaas in de regen. Opweg naar beneden vinden we iets waar we even kunnen opdrogen en ontbijten. Gelukkig is er ook openbaar vervoer en zijn er zelfs speciale Alhambra-busjes :)

Bovengekomen reppen we ons naar de loketten, de vingers kruisend. Gelukkig is er geen probleem, mijn identiteitskaart en dat blad zijn in orde. We hebben de tickets. Maar het is nog maar 12.30 en we mogen pas binnen vanaf 14.00 en een café is er niet echt.

Het Alhambra is echt schitterend. De patio's, de tuinen, het uitzicht dat je vanop de torens over de stad en de Sierra Nevada hebt. Onbeschrijfelijk gewoon. Het moet volgens mij nog mooier zijn in de zon, helaas hebben wij het in de regen moeten doen. We hebben er toch een drie-tal uur in rondgewandeld, en daarna terug naar het hotel, verlangend naar een warme douche, natte kleren zijn toch ook niet alles. *Flashback naar Lissabon met de VGK*.

De volgende dag was het mooi weer en zijn we terug naar dat pleintje boven in het Albaycin gegaan om foto's te trekken en te genieten van het uitzicht. 't Zou zeker niet de laatste keer zijn. Koen had in de reisgids gelezen dat je ook zeker met zonsondergang moet gaan kijken. We besluiten om de Capilla Real te gaan bezoeken : een soort mausoleum voor de Reyes Católicos. Maar eigenlijk stelde het niet zoveel voor, en we hadden een vermoeden dat dat voor de kathedraal ook zo zou zijn, dus hebben we die eigenlijk maar gelaten voor wat ze was. Ze zou toch niet kunnen tippen aan die van Sevilla. Daarna zijn we terug naar boven gegaan om naar de zonsondergang te kijken. dat gaf superfoto's.

's Avonds na het eten zijn we naar zo'n theehuisje gegaan waar we een waterpijp gerookt hebben. Echt in elk theehuisje (en zo zijn er massa's) en in elk winkeltje in het Albaycin kan je waterpijp roken/kopen. De verleiding om er een te kopen was groot, maar langs de andere kant, ik wil er graag zo'n grote en ik vrees dat dat een vliegtuigreis niet gaat overleven dus dat zal zijn voor als ik definitief terug in België ben.

De volgende dag gingen we terug naar Sevilla. We hadden een bus om 12.00 of om 15.30. We besloten om die van 12.00 te nemen, maar we moesten nog om tickets, dus gingen we al vrij vroeg naar opweg. Aanvankelijk wouden we te voet gaan, maar toen we na een half uur stappen zagen dat we eigenlijk nog niet in de helft zaten, besloten we om toch maar de bus te nemen. Maar daar wisten ze ons doodleuk te zeggen dat de bus van 12.00 vol zat (al chance, zo zal later blijken) en die van 15.30 waarschijnlijk ook, maar we moesten even wachten, ze zouden zien wat ze konden doen. Even later kunnen we toch op die van 15.30. We besluiten dan maar om iets te gaan drinken. Wat trouwens schitterend is in Granada, indertijd had Karel V een wet uitgevaardigd die zei dat ze in bars een tapa moesten serveren bij een alcoholische drankje, dit om te vermijden dat mensen dronken zouden worden. Die wet geldt nog altijd (symbolisch) in Granda. Maar dus werkelijk, bij elk alcoholisch drankje krijg je een tapa, en neen dan spreek ik niet over de pindanootjes gelijk bij ons, maar echt een serieuze toast met serrano-ham ofzo. Goed we zaten dus op een terrasje, maar ik zou ik niet zijn zonder iets te vergeten. Ik wil mijn gsm pakken om iets na te kijken, maar ik vind hem niet. Shit, ik ben hem in het hotel vergeten. Snel betalen en op de bus springen richting stad. Daar aangekomen vraag ik of ze mijn gsm gevonden hebben. Ze zeggen van niet, en dat de kamer al gekuist is, maar ik krijg toch de sleutel om nog even te gaan kijken. Koen had ondertussen naar mijn gsm proberen te bellen, maar die kreeg mijn antwoordapparaat. Plots roepen ze mij om te zeggen dat ze mijn gsm toch gevonden hebben. Oef, chance, maar again : typisch ik...

Zaterdag hebben we nog het Real Alcazar gedaan in Sevilla, maar vergeleken met het Alhambra is dat klein bier. Zondag hebben we luilekkerdag gehouden en ons in de zetel genesteld met een paar filmpjes.

Maandag : oudjaar. Eerst een poging gedaan om naar de Carrefour te gaan, omdat ik gist nodig had om brood te bakken en dat hebben ze nergens anders dan in Carrefour. Aanvankelijk gingen we naar die van Camas, wat op 10minuten met de auto is, maar gezien Natacha in Frankrijk is ging dat dus niet. Hop op zoek naar een andere Carrefour. Eerst met de fiets naar 't stad om daar dan de bus te pakken waar ik een half uur op moest zitten. Ik 'haat' Carrefour. Veel te groot naar mij zin. Ik heb er 2u in zitten rondlopen om alles te vinden, gene zever. Voor oudjaar zelf hadden we niet zoveel plannen. We zouden in't stad iets eten en dan wel zien. In de vroege vooravond vat ik nog het plan op om koekjes te bakken, helaas, bij ze uit de over te halen verbrand ik mijn vinger (nee 't is niet erg). Goed een beetje later vertrekken we naar't stad. Maar die is gelijk doods. De straten waar de tafeltjes anders tot op straat staan, zijn nu doods en verlaten. Na veel moeite vinden we eindelijk iets om te eten. Daarna trekken we terug de stad in, maar alles blijft even doods. We gaan naar Plaza Nueva (de 'grote markt'). Onderweg komen we enkele kraampjes tegen waar je "uvas de suerte" kan kopen. Dit is een traditie in Spanje. Wanneer de klok 12u slaat moet je op elke klokslag een druif eten, voor geluk het volgende jaar. Tegen kwart voor 12 stroomt de Plaza Nueva vol, iedereen met z'n fles cava en z'n druiven. Sommigen met enkele vuurpijlen, maar ze zijn daar toch wel goe zot om dat midden in de massa af te steken. 12u : aftellen geblazen. 00.30, iedereen is terug weg. Rare jongens die Spanjaarden. We besluiten maar om te voet naar huis te gaan. Baaizwaai 2007, maar ik was eigenlijk een beetje teleurgesteld. Ik had er meer van verwacht. Achteraf (vandaag dus) kreeg ik te horen dat eigenlijk alles pas vanaf 1.00 open gaat. *zucht*.

Nieuwjaar hebben we eigenlijk ook al filmkijkend door gebracht, maar 't was gezellig. Iets minder leuk was dat de wekker vanmorgend om 04.30 afging. Koen had namelijk om 05.15 de bus naar de luchthaven en hij moest nog in het centrum geraken.

't Waren twee ongelofelijk zalige weken en ik heb er superhard van genoten. 't Is wreed lastig om nu aan mijn blok te beginnen. Vandaag was de kwakkelstart, morgen vliegen we er hopelijk vollen bak tegen aan. 't Is hier ook een beetje eenzaam, iedereen die ik ken zit thuis (lees : niet in Sevilla, ook mijn Spaanse vrienden). Maar goed, mss is dat net bevorderlijk voor mijn blokcapaciteiten.

Oh ja en aan iedereen die hier passeert : Een fantastisch 2008 toegewenst!

No a Bolonia !

2007-12-13T21:11:00.000+01:00

Hehe, het is even geleden dat ik hier nog iets gepost hebt. De afgelopen dagen is er veel gebeurd. Gisteren was er hier een betoging tegen de Bologna-hervorming en andere onderwijshervormingen. Ik werd door vrienden lichtjes verplicht om mee te gaan.

