donderdag 14 oktober 2010

Mariënburg : foto's

Vandaag zijn we nog eens naar Mariënburg geweest (met de brommer, het is iets te ver voor de fiets en de taxi is een tikkeltje te duur op termijn), om de site wat beter en grondiger te bekijken. We zijn begonnen met het mini-museum in de directeurswoning. Maar heel erg veel viel er niet te zien, wat wel een tegenvaller was. De mevrouw die toezicht hield in het museum kon ons wel wat informatie geven. De directeurswoning is "gerestaureerd" : de voorkant ziet er mooi uit, maar dat is volgens ons slechts schijn, niet meer dan een likje verf. Vanaf het moment dat je rond het gebouw loopt, krijg je een heel ander beeld..Daarnaast hebben we nog wat rond gelopen en foto's getrokken. Aangezien de zon aardig scheen, was een mooie bruine kleur een aangenaam resultaat van de dag. Naast nog nuttige info natuurlijk.

Het is uiteindelijk de bedoeling dat we voor onderstaande gebouwen een grondige herbestemming uitwerken.

Maquette van de distilleertoren zoals het vroeger was



"gerenoveerde" directeurswoning

"gerenoveerde" directeurwoning

Oude trein met distilleertoren op de achtergrond

Onderdirecteurswoning

Rond de loodsen

In de loods

Overwoekerde loods

Overwoekerde loods

Kranen

Overwoekerde loods

In de distilleertoren

maandag 11 oktober 2010

Plantages in foto's

Gerestaureerde directeurswoning op plantage Peperpot (nu vakantiehuis)

vervallen onderdirecteurswoning

Paviljoen in de tuin

Directeurswoning Peperpot

Koffieloods Peperpot

Loods/magazijn Peperpot

In de koffieloods

Koffieloods Peperpot

Peperpot

Aan Fort Nieuw-Amsterdam : samenvloeiing Commewijne en Suriname in zee

Fort Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam

Uitkijktoren aan Fort Nieuw-Amsterdam

Fort Nieuw-Amsterdam




Twee Surinaamse medestudenten

Watertank op Plantage Frederiksdorp

Voormalige gevangenis op Frederiksdorp

Gerestaureerde plantagewoning op Frederiksdorp. Nu hotelletje

Plantage Rust en Werk : nu veeteelt

Plantage Mariënburg : distilleertoren (rum) in zeer vervallen toestand. Deel van mijn project 
Mariënburg : distilleertoren

Distilleertoren langs buiten

zondag 10 oktober 2010

Een wasje hier, een wasje daar

De was doen in Suriname is een heel aparte en uitgebreide bedoeling. Ja, man. We hebben hier namelijk een half-automatische wasmachine zonder wateraansluiting. Met andere woorden, als je de was wil doen, moet je je wasgoed in de machine doen. Vervolgens ga je ZES emmers water halen om die er in te kappen, samen met wat wasmiddel en je zet de timer op 15 minuten (het maximum). Dan begint de wasmachine te "draaien" : een halve draai naar links, een halve draai naar rechts. Dat 15 minuten aan een stuk. Maar het water warmt niet op. Dus, het is hier sowieso een koude was (25°). Warm water moet hier letterlijk nog uitgevonden worden. Als je een warme was zou willen doen, mag je zelf water opzetten of in de waterkoker doen en daar je emmer mee vullen. Na 15 minuten laat je de machine leeglopen, haal je terug zes emmers water om te spoelen en doe je de wasverzachter erbij. Dan laat je hem 15 minuten spoelen. Je laat het water weer weglopen en de helft van  je wasgoed doe je in het centrifugegedeelte en laat je 5 minuten zwieren. Daarna doe je hetzelfde met de andere helft. En klaar is de was. Maar hardnekkige vlekken gaan er dus wel niet uit, wel een beetje lastig voor iemand die wel eens durft morsen bij het eten.

woensdag 6 oktober 2010

De eerste plantagekennismaking

Vandaag hebben we een boottocht gedaan langs de plantages. Om 07u45 kwam de taxi ons ophalen, aangezien er geen openbaar vervoer naar ons vertrekpunt reed. Maar de taxi is echt supergoedkoop. Voor een rit van 45km betaal je 55 SRD of €13,50 (te delen door het aantal personen in de auto, in ons geval 3). Na een uur rijden waren we er. Dan op een boot gestapt om een uur te varen naar de eerste plantage : Alliance. Op dit moment is dat een staatsbedrijf met citrusvruchten. Op de plantage wonen er nog steeds mensen in kleine huisjes Verder is er ook een winkeltje, een kerk, een voetbalveld en een recreatiehuis, naast alle statige maar vervallen woningen van de voormalige directeur, boekhouder, dokter,... Ook op de tweede plantage Bakkie was dit zo. Daar was er ook een schooltje waar er een jongensklas en een meisjesklas was. Maar blijkbaar niet alle kinderen van de plantage gaan naar die school, want even later kwam de schoolboot aan die een aantal kinderen afzette op de plantage. Best wel grappig om te zien. Daarnaast waren er veel kokospalmen en heb ik vandaag iets bijgeleerd. Dat bruin, harig ding dat wij kennen als kokosnoot zit nog in een andere schil. Dus ik had in het begin totaal niet door dat het kokosnoten waren. Het was wel fijn als eerste kennismaking met de plantages en Commewijne. Zaterdag en zondag volgt er een uitgebreidere terreinverkenning. Foto's zullen voor een andere keer zijn, want het uploaden lukt niet echt.