En met mijn bachelorproef ben ik ook nog niet aan't einde van de nieuwe patatjes, zoals we dat hier wel eens zeggen. Normaal zou die gaan over Vlamingen in Sevilla in de 16de en 17de eeuw. Ik was hier naar een prof gestapt, om te vragen of die mij kon helpen. Zij doet zelf onderzoek naar Vlamingen maar voor de 18de eeuw. Nu ik had een thesis van Gent die in het Spaans was geschreven over Vlamingen in de 16de en 17de eeuw, en omdat ik dacht dat haar dat wel zou interesseren had ik die aan haar gegeven. Maar door omstandigheden heb ik die pas sinds gisteren terug. We deden nog even een babbeltje, en ik zei dat ik het moeilijk vond om informatie te vinden. Ze zei 'ja dat kan ik me goed voorstellen, eigenlijk is er geen literatuur over Vlamingen in de 16de-17de eeuw, behalve de kleine dingen die je nu hebt' *slik* daar gaat mijn bachelorproef, en we zijn al december. Goed, vandaag ging ik dan naar mijn prof van Andalucía Moderna, waar ik de kleine taak voor moet schrijven om hem te zeggen dat ik weinig info had, en dat ik geen zin had om die thesis te kopiëren. Waarop hij naar mij kijkt en zegt 'dit is de eerste keer dat ik literatuur zie over Vlamingen in Sevilla 16de-17de eeuw van meer dan 1 pagina' (om maar te zeggen hoeveel info er is). Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat hij onderzoek doet naar drukkers (16-17de eeuw). Blijkbaar zijn er in Vlaanderen, en dan vooral Antwerpen veel Spaanse boeken gedrukt, die later door Vlamingen naar Spanje zijn overgebracht. En hij vroeg of ik daar in geïnteresseerd was. Claro que sí. Ja dus! Hij heeft me ineens een aantal referenties gegeven én het lijkt me ook nog een onderwerp waarop ik kan voortbouwen voor mijn thesis. Nu Vermeir nog overtuigd krijgen....

De relativiteit van een km

2007-12-08T00:00:00.001+01:00

Vandaag heb ik de relativiteit van een kilometer ontdekt. Ondertussen ga ik 4 keer in de week gaan roeien. Maar op vrijdag is het altijd zo meer conditie/competitie-training. Zo ook dus vandaag. Eerst lopen, dan krachttraining en dan op het water. Vandaag waren we met 3 : 2 jongens en ik. Op het water gingen we een "wedstrijdje" houden. Tussen aanhalingstekens omdat het bij ons maar om een km ging. Normaal zijn wedstrijden over 2 km en vrouwen en mannen apart (in de wereldrecords is er bijna een halve minuut verschil tussen mannen en vrouwen). Maar ik verzeker je, als je zo'n km alles moet geven, dan is een km LANG en ben je kapot achteraf. Aan de andere kant op gewone duurtrainingen doe ik toch gemakkelijk 8 km, maar da's dan op't gemak.
Vorige week heb ik ook gemerkt dat mijn conditie alles behalve slecht is. We mochten eerst een eindje lopen en daarna kregen we een mini-conditietrainingparcours voorgeschoteld : optrekken (10 keer), springen (allé eerst door je knieën gaan, springen en dan terug door je knieën-ik weet waarom basketters kapotte knieën hebben-ook 10 keer) en sit-ups (10 keer). Dit parcours 3 keer doen en daarna lopen om "uit te rusten" en dan terug dat parcours 3 keer. Maar de jongens hadden het lastig en daarom werden de oefeningen aangepast, maar ik bleef rustig voortdoen. :) Daarna gingen we op het water. We zouden 3 km doen, waarvan 1 km zo hard we konden (geen wedstrijd, gewoon op je eigen). Maar ik had de trainer niet goed verstaan en ik dacht dat we daarna nog even verder moesten, dus vroeg ik hem naar waar we moesten. Waarop hij zei : "ah nee, 't is genoeg voor vandaag. Jij hebt ook wel uithoudingsvermogen hé, welke sport deed jij hiervoor?" *Bloos* Euhm, zeilen (wat niet helemaal onjuist is) maar bij mijn eigen dacht ik : sport, welke sport? De enige sport die ik vorig jaar deed was mij verplaatsen met de fiets.

En neen, ik begin er niet als een "bodybuildster" uit te zien. ;) Roeien is meer dan alleen je armen. 't Zijn ver al je spieren die je gebruikt.

Weekend

2007-12-06T00:26:00.001+01:00

't Weekend is begonnen voor mij. Morgen is het hier een feestdag (Día de la Constitución) en vrijdag maken we de brug. Leuk en niet leuk tegelijk. Niet leuk omdat een groot deel van mijn vrienden naar huis zijn. De meeste vrienden die ik heb zijn Spanjaarden, maar aanvankelijk dacht ik dat zo goed als iedereen die hier in Sevilla studeert (op de Erasmussers na dan) van (de provincie) Sevilla is. Zeker als je weet dat alle steden hier in Andalucía een universiteit hebben : Sevilla, Cádiz, Córdoba, Granada, Huelva, Jaén, Málaga en Almería. Ja ok, ik woon ook in Antwerpen en ik studeer in Gent... maar da's een dikke 50 km van elkaar. Ik ken mensen die in Salamanca wonen, op 450 km van hier. En ja, dan is het nogal moeilijk om elk weekend naar huis te gaan. Dus gaan die alleen in verlengde weekends en vakanties naar huis, met als gevolg dat er hier weinig volk is van't weekend. Anderzijds kan ik wel mijn tijd gebruiken om eens aan mijn taak te werken. Momenteel heb ik wel al wat literatuur verwerkt, maar dat omzetten naar 15 pagina's in't Spaans, da's nog iets anders. *slik* Een uitdaging meer of minder... ;)

Vrijdag nog iets grappigs voorgehad :

- Ah, jij bent van België. Ik zit met 2 Belgen op kot.
- Zijn het Vlamingen of Walen?
- Euhm, geen idee!
- Wat spreken ze?
- Euhm, Belgisch zeker?!

Ik ben toch wel blij dat ik hier voor een jaar zit. Ik ben gelijk een diesel, 't duurt soms eer ik op gang kom. En dat merk ik hier maar al te goed. Eindelijk begin ik hier écht mijn draai te vinden. Maar ik zie er toch ook naar uit om over anderhalve week naar België te komen.

Feest

2007-12-02T01:06:00.000+01:00

Gisteren ben ik weggeweest met een aantal Spaanse vrienden en ik heb mij goed geamuseerd. Marta, een vriendin van me vanuit de les, zei dat ze mss naar het Alameda gingen, een wijk met veel cafés enzo. Als ze gingen, zou ze me een berichtje sturen. 22u niets, 22.30 niets, 23u niets, stuur ik maar zelf een berichtje. Het antwoord : ja we hebben om 1u afgesproken (ik was weer even vergeten dat we in Spanje zitten). Veel speciaals hebben we niet gedaan, naar een paar cafés gegaan en wat gebabbeld. Maar 't was leuk, dat was ook te zien aan het uur dat ik terug thuis was.
Vanavond had ik met Judith afgesproken, een meisje dat ik ken vanuit de Spaanse les. Eerst hebben we hier thuis gekookt en daarna zijn we de stad ingetrokken. We wilden een waterpijp roken, ik had namelijk een café gevonden waar we dat konden doen, maar toen we er binnenkwamen zag het er maar een beetje raar uit, dus hebben we besloten om maar iets anders te doen. Ik ben nu nog meer aan't twijfelen om er zelf een te kopen. Het enige wat mij tegenhoudt is de kwestie : hoe ga ik dat ding heelhuids terug naar België krijgen op't einde van't jaar hier?

En español

2007-11-26T21:55:00.000+01:00

Me voy a intentar escribir una vez en español. Para los belgas el texto vendrá abajo en neerlandés (voor de Belgen, de tekst komt hieronder in't Nederlands). Dejé con la orquesta de la universidad, participé en dos ensayas pero fue muy difícil y no fue bonito para mi. Esta mañana decidí no empezar con el conservatorio. Hago ya 4 veces par semana el remo y empiezo a tener mucho de trabajo para la universidad. Además comienzo a concocer genta que me pregunta " quieres comer con nosotros"? Y no me voy decir no. Claro! ;) Eviva la vida social ! :) Me le falta durante un tiempo. Si alguna persona española lee este texto, se puede corrigir mi errores. ;)

Exit universiteitsorkest. Ja nu al, na 2 repetities. Het was té moeilijk of misschien moet ik beter zeggen : het was te merken dat ik 9 maanden lang niet meer gespeeld heb. En het moet nog een beetje leuk blijven hé. Leve Neretva ;) Bovendien heb ik ook besloten om niet naar de muziekschool te gaan. Ik ga al 4 keer in de week roeien, het werk voor't unief begint zich op te stapelen én ik begin een sociaal leven te hebben. De afgelopen dagen heb ik toch een paar keer mogen horen 'hé Anne, kom je mee met ons eten?' En daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen.

Omarm

2007-11-24T15:26:00.000+01:00

Hoe ver je gaat
heeft met afstand niets te maken
hoogstens met de tijd
En ik weet niet hoe het komt
Dat ik weg wil
Maar het treft me hard en zuiver
en het houdt hardnekkig stand
Dus hier sta ik
Met een uitgestoken hand

Lief, ga dan mee
en omarm me, omarm me, omarm me
Lief, ga dan mee
En omarm me, omarm me, omarm me
En breng me nergens heen

Hoe diep je gaat
heeft met denken niets te maken
hoogstens met een wil
En het voelt alsof ik weet
Waar ik heen ga
En het leidt me in het donker
en het spot met mijn verstand
En hier sta ik
Met een uitgestoken hand

Lief, ga dan mee
En omarm, omarm me, omarm me
Lief, ga dan mee
En omarm, omarm me, omarm me
En breng me nergens heen

Lief, ga dan mee
Omarm mijn lijf en leden
Omarm mijn waanideeën
Omarm me, omarm me

Lief, ga dan mee
Omarm heel mijn verleden
Omarm mijn zeven zeeën
Omarm me, omarm me
En breng me nergens heen

Hoe recht je staat
heeft met zwaarte niets te maken
hoogstens met de wind

© BLØF

Frustraties alom

2007-11-17T00:01:00.001+01:00

Het wijzigen van een vak, da's nog niet zo simpel. Allé 't is te zeggen, het deel hier in Spanje, geen probleem. Het deel in Gent, da's wat anders. Omdat ik mijn definitief Learning Agreement eind oktober had doorgefaxt naar Gent, stuurde ik gisteren (15/11) een mailtje naar de KCO om hen te laten weten dat ik een vak gewijzigd had en dat ik de nodige papieren zo snel mogelijk in orde zou brengen. Ik dacht ook dat het geen probleem zou zijn want, begin augustus had ik een mail gekregen van KCO.

Aangezien er de voorbije jaren heel wat misbruiken werden vastgesteld bij het learning agreement, waarbij Erasmusstudenten vaak tot in juni wijzigingen aan het curriculum aanbrengen en men op die manier het bos door de bomen niet meer kan zien, werd op facultair niveau beslist om -na het toesturen vcan het learning agreement eind november en/of eind april – nog één wijziging toe te laten. meerdere wijzigingen aan een ingebracht curriculum zullen niet meer mogelijk zijn.

Na 15 mei worden er geen wijzigingen in het curriculum meer aanvaard, ook niet als u nog geen wijzigingen had doorgegeven. Als u dus na 15 mei wijzigingen wil inbrengen, dan is dit niet meer mogelijk en riskeert u een verloren jaar (zijnde niet -geslaagd omdat u vakken wil/zal afleggen die niet in ons curriculum zijn opgenomen)

Maar helaas, ik kreeg een mailtje terug van de KCO : voor ons is dit niet meer mogelijk. Ze verwezen hierbij naar de informatiebrochure (die dateert van begin 2007) die op de website van FLWI staat.

Wijzigingen in de studieovereenkomst kunnen worden gemeld via de tweede bladzijde van het formulier. Deze zijn enkel aanvaardbaar als de drie partijen (student, gastuniversiteit, UGent) er hun instemming mee betuigen en als ze tijdig worden gemeld. Er kan slechts éénmaal per semester een wijziging worden doorgevoerd en na 15 mei zijn geen wijzigingen meer mogelijk!!

Ik interpreteer tijdig als : tot 15/5. Maar blijkbaar is tijdig voor de KCO iets anders :“Tegen het einde van de eerste maand na de start van de activiteiten (in de meeste gevallen dus einde oktober)”

Dus ik mail terug naar KCO en verwijs naar de brief die ze in augustus hadden gestuurd. Hierop kreeg ik volgend mailtje terug.

We vrezen dat het hier gaat om een foute interpretatie, alsook licht uiteenlopende of niet volledig elkaar aanvullende informatie in de brochure verspreid begin 2007 en de brief overgemaakt per mail begin augustus.Je kan dus inderdaad volgens onderstaande passage (brief) nog éénmalig een wijziging doorvoeren. Onze excuses voor deze benarde situatie.De brief werd dd 9/8/2007 verstuurd "in opdracht ", en dit door mezelf toen pas 1 week deel uitmakend van de KCO binnen de faculteit LW.Niettemin had dit zich niet mogen voordoen en we doen er alles aan de info volledig op elkaar af te stemmen. Bedankt voor het begrip.

Je moet wel weten dat buitenlandse studenten op FLWI het recht hebben om een éénmalige wijziging aan hun Learning Agreement te doen, dit tot 2 maanden voor hun vertrek. Waarom kan dit dan niet voor uitgaande studenten?!

Mijn jaar staat een beetje op de helling, want ik zie mij niet slagen voor dat ene vak... *Zucht*