Zicht vanop de brug

Vanuit de boot

Joost op de boot


Kampong (woningen van de arbeiders) op de plantage

Kampong

Kindje aan het spelen

Sluisgebouw

Kreek in de plantage

Evangelische kerk op de plantage

Deel van voetbalveld en rare boom

Stijn op brug en plantagewoning op achtergrond

architecturale stijlbreuk

vervallen directeurswoning

Plantage Alliance heet u welkom

Kreek

Porseleinen (!) toilet in "the middle of nowhere"

vervallen plantagewoningen

Kerkhof op plantage

Kreek op plantage

Wijdenboschbrug over de Surinamerivier. Het bordje zegt 6% stijgen, maar ik denk dat het meer is.

dinsdag 5 oktober 2010

Wennen

Ondertussen zijn we weer een paar dagen verder. En sommige dingen zijn écht wel wennen. Hoewel we erg ons best doen, druipt het er volgens mij wel af dat we "bakra's" zijn. Da's Surinaams voor blanke mensen, Hollanders die niet hier geboren/opgegroeid zijn (ben er nog niet helemaal uit of het nu een negatieve bijklank heeft of niet). We worden heel vaak nageroepen en bekeken, maar niet op een echt irritante manier zoals soms in België gebeurt. Of het gebeurt regelmatig dat er naar ons getoeterd wordt als we aan het wandelen zijn. Een ander iets waar ik nu een beetje aan begin te wennen is het links rijden. Da's nog een erfenis van de hele korte periode dat Suriname onder Engels bewind viel. Maar daarnaast zijn het ook wel redelijk roekeloze rijders die alles doen waar ik mij in België ongelofelijk aan zou ergeren : bumperplakken en pinkers niet gebruiken. Middenvaksrijders is hier onbestaande aangezien ik tot nu toe nog geen weg gezien heb die meer dan twee rijvakken heeft.  En boodschappen doen is hier toch ook een stiel apart. Je kan de winkels onderverdelen in twee grote categorieën. Ofwel is er de Chinese goedkope supermarkt, zowat een kruidenier/buurtsupermarkt (om de 200m). De ene al wat properder dan de andere en met al wat meer spullen dan de rest. Opmerkelijk is dat je er dingen van het kruidvat, spar en colruyt ziet staan, zonder dat deze winkelketens er zijn. Die Chinezen zijn goed voor dingen genre wasproducten, water, blikvoer, ... En dan is er nog de Choi's, een duurdere Amerikaanse supermarkt, vergelijkbaar met een Delhaize bij ons. Maar op en top Amerikaans : met iemand aan de kassa die je spullen op de band legt en iemand die ze in zakken doet. Daar vind je alles van de bekende merken en is er ook gewoon meer keuze. Het enige wat tot nu toe een probleem is, is groenten en fruit. Bij de Chinees vind je niets, tenzij overrijpe bananen of schandalig dure appels (4SRD of €1 voor een mini-appel). Bij Choi's komt er 1keer per week een groenten-en fruitcontainer. Kom je tegen het einde van de week (zoals wij zaterdag), dan vind je al salade die niet meer zo vers is en tomaten en komkommer is dan al helemaal onvindbaar. :( Exotisch fruit, waarvan ik dacht dat het wel makkelijk zou zijn om te vinden is dus een dikke noppes. We zijn ook nog eens naar de centrale markt geweest, maar dat bleek ook niets te zijn. Het stonk er enorm en het zag er nogal vuil uit. Dus ja. Naar het schijnt is er wel een goede markt niet zo ver van ons op woensdag- en zondagochtend. Hopelijk meer soeps.

Nog wat foto's van ons appartement 


Onze appartementen gezien vanaf de poort
                                       Mijn kamer
                                        Onze gigantische  living

zaterdag 2 oktober 2010

Welkom in Suriname

Eindelijk aangekomen in Suriname. De vlucht viel heel goed mee. Alle lof voor KLM : persoonlijke videoschermen waar je heel veel films en series op kon zien, muziek en spelletjes op kon spelen, lekker eten en vriendelijk personeel. Negen uur na vertrek stonden we op Surinaamse bodem. De warmte overviel ons echt : het lijkt wel alsof ik in in een permanente sauna zit die redelijk vochtig is. Ik denk dat het hier toch zeker 30° is. Op weg van de luchthaven naar de stad viel ons vooral één ding op : qua bebouwing spreekt men hier in uitersten. Ofwel is het spliksplinternieuw en modern ofwel is het een bouwvallig bouwpakket dat je bij wijze van spreke in Ikea kan halen. 
Onze appartementen zijn super. Het lot was mij trouwens gunstig gezind waardoor ik op het enige appartement met airco slaap. Foto's volgen later wel, want de internetverbinding is niet ideaal als we er met te veel tegelijk op zitten. 

Gisterenavond zijn we dan nog met een vriend van één van onze projectcoördinatoren nog iets gaan eten en drinken in de stad. Maar iedereen was wel redelijk uitgeteld want het was een lange dag. 

zondag 26 september 2010

Countdown

De Surinaamse avond die we vrijdag hebben georganiseerd was een succes. Waarvoor dank aan mijn collega-reizigers en het aanwezige publiek. Maar je gaat me toch niet meer zo vaak 90 ajuinen en 200 teentjes look zien schillen en snijden. Mijn vingers ruiken er nog altijd naar.

Ondertussen ben ik aan mijn laatste week hier in België begonnen, die het nodige geloop en  to-do-lijstjes met zich meebrengen. Vrijdagochtend begint het grote avontuur !