EDIT 19/11 : Ik mag toch wisselen *maakt een vreugdesprongetje*

Middeleeuwse muziek

2007-11-15T23:59:00.000+01:00

Dat ik geen mediëvist zou worden dat wist ik al langer dan vandaag. Middeleeuwen ligt mij gewoon niet (getuige ook mijn buis voor Middeleeuwen in 1ste ba, maar toen waren er gelukkig nog deliberaties). Omdat ik dacht Moors Spanje me wel interessant leek, en ik er ook wel iets meer over wou weten had ik het vak "Historia de Andalucía en la Edad Media" gekozen. Maar het was niet wat ik verwachtte, om verschillende redenen. Ten eerste wordt Moors/Arabisch Spanje Al-Andalus genoemd en is het iets helemaal anders dan Andalucía, waardoor het eigenlijk niet echt behandeld werd in dat vak. Daarvoor moest ik Historia de Al-Andalus hebben, maar gezien dat een eerste jaarsvak is, mocht dat niet. Ten tweede was de les zo ongestructureerd en langs geen kanten chronologisch (is dat eigen aan Middeleeuwen ofzo?). En ik had vrij veel moeite om de prof te verstaan. Daarenboven kwam nog eens dat voor een bepaald onderwerp (verspreid over verschillende weken) een andere prof les gaf. Maar die praatte als een sneltrein in het driedubbel kwadraat. Ik hoor sommige mensen al denken, dat ik de goeie ben die het zegt, maar geloof me vrij, het ging gewoon niet. Zelfs als ze een tekst voorlas, had ik moeite om te volgen. Vroeg je ze om trager te spreken, dan hield ze het een zin vol. In het begin dacht ik, dat zal wel beteren met de tijd. Maar het is best frustrerend om na 2 maanden nog buiten te komen en bij je eigen te denken : waarover is de les eigenlijk gegaan? En dat begon ik beu te geraken. Bovendien heb ik ook een onderwerp voor mijn bachelorproef : "Vlamingen in Sevilla en Cádiz in de 16de en 17de eeuw" en is er hier een vak dat daar mooi op aansluit : "Orígenes y desarrollo de Andalucía moderna". Dus dacht ik, wisselen die handel. Maar waarom nu pas? Wel, in het begin van het academiejaar hadden ze op Internationale Betrekkingen (hier in Sevilla) gezegd, dat eens je ingeschreven bent op de unief, je geen vakken meer mag wisselen. En ik was ook steeds maar aan't denken, volgende keer zal't wel beter gaan. Niet dus. Na de zoveelste frustrerende les vanmorgend ging ik dus naar het secretariaat van mijn faculteit om te vragen of het toch niet mogelijk was om vakken te wisselen, onder het motto een nee heb je, een ja kan je krijgen. We zullen proberen was het antwoord, maar we hebben je inschrijvingsblad nodig. Dat lag nog thuis, maar na even over en weer gaan was dat probleem ook verholpen. En ja hoor, vakken wisselen heeft nog geen vijf minuten geduurd. Dus ik was meer dan content. 's Namiddags, na het roeien, ben ik naar de les van dit vak gegaan, ja man, wat een verademing. Ik versta de prof en het ziet er interessant uit !
In het begin van het jaar was ik aan het twijfelen om dit vak te kiezen : er was nog geen prof voor (na 2 weken les), het viel niet zo super goed in mijn rooster en ik zou 2 examens op dezelfde dag hebben in februari. Nu dat uurrooster heb ik er graag voor over, zeker als ik kan kiezen tussen een les die me toch niet zo interesseert en een prof die ik niet versta en een les die me interesseert en een prof die ik versta. En ja, die examens, zorgen voor later, maar ik zal er wel een mouw aan weten te passen. Het leuke ook is, voor dit vak moeten we een taak maken over een onderwerp naar keuze, ik zei aan de prof dat ik mijn bachelorproef over Vlamingen in Sevilla deed, ah voor mij is dat onderwerp ook goed. Yihaa !

Daarnet ben ik ook mijn partituren voor maandag gaan halen, en tot mijn grote verbazing vallen ze supergoed mee. Da's ook weer een opluchting. En ik word verplicht om eerste viool te spelen *shock* Dat gaat wat geven na een dik half jaar amper gespeeld te hebben... Maar het gaat lukken. Concert op 5 en 15 december ! Dat wordt nog lachen !

Happy happy :)

2007-11-13T18:00:00.000+01:00

Ik heb eindelijk een orkest gevonden ! Jihaa! Blijkbaar heeft de univ toch een orkest, ik wist dat ze een koor hadden, maar dus ook een orkest. Gisteren zag ik posters hangen, maar er stond op dat ze +/- conservatoriumniveau wilden (en dat heb ik langs geen kanten, zeker met dat ik al meer dan een half jaar eigenlijk niet heb gespeeld). 's Avonds heb ik een mailtje gestuurd of het toch kon en vanmorgend had ik een antwoord. Ik mag nu maandag naar de repetitie komen en donderdag kan ik al om de partituren. Maar dat het orkest van hoog niveau is, dat is er nu al aan te zien. 5 en 15 december is er een concert samen met het koor. Op het programma : Dido en Aeneas van Henry Purcell. En de stukken die ze de vorige jaren gespeeld hebben zijn ook niet van de poes. Ja zet mij maar ineens bij de tweede violen, eerste ga ik sowieso niet aankunnen denk ik. Bovendien hebben ze 2-3 repetities van anderhalf uur in de week. En als je geen Erasmus-student bent, telt het voor 9 ECTS (wtf, een orkest dat telt als vak, again, rare jongens die Spanjaarden).
Mijn week begint dan eindelijk gevuld te geraken : Maandag en woensdag orkest (en zaterdag ook denk ik). Dinsdag en donderdag roeien en Spaanse les. Roeien begint ook steeds beter en beter te gaan. Vandaag toch wel zo'n dikke 5 km gedaan. Ik ga eelt kweken op mijn handen, amai, voorlopig zijn het nog bleinen, helaas.
Dit weekend heb ik ook eens een poging gedaan tot brood bakken, want ik was het beu om van dat fabrieksbrood te eten, en gewoon brood (zoals wij dat gewoon zijn), dat kennen ze hier niet. Dus was ik op het lumineuze idee gekomen om zelf eens brood te maken. 't Was ff zoeken naar gist, maar uiteindelijk toch gevonden in de Carrefour. En het resultaat mocht er wezen. Weer een wekelijkse bezigheid erbij :)

In Flanders Fields - John Mc Crae

2007-11-11T14:39:00.000+01:00

Omdat ik er toevallig aan dacht dat het vandaag Wapenstilstand is (hier in Spanje kennen ze dat niet, wegens geen deelname aan WO I) en omdat het een mooi gedicht is.

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

Het leven zoals het is in Sevilla

2007-11-09T20:59:00.000+01:00

Nu Koen weg is, gaat alles terug z'n gewone gang. Sinds deze week ben ik ook definitief begonnen met roeien, en dat neemt toch al een mooi deel van mijn tijd in beslag : 3 keer per week een anderhalf uur roeien. En ik voel de kilometers toch wel in mijn armen en benen.

Deze week ook iets grappigs meegemaakt. Het weer is hier 'raar'. 's Morgens als ik naar't unief vertrek is het 13°. 's Middags wanneer ik naar huis keer zitten we toch aan de 27°. Dus ik vertik het nog steeds om een lange broek te dragen (in tegenstelling tot de Spanjaarden die in dikke winterjassen, kousenbroeken en al met handschoenen rondlopen). Maar 's morgens zit ik wel met 2 truien op de fiets. Maar van fietsen krijg je warm, dus zodra ik op't unief kom smijt ik die truien uit. Een jongen in mijn klas was verbaasd dat ik nog in een t-shirt met korte mouwen rondliep, en vroeg zich af of ik geen verkoudheid zou krijgen. Ik zeg nee, ik heb het zelfs warm. Waarop hij zo'n ogen trekt, en om het te 'bewijzen' neem ik zijn handen vast. Waarop hij : "ow you're so hot!". Ik lag strijk.

Tram 2 is ondertussen ook gepasseerd, helaas zonder al te veel toeters en bellen gezien eigenlijk niemand hier in Spanje dat wist .

Daarnet ben ik naar het filmfestival hier in Sevilla gegaan : Madonnen, een Duitse film, maar een coproductie van de broers Dardenne. Dit is wel duidelijk te merken in de film. De film was in het Duits, Frans en Engels, met Spaanse ondertitels, maar toch heb ik zo goed als alles begrepen.

Koen in Sevilla

2007-11-04T22:56:00.000+01:00

Donderdagavond 19.40 : de bus Málaga-Sevilla komt eindelijk aan met Koen erop :) Later op de avond zijn we nog naar flamenco gaan kijken in de Carboneria (die zanger heeft precies moeite om te kakken dixit Koen).

Vrijdag hebben we de stad aan onze voeten gelegd, en zwaar de toerist uitgehangen. Helaas waren heel veel andere mensen dat ook van plan, en we zagen het niet zitten om 2u aan te schuiven voor de kathedraal en de Reales Alcazares. Dus zijn we maar naar "Plaza de toros de Maestranza", de stierenvechtersarena gegaan. Best wel de moeite.

de arena zelf

Koen als toreador

Koen speelt stier

Daarna zagen we iets, waar we konden waterfietsen op de Guadalquivir. Dus hebben we gezellig een uurtje op het water zitten dobberen.

Daarna zijn we nog naar Plaza de España gegaan en dan huiswaarts gekeerd.

Zaterdag zijn we naar Isla Mágica gegaan, een pretpark hier in de stad. Er zaten echt een paar superattracties tussen zoals de Ciklon, een piratenboot, maar in de plaats van een boot is het een draaiende schijf.

Bovendien zijn Spanjaarden echt wel mietjes. Beeld je in, een mooie dag in Sevilla, wat toch wel dik 25° betekent en een pretpark met een 3-tal attracties waar je nat in kan worden. Wat dragen al die Spanjaarden : lange broeken, dikke truien en in de waterattracties een poncho tegen de regen ! ! En de attracties die binnen waren, daar moest je het langste aanschuiven. Logica....

Dan was er ook nog de Jaguar, maar daar ben ik niet ingegaan, wegens nogal veel over kop enzo (nee, dat durf ik niet), maar wel beestig om te zien.

Het leuke hier in Spanje is dat alles tot laat open is, zo ook Isla Mágica, da's open tot 21u, dus kan je alles nog een keer doen als het donker is.

Een paar dagen geleden kwam Amandine op mij af, Anne de voetbal, da's toch zondag hé, want er zijn er die zeggen dat dat zaterdag is. Ik was al verschillende keren op de website van FC Sevilla gaan kijken daar stond op zondag 4/11 om 22u. Toen we zaterdag van Isla Mágica thuis kwamen tegen 21.20 stonden Natacha en Amandine ons ongeduldig op te wachten : "Anne, haast u, de match is vanavond om 22u". STRESS met andere woorden. Snel de papieren bijeen zoeken en iets warmers aantrekken, op de fiets gesprongen en gevlogen naar het stadion. We kwamen daar toe en om 21.58 hadden we onze tickets. Maar dat stadion zat natuurlijk boemvol, en wij wisten eigenlijk niet goed waar we zaten. Dus hebben we wel de match gezien, maar niet vanop de plaatsen die we eigenlijk hadden. Bovendien zijn de Spanjaarden nog erger dan de duiven van roekoe.be volgens Koen. Iedereen zit daar zonnebloempitjes te eten, echt niet normaal. Helaas ben ik in de haast mijn fototoestel vergeten, maar de sfeer is echt super.

Enkele wist-je-datjes :

Ze verkopen alleen alcoholvrij bier in het stadion
Supporters met een sjaal of shirt van Real in het Sevilla-vak worden niet gelyncht
Sevilla (gelukkig) gewonnen heeft met 2-0
Ik naar de voetbal gaan best nog wel leuk vind ;) (allé alleszins een pak leuker dan zien op tv)

Een sfeerfilmpje (en geniet van de Spaanse voetbalcommentatoren) :)

Zondag wilden we nog zien voor het Real Alcazar, maar dat was 's middags gesloten, en de kathedraal was weer veel te lang aanschuiven, dus hebben we gewoon in de stad wat rondgelopen.
Maandag hebben we dan nog de kathedraal bezocht

Telefoonperikelen

2007-10-30T22:40:00.000+01:00

Ik weet dat wij een dure telefoonrekening gaan hebben binnenkort, helaas... Hoe dat komt?
Een maand geleden hebben we hier een telefoonlijn laten openen bij Telefonica (de Belgacom van Spanje). Voor internet gingen we naar Orange, maar daar was een pakket : internet en nationale oproepen gratis en 1000 minuten per maand gratis naar een vaste lijn in het buitenland. Orange regelt het zo met Telefonica dat al de facturatie naar hen gaat, en dat wij alleen 'huur van de lijn' aan Telefonica moeten betalen.
Goed, 2 weken geleden krijgen we eindelijk alles voor internet, een paar dagen later krijgen we een brief van Orange, maar we begrijpen er niet al te veel van, er stond iets van een nummer dat we moesten bellen, maar wij dachten "ah da's zo'n nummer voor als je hulp nodig hebt ofzo". Vandaag kreeg ik een nieuwe brief van Orange, waaruit bleek dat we dat nummer moesten zetten voor je telefoonnummer, in afwachting van een 2de schrijven, anders zou de facturatie via Telefonica gegaan. En wij maar denken dat we onze 1000 minuten al hadden, dus wij al naar vaste lijnen in het buitenland gebeld. Dat gaat een dure telefoonrekening worden. :(

Proffen een ras apart

2007-10-29T21:54:00.000+01:00

Proffen zijn "een ras apart", maar hier in Spanje nog meer. Officieel wordt de brug hier niet gemaakt vrijdag. Op vrijdag heb ik maar een vak, en voor de zekerheid ging ik vragen aan de prof in kwestie of er les was vrijdag. Hij wist mij te zeggen dat er normaal in overleg met studenten en prof wordt bepaald of er les is of niet. Ik heb dit vak op donderdag en vrijdag, vorige week was er om een of andere reden geen les van dit vak, en nu donderdag is een feestdag, dus ja. Kortom, normaal gezien is er les, maar eigenlijk hangt het van de studenten af. Komen er geen studenten, dan is er geen les (gezien we maar met een groepje van een 30-tal studenten zijn).

Vandaag ging ik dan ook nog naar mijn Erasmuscoördinator. Maar spreekuren van proffen zijn hier zo goed als onbestaand. Dus moet je op zoek gaan wanneer en waar die les geeft en dan de prof na de les opwachten. Goed, zo gezegd, zo gedaan. Het eerste wat hij mij vroeg was hoe ik heette en of ik student was van René (Vermeir), maar het duurde even eer ik door had dat het over Vermeir ging. Waarop hij antwoordt : "ik heet Jaime". Ik geloofde eerst niet goed wat ik hoorde. Een prof die zich voorstelt mijn zijn voornaam?!
Hier wordt veel familiairder omgegaan tussen proffen en studenten dan in België, proffen worden hier gewoon met hun voornaam aangesproken. Maar ik vind dat geen slechte zaak, het verlaagt in ieder geval de drempel tussen student en prof, in tegenstelling tot in België, waar de proffen op een (serieus) voetstuk staan.
Waarvoor ik de prof nodig had. Wel, ik doe mijn bachelorproef over "Vlamingen in Sevilla en Cádiz 16de-17de eeuw". Maar dit weet ik pas sinds een week, en er is hier een vak dat daarvoor wel interessant kan zijn "Orígenes y desarollo de Andalucía en la Edad Moderna". Aanvankelijk wou ik dit volgen, maar aangezien er na 2 weken nog altijd geen prof voor was, en ik toch studiepunten op overschot had, heb ik het gelaten voor wat het was en heb ik me dus officieel ingeschreven op de unief hier. Helaas, eenmaal ingeschreven, kunnen er geen vakken veranderd meer worden. Dus, wou ik weten of ik niet gewoon de lessen van dit vak mocht volgen, zonder het examen af te leggen, en zonder officieel ingeschreven te zijn voor dit vak. (ook voor Gent is dit niet mogelijk, of ik zou over 66 ECTS zitten, en ik heb geen zin om daarvoor bij te betalen).
Ik leg de hele boel uit aan mijn Erasmus-coördinator, waarop hij zegt, ik denk niet dat dat een probleem zal zijn, ik zal je even aan de prof van dat vak voorstellen. Helaas was die er niet. Hebben we maar eventjes zitten babbelen over de vakken die ik hier deed.

Goaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaal !

2007-10-29T20:06:00.000+01:00

Koen voor ik in Sevilla zat : "Als ik naar Sevilla kom, dan wil ik wel naar de voetbal gaan kijken hé"

Wat speelt er zondag 4/11, wanneer Koen in Sevilla is : FC Sevilla - Real Madrid.

Goed, een paar weken geleden ging ik eens naar het stadion van Sevilla om te zien hoeveel het kostte voor die match. Ik was trouwens verschoten hoe groot zo'n stadion wel is, en 't ligt eigenlijk midden in de stad, allé niet in het centrum, maar niet ver ervan. Ik ging daar naar toe en kreeg als antwoord : Ah de prijzen zijn pas bekend een week voor de match, maar vermoedelijk zullen de goedkoopste 50 à 60 euro zijn.
Vanmorgend ging ik dan terug om te horen voor de definitieve prijzen. 50 euro was idd het goedkoopste. De verkoop aan de loketten start woensdag. Vanmiddag realiseer ik me opeens dat de internetverkoop vandaag begonnen was, dus ik ga kijken op de website (was tegen een uur of 5). Ow, blijkbaar zijn er alleen nog maar ticketten van 80 euro, hmmmmm. Even had ik nog de goede hoop dat er slechts een beperkte verkoop was via internet en dat er nog wel goedkopere tickets woensdag aan de loketten zouden zijn. Maar ik had ook gehoord dat je voor topmatchen tickets op de toeristische dienst kon kopen. Dus ik spring op de fiets en cross naar de toeristische dienst. "Ah nee, daarvoor moet je in het stadion zijn". Goed, terug naar het stadion dus : "ah nee, er zijn geen tickets van 50 euro meer, enkel nog maar van 80." *Shit, is toch een beetje veel*
Goed, we hebben het op een akkoordje gesmeten en we gaan toch naar de voetbal. Neh! Sommige dingen zijn once in a lifetime, zoals ze wel eens zeggen... Enne, ze kunnen maar maken dat het een schone match wordt !

Edit : En vandaag (30/10) zijn alle tickets uitverkocht !

Cultuur in Sevilla

2007-10-26T23:03:00.000+02:00

Voor deze week heb ik mijn portie cultuur toch ook weeral gehad. Mama was hier van zondag tot en met donderdag, dus heb ik haar de grootste bezienswaardigheden hier in Sevilla laten zien. Toegegeven, voor mij was het ook de eerste keer. Ik had in het begin wel al zo'n ritje gedaan met een toeristische bus, maar daar is het voor de rest bij gebleven. Ik ben wel nog een keer naar flamenco gaan kijken. Dus zondag hebben we zo'n toer met de toeristische bus gedaan, zo hadden we een overzicht van wat de stad te bieden had. Voor de rest heb ik ze toen nog mijn kot laten zien en zo van die dingen. Maandag stond de kathedraal op het menu. Het is de grootste gothische kathedraal ter wereld en de derde grootste in het algemeen (na de St-Pietersbasiliek in Rome, en St-Pauls Cathedral in Londen). En het was het zeker waard. Je kan ook op de Giralda, dit was aanvankelijk een Moorse toren, nu is het de klokkentoren van de kathedraal. Van hieruit heb je een prachtig zicht op de stad (en op de hotels die een zwembad hebben op hun dak).

Kathedraal gezien van Torro del Oro

de Giralda

Patio in de kathedraal met sinaasappelbomen

zicht vanop de Giralda

Dinsdag hebben we het Real Alcazar bezocht (een koninklijk paleis). Maar dat is imens groot met prachtige tuinen. Het is gebouwd in 1364 en heeft Moorse en christelijke invloeden.

Allebei Real Alcazar

Woensdag was het opeens heel slecht weer en een pak kouder (van 32° opeens naar 17° en regen) dus hebben we dan maar het Museum van Schone kunsten bezocht (er hing zelfs geen Goya). 't Is een mooi museum, maar nu niet om te zeggen dat moet je gezien hebben als je naar Sevilla komt (in tegenstelling tot de kathedraal en het Real Alcazar).
Wat zeker nog op het verlanglijstje staat is de Plaza de Toros de la Maestranza : de stierenvechtersarena. Maar dat zal iets zijn voor volgende week met Koen :).

Vandaag ben ik naar een concert gegaan van het Real Orquesta Sinfónica de Sevilla. Op het menu :
* Peer Gynt suite N°1. Op. 46 en Concerto voor piano in la klein Op.16 van Edvard Grieg
* Pictures at an Exhibition van Modest Mussorgsky, georkestreerd door Maurice
Ravel

Dit voor het zachte prijsje van 8 euro :) En het was zeker de moeite !

Sporten

2007-10-19T12:31:00.000+02:00

Ik heb gisteren en vandaag aan sport gedaan, zowel fysieke sport als een denksport, ja man. Ik heb een nieuwe sport ontdekt, en er gaat waarschijnlijk geen kat verbaasd zijn als ik zeg dat het toch nog iets met water te maken heeft. Dwars door Sevilla loopt de Guadalquivir, allé het is eigenlijk een zijtak ervan om Sevilla van overstromingen en dergelijke te besparen in mindere tijden. Maar dat heeft als leuk gevolg dat er daar amper stroming op is, waardoor het gebruikt wordt door kayakkers en roeiers. En laat dat laatste nu net het gene zijn waar ik mijn zinnen op heb gezet. Gisteren had ik eens een proefles, en die viel echt goed mee. 't Was wel warm, en natuurlijk was die les midden op de namiddag (roeien bij 32° hmm...) Anyhow, het viel goed mee, en ik wil het verder doen. Voor ik vertrok naar het roeien, had de postbode een pakje bij ons afgeleverd : de wifi-router, eindelijk !!!!! Maar ja, het moet weer bij ons zijn dat dat langs geen kanten lukt. Eerst en vooral windows vista is slecht ! De netwerkinstellingen stonden op een USB-stick, maar mijn laptop herkende die USB-stick niet, en het blokkeerde ook continu bij mij ,dus ja, byebye internet voor mij. Dan maar geprobeerd op Natacha haar computer, maar da's wel effe wennen om alles in het Frans te zien (en dat trekt langs geen kanten op de Engelse of Nederlandse versie) en dan met die Spaanse handleiding, 't was een boeltje. Anyhow, na heel veel proberen en herproberen hadden we tegen middernacht internet, maar via een kabel, en dat was niet echt de bedoeling van onze wifi-router. Dus blijven zoeken, alles tijdelijk naar de knoppen helpen, zoeken, zoeken en het dan eindelijk vinden. Maar het is iets raars. Er is een netwerkadapter (soort USB-stick) en enkel als je die in je pc steekt kan je wifi-surfen. Gewoon op het draadloos netwerk geraak je niet (en ik heb ook geen zin meer om uit te vissen hoe dat moet, in't Nederlands zou me dat misschien nog afgaan, maar niet in't Frans en in't Spaans) ik heb internet via een UTP/Ethernetkabel (zo'n telefoonlijnkabel, maar met bredere uitgangen) en zolang dat ik internet heb, is het voor mij al goed. Ja wifi had handig geweest, maar rot vista wil dat niet (en neen, updates op internet zoeken helpt niet, al geprobeerd) Oh ja, het toppunt is dat de router van België komt. Vandaar dat het zolang duurde eer we het hadden waarschijnlijk. Nu internet er is is alles eindelijk helemaal in orde hier in Sevilla. Yihaa !

Zonder titel

2007-10-16T11:15:00.000+02:00

Ondertussen is er weer een weekje gepasseerd. Veel speciaals gebeurt er hier eigenlijk niet. Ik ben nu definitief en officieel ingeschreven in Sevilla en mijn vakken zijn door de nodige personen in Gent goedgekeurd. Juij!
Dit weekend hebben we een aantal musea hier in Sevilla bezocht, die gratis waren voor EU-onderdanen. Gelukkig dat ze gratis waren, want 't was niet bepaald de moeite : museum van gebruiken en gewoontes (ok rare vertaling, maar weet niet goed hoe anders) en het Archeologisch museum.
Omdat ik het beu ben om alles met de bus te doen, heb ik me uiteindelijk toch een fiets gekocht. Op zondag is er niet ver van mijn kot een markt, en als je vroeg gaat kan je daar gemakkelijk fietsen kopen. Dus tegen 8.15 ging ik naar de markt. Na een beetje rondlopen heb ik een fiets gekocht voor €40, maar ik heb een beetje het gevoel dat het een gestolen exemplaar is, dus ben ik hem zwaar aan het personaliseren :). 't Is een kwartiertje met de fiets naar't unief, tegenover een dik half uur rekenen voor de bus. Gisteren stond ik te wachten aan een licht met de fiets, en ineens iemand tegen mij : Jij bent van Vlaanderen, niet? Euhm, ja hoe weet u dat? Mijn oog viel op je Dranouterbandje. :D
Ik heb ondertussen in de gouden gids ook een muziekschool gevonden, en daar ben ik gisteren voor gaan horen. Maar helaas, het gaat er gewoon over. Een muziekschool is hier blijkbaar privé dus : 88 euro inschrijvingsgeld. Ik dacht, oh da's goedkoper dan in België. Maar dan vroeg ze wat ik wou doen en hoelang. Klarinetles, een half uur per week. Ah ja, dat is dan nog eens €92 in de maand erboven op! No go dus :( En toen vroeg ik ook of er een jeugdorkest ofzo was in Sevilla (zoals je er weet ik hoeveel hebt in België), niet bij mijn weten, maar je kan hier op de muziekschool ook samenspel doen. Nee dank je...
Ik heb ook vliegtuigtickets geboekt om terug naar België te komen. Ik ben in het Belgenland van 16/12-24/12. De week voor de kerstvakantie is er hier minder tot geen les, omdat dat samenvalt met de derde zittijd. Ja, ze hebben hier drie zittijden per jaar, dus dit is nog een zittijd van 2006-2007.

El viento - Manu Chao

2007-10-16T11:11:00.000+02:00

El viento viene
el viento se va
por la frontera
El vento viene
el viento se va
El hombre viene
el hombre se va
si mas razon
El hombre viene
el hombre se va
ruta babylon...
Por la carretera
La suerte viene
la suerte se va
por la frontera
La suerte viene
la suerte se va
El hombre viene
el hombre se va
si mas razon
el hombre viene
el hombre se va
cuando volvera
por la caretera

Sevilla + en -

2007-10-09T11:22:00.000+02:00

Tot nu toe vind ik het hier echt super in Sevilla, het is een toffe stad om in te wonen, 't is hier echt proper (de straten in het centrum worden iedere avond gekuist) en er zijn weinig buurten waar ik iets heb van hier kom ik liever niet alleen (ok ik heb nog niet heel Sevilla gezien). Er is hier ook echt veel groen en parken. Dit betekent toch iets van speelruimte voor kinderen, gezien iedereen hier in een appartement woont (maar daar niet altijd rekening meehoudt *kwade blik naar de kinderen boven ons). Alles is hier ook bijna met twee uur "vertraging" dan in België : winkels pas ten vroegste om 10.00 open maar sluiten ook maar pas om 21u (ook de kleine winkels, al is alles hier ook dicht tussen 14-17u), middageten niet voor 14u, avondeten niet voor 21u. Spitsuur is hier ook rond 20.00 's avonds. De meeste scholen hebben hier ook een uniform, en als ik zeg uniform, dan is dat niet zoals in België een kleur, neen iedereen loopt rond in dezelfde rok/broek, zelfde bloes, tot de schoenen en kousen toe (meisjes lopen rond met opgetrokken kousen tot net onder de knie). Ze zijn hier ook enorm geduldig tov buitenlanders, allé ik zou het toch op mijn heupen krijgen moest iemand voor de vijfde keer wablief vragen.

Wat ik hier minder vind : 't is hier heel lastig om mensen te leren kennen. Studentenclubs kennen ze hier niet, terwijl ik in Gent toch het grootste deel van mijn vrienden heb leren kennen via de VGK. Er is wel Erasmus Student Network, maar die organiseren alleen maar feestjes, en gezien ik niet zo'n feestbeest ben en elke dag om 8u begin is dat niet echt een optie. Mensen in de les leren kennen is ook niet al te evident. Ik heb dit semester 4 vakken. Voor elk vak heb ik een andere klas. Elk vak heb je ook maar een uur per dag, en omdat iedereen andere lessenroosters heeft door de keuzevakken, heb je eigenlijk niet de kans om te blijven babbelen na de les, omdat iedereen wel ergens naar toe moet. Bovendien is mijn Spaans nog altijd niet zo super en zijn de studenten die Engels kunnen te tellen op de vingers van je hand. Anyhow, ze zijn daarentegen wel super als het op notities lenen aankomt. Da's hier ook de ramp : een cursus van een vak, gemaakt door de prof, da's hier onbestaande. Lesnotities is het motto. En ja, gezien ik niet altijd alles versta wat ze zeggen, zijn mijn notities verre van volledig. Maar ik merk ook wel dat dat betert met de tijd :) Al chance !

Het zwembadavontuur

2007-10-09T10:54:00.000+02:00

Om toch iets van sport te doen hier in Sevilla, besloten Natacha en ik om te gaan zwemmen hier in Sevilla. Maar dat had meer iets weg van een avontuur. Het begon al toen we de bus naar het zwembad namen. Gezien ik dat nog maar een keer had gedaan, wist ik ongeveer waar de halte was. Nu hier in Sevilla hebben de haltes de naam van de straat waar ze in liggen. Als er meerdere haltes in een straat zijn is dat : straat 1-2-3. Ik wist de straat, maar het nummer niet meer. We zijn druk aan het babbelen en ineens zie ik dat de bus stopt bij onze straat 1. Ik dacht, 't is 1 of 3 voor ons, we zien wel bij de volgende halte. Ja, we moesten dus aan 1 afstappen, dus een deel te voet terug. Aangekomen willen we een meerbeurtenkaart kopen, maar blijkbaar gaat dat maar op bepaalde momenten in de maand voor de volgende maand en we waren te laat voor oktober. Dus dan maar enkele toegang : €5 (Wtf). Dan naar de kleedhokjes, allé hokjes dat kennen ze hier niet, tzijn echt kleedkamers, iedereen op een hoop. Dan de kastjes : neen, dat werkt niet zoals in België met een munt, of kaart, je moet je eigen hangslot meenemen. We besluiten dan maar om onze rugzak mee te nemen naar het zwembad zelf, maar daar staan bijna nergens banken om je spullen op te zetten. En douches vinden we ook niet direct. Het zwembad is niet al te groot, heeft denk ik 8 banen, maar die zijn supersmal, iemand kruisen beteken sowieso een arm of been tegen je. Zes van de 8 banen waren voor clubs. 2 voor vrij zwemmen. Er was de trage baan, maar daar zwemden de bomma's in. Allé zelfs ik, die toch al traag zwem, stak daar iedereen voorbij, en dan was er de medium baan. Goed, na een lengte of 2 komt een van de redders naar ons, en na veel vijven en zessen begrijpen we dat een badmuts verplicht is, en wij hadden dat niet. Gelukkig kon je ze aan de ingang kopen. Wij dus in ons badpak naar de ingang om daar een badmuts te kopen. In het zwembad komen we ook nog te weten dat, als je een rood toegangsbandje hebt (dat wij hadden) je ook gebruik mag maken van de sauna en jacuzzi's enzo (ok dan valt 5euro toegang mee en er is geen tijdslimiet). Dus we besluiten om naar de jacuzzi's te gaan. Na een tijdje komt de redder van de badmuts naar ons, we dachten eerst, wat doen we nu weer verkeerd, maar hij zei eerst zo ja sorry voor daarnet met de badmuts, mij kan dat niet schelen of iemand een badmuts draagt of niet, maar het waren anderen die zeiden dat daar twee meisjes zwemmen zonder badmuts. Daarna vroeg hij ons waarom we in Sevilla waren, of we hier met onze familie waren, wat we studeren, of we op een universitaire home zaten, ... een mislukte "verleidingstruc"? Daarna besluiten we om terug naar huis te gaan, het was al 22u gepasseerd. De douches : ook iedereen tesamen (allé wel vrouwen en mannen gescheiden) en iedereen die uit de kleren gaat, ja man... Dan de bus terug nemen, we vinden de halte in de andere richting niet, en 't was toch zo een beetje een wijk waar je liever niet alleen doorloopt. Tot we een plan zien met alle lijnen op : de bus die we nodig hebben, rijdt een lus, we moeten gewoon terug opstappen aan de halte waar we zijn afgestapt...

De gelukkigste mens ter wereld

2007-10-05T13:23:00.000+02:00

Een dik half uur geleden checkte ik mijn mail en zag ik een mailtje van de dienst verloren voorwerpen van de stad Sevilla. Ze hadden mijn portefeuille teruggevonden ! ! ! Ik kon hem gaan halen elke werkdag van 10-13.30. Ben naar daar gelopen, was gelukkig dichtbij en al mijn papieren zaten er nog in : identiteitskaart, bankkaart, siskaart,... Wat zat er niet meer in : geld (logisch) en busabonnement (dat hier niet op naam is)
Gedaan met de paperassenwinkel. JUIJ !!!!!
Al zag ik de mail wel 2u te laat, heb net op het Belgisch consulaat een paspoort aangevraagd... Nu ja :)

Van SDF* naar Sans Papiers

2007-10-02T18:45:00.000+02:00

Ik denk dat ik het ergste van mijn Erasmusjaar al achter de rug heb. Gisteren is mijn handtas met alles erop en eraan gestolen in een internetcafé. Mijn zak stond op de grond, naast mijn stoel. Mijn trui lag erover en de oortjes van mijn mp-3speler staken eruit. Die laatste twee was het enige wat ik nog had na een half uur op internet. Mijn identiteitskaart, bankkaart, ziekteverzekeringskaart, busabonnement, agenda, sleutels, mp-3speler, zakwoordenboek, ... kortom, de hele boel was foetsjie. Ben direct naar een politiekantoor gegaan, maar het probleem daar was dat ze geen Engels spraken, en mijn Spaans is nog niet goed genoeg om de hele uitleg te doen, dus ik probeer met handen en tanden uit te leggen wat er is gebeurd. Daarna moest ik bellen naar een operator, waar ze tolken hadden, om aangifte te doen en dan nog even langs een politie-agent zelf.
Anyhow, +/- 24u later is alles min of meer terug in orde. Nieuwe gsm en nummer, vrijdag nieuwe bankkaart. Alleen mijn identiteitskaart zorgt een beetje voor problemen omdat ze hier op het consulaat alleen maar (voorlopige) paspoorten kunnen uitreiken (en dat kost veel geld). Gelukkig heb ik nog een kopie van mijn pas enzo.

SDF = Sans Domicile Fixe : sinds vorige week ben ik hier officieel ingeschreven in Sevilla, maar daarvoor was ik een beetje SDF, nu ben ik een Sans Papiers gezien ik alles kwijt gespeeld ben. Met dank aan Koen voor de inspiratie :)

Tienes derecho a internet

2007-10-01T16:50:00.000+02:00

Volgens Orange heeft iedereen recht op internet... *zware kuch*
Nu de telefoonlijn in orde is, ging ik vanmorgend horen voor internet. Er is een promotie bij Orange waarbij je kabel (tv), telefoon (zonder kosten te moeten betalen aan Telefonica) en internet (Wifi) aan 20MB/sec. kan krijgen voor €34,95 per maand. De Wifi-router zit er gratis bij, anders is het €59,95 erbij voor de router. Dus dat leek ons interessant. Dus na mijn les ging ik naar de Orange winkel. Na nog eens de hele uitleg gekregen te hebben en al mijn gegevens te hebben doorgegeven kreeg ik te horen dat er een probleem was. Internet aan die snelheid gaat blijkbaar niet in de buurt waar wij zitten. Ik vermoed omdat de juiste kabels niet onder de grond liggen. Helaas... Gelukkig was er een oplossing : Internet aan 6MB/sec, nationale oproepen binnen Spanje en 1000 min bellen per maand naar een vaste lijn in het buitenland voor €25/maand. Maar hier komt bij dat we ook nog aan Telefonica moeten betalen voor de vaste lijn (€16 per 2 maanden) en de eenmalige kost van de wifi-router. Op zich schilt het niet zoveel van prijs en is het zelfs mss beter door die 1000 min per maand, maar het is wel een pak omslachtiger. Bovendien is het rottige dat het een contract is voor een jaar. Tot daar ging het nog allemaal vlot, maar dan... De Wifi-router wordt per post opgestuurd, maar dit kan een maand tot anderhalve maand duren. Tot dan hebben we wel internet thuis, maar via de gewone telefoonlijn (lees : supertraag en geen wifi). Dan moest het contract nog getekend worden. Allé "getekend". Blijkbaar gaat dat per telefoon via een call-center achtig iets. De dame van Orange (die trouwens supergeduldig en vriendelijk was, waardoor ik ze echt wel geloofde) zei dat ik gewoon elke keer si moest zeggen. 'k Voelde mij precies op candid camera, want ik verstond niets (op een paar keer mijn naam, adres, paspoortnummer en telefoonnummer na) van wat ze aan telefoon zeiden. Dus 't is nu wachten op de wifi-router...

't Weekend zit er weeral op

2007-09-30T20:17:00.000+02:00

Weeral een weekend dat erop zit. Op zich heb ik eigenlijk niet veel gedaan, omdat ik nog niet zoveel mensen ken. En ik heb weinig zin om op mijn eentje door 't stad te dwalen ofzo. Vrijdagavond stond ik weer mooi aan't unief voor een prof die niet kwam opdagen. Ik denk dat ik dit vak (Origines y desarrollo de Andalucia en la edad moderna) ga laten vallen, ik heb toch wat studiepunten op overschot :). Ik ben die avond eigenlijk vroeg gaan slapen want elke dag om 6.45 opstaan, da's toch wel wennen hoor. Zaterdag hebben we grasse matinée gedaan, tot we om 11.30 werden wakker gebeld door de mensen van telefonica. Ze vroegen of er iemand thuis was en of het goed was dat ze over een half uur zouden langs komen om de telefoonlijn te doen werken. OK dan... Natacha sprong onder de douche en even later kreeg ik de vraag of de vlam van de boiler nog brandde. Niet dus, we zaten zonder gas (hier werken ze met gasflessen) dus hebben we naar de gasmaatschappij gebeld om te vragen of ze gasflessen konden brengen. In de namiddag waren die er ook dus dat probleem was ook al verholpen, hoewel ik toch een koude douche heb genomen. We waren ook naar orange gegaan om te horen voor internet, maar daar kreeg ik het antwoord dat ik maandag moest terugkomen, om god-weet-welke-reden. Maar als alles dus goed verloopt hebben we morgen internet op kot. Yihaa. Daarna zijn we nog naar de Decathlon gegaan achter zo'n goede dikke tweepersoonsmatras, voor als er volk komt en dan nog naar de carrefour. Natacha heeft daar een kip gekocht en die hebben we vandaag lekker gegeten met gebakken patatjes :)
En vandaag hebben gewoon wat thuis gezeten, een beetje gelezen, muziek gespeeld, ...
Vanaf morgen hoop ik eindelijk eens een volledige lesweek te hebben